การพึ่งพาตนเอง จนนำไปสู่ความสำเร็จในชีวิต

การพึ่งพาผู้อื่นทุกเมื่อ

การทำไร่ ทำนาควรทำให้เกิดประโยนช์สูงสุด

การรู้จักแสวงหาความรู้และใช้ความรู้

ให้เกิดประโยชน์

ความดี

ความเจริญ

ความรัก

ความสุข

บทประพันธ์ที่แต่งเพื่อความไรเพราะ

บทประพันธ์ที่แต่งเพื่อให้มีความคล้องจองกัน

บทประพันธ์ที่นำสุภาษิตมาแต่งเพื่อขยายความให้เข้าใจมากขึ้น

บทประพันธ์ที่แต่งเพื่อล้อเลียนสังคม

กลอนสุภาพ หรือกลอนแปด

โคลงสี่สุภาพและกาพย์ยานี ๑๑

กลอนดอกสร้อยและฉันท์

ร่ายและกาพย์ฉบัง ๑๖

เนื้อหาเกี่ยวกับการพึ่งพาตนเอง

เนื้อหาเกี่ยวกับการแสวงหาความรู้และนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

เนื้อหาเกี่ยวกับการประกอบอาชีพในการทำงาน

เนื้อหาเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในวัยรุ่น

ผู้มีปัญญาต้องรู้จักใตร่ตรองถึงสิ่งผิดถูก

จึงจะเกิดความเจริญในอนาคต

ผู้ใดมีความรับผิดชอบจะเจริญก้าวหน้า

ในหน้าที่การงาน

ผู้ใดทำความดีจะมีความสุขในชีวิต

ผู้ใดมีน้ำใจจะทำใช่สังคมน่าอยู่มากขึ้น

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนและผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญและสังข์ทอง

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญและศึกไมยราพ

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ

และพระอภัยมณี

นายทองภูมิ มาดี

นายแทนไทย ใจบุญ

สุนทรภู่

นายเพิ่ม สวัสดิ์วรรณกิจ

นายเพิ่ม สวัสดิ์วรรณกิจ

นายทองอิน

พระสุนทรโวหาร (ภู่)

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)