กลอน ๖

กลอนเสภา

กลอน ๘

กาพย์ยานี ๑๑

๑ บท

๒ บท

๓ บท

๔ บท

มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท

อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์

มีน้อยใช้น้อยค่อยบรรจง

อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน

บาท-ขาด

สงค์-จง

จง-ลง

นาน-หวาน

พุดชอบกินข้าวมันไก่แต่พีทชอบกินข้าวหมูแดง

นักกีฬาทีมชาติไทยฝึกซ้อมกีฬาอย่างหนัก

เธอจะไปเที่ยวทะเลหรือจะไปเที่ยวภูเขา

เขาได้รับเหรียญเงินและเหรียญทองแดง

เธอชอบไปทะเลหรือภูเขามากกว่ากัน

ไฟฟ้ามีคุณอนันต์แต่ก็มีโทษมหันต์

เขาชื่นชมธรรมชาติยามเช้า

พ่อกระทำการทุจริตเพื่อให้ลูกได้ไปเรียนต่างประเทศ

วิถีชีวิตของคนไทยในสมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง

เธอจะเล่นกีฬาหรือเล่นดนตรี

เป็ดและไก่เป็นสัตว์ปีกประเภทเดียวกัน

ต้มยำกุ้งเป็นอาหารไทยที่ชาวต่างชาติรู้จักกันดี

ประโยคสามัญ

ประโยครวม

ประโยคซ้อน

ประโยคพื้นฐาน

ได้

เพราะ

ตั้ง

ดี