ก. วิชาที่เกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าและบริการ

ข. วิชาที่เกี่ยวกับการสนองตอบต่อความต้องการของสมาชิกในสังคม

ค. วิชาที่เกี่ยวกับเศรษฐกิจและการเมือง

ง. วิชาที่เกี่ยวกับการจัดสรรทรัพยากรให้เกิดประโยชน์อย่างคุ้มค่า

ก. เศรษฐศาสตร์ระดับประเทศ

ข. เศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ

ค. เศรษฐศาสตร์จุลภาค

ง. เศรษฐศาสตร์มหภาค

ก. เครื่องจักร

ข. โรงงาน

ค. เงินตรา

ง. อุปกรณ์การผลิต

ก. ผู้ผลิต

ข. ผู้ประกอบการ

ค. ผู้บริโภค

ง. ผู้ใช้แรงงาน

ก. การขาดทุน

ข. ความขาดแคลน

ค. สินค้าล้นตลาด

ง. การกักตุนผลผลิต

ก. ค่าเสียโอกาส

ข. ค่าสูญเปล่า

ค. การใช้ทรัพยากรไม่คุ้มค่า

ง. การเสียประโยชน์

ก. การซื้อสินค้ามาใช้ในครัวเรือน

ข. การรับประทานอาหารให้เพียงพอกับความต้องการ

ค. การรับฟังข่าวสารผ่านสื่อสิ่งพิมพ์และโทรทัศน์

ง. การใช้สินค้าและบริการเพื่อสนองความต้องการของมนุษย์

ก. เอกใช้ถุงผ้าเวลาไปซื้อของ

ข. ณัฐเปิดไฟไว้รอบบ้านในเวลากลางคืน

ค. กรเปิดน้ำรดต้นไม้ทุกเช้าเย็นแม้จะมีฝนตก

ง. พัทเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือบ่อยๆ เพื่อความทันสมัย

ก. สุดาซื้ออาหารมารับประทานพออิ่ม

ข. ปราณีซื้อเสื้อกันหนาวตัวใหม่ในฤดูหนาวนี้

ค. มณีวัลย์ซื้อโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นใหม่ที่โฆษณาว่ามีความทันสมัยสูง

ง. กรรณิการ์นำข้าวที่เหลือมาทำเป็นข้าวตังไว้รับประทานเป็นอาหารว่าง