ก. พี่เป็นคนภาคใต้

ข. เขามาอย่างรวดเร็ว

ค. ภูเขาสูงแค่ไหนก็วัดได้

ง. มยุราเดินบนถนน

ก. คำที่ใช้เรียกคำนาม

ข. คำที่ใช้แทนคำนาม

ค. คำที่เกิดมาจากกริยา

ง. คำที่บอกอาการหรือสภาพ

ก. ใครจะไปกับฉันบ้าง

ข. เด็กนักเรียนบ้างก็เล่นบ้างก็เรียน

ค. นั่นสมุดของเธอใช่ไหม

ง. ทุกคนต่างทำงานหนัก

ก. คำที่ใช้เรียกคำนาม

ข. คำที่ให้แทนคำนาม

ค. คำที่เกิดมาจากกริยา

ง. คำที่บอกอาการหรือสภาพ

ก. แม่เก็บดอกไม้ในสวน

ข. คุณปู่ซ่อมรถกระบะคันเก่า

ค. รถกระบะคันใหญ่แล่นช้า

ง. มดตัวน้อยกินน้ำหวาน

ก. เป็นคำที่ช่วยให้ข้อความในประโยค มีความหมายที่ชัดเจนและแตกต่างกันไป

ข. เป็นคำที่ทำหน้าที่ขยายคำนาม คำสรรพนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์

ค. คำชนิดหนึ่งที่ใช้เรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ และสถานที่

ง. คำนามชี้เฉพาะ เช่น ผู้หญิงใส่เสื้อสีแดง

ก. คำนาม

ข. คำสรรพนาม

ค. คำสันธาน

ง. คำวิเศษณ์

ก. คำที่ปรากฏอยู่หน้าคำนามและคำสรรพนาม

ข. คำที่ปรากฏอยู่กลางคำนามและคำสรรพนาม

ค. คำที่ปรากฏอยู่หลังคำนามและคำสรรพนาม

ง. คำที่ปรากฏอยู่ท้ายคำนามและคำสรรพนาม

ก. รถวิ่งอยู่บนถนน

ข. ฉันตั้งใจทำความดีในวันเกิด

ค. ผลไม้นี้ซื้อมาตั้งแต่กลางวันแล้ว

ง. เขาขยันอ่านหนังสือเพื่อให้สอบผ่าน

ก. นำหน้าบท

ข. เชื่อมคำกับคำ

ค. เชื่อมประโยคกับประโยค

ง. เชื่อมวลีกับวลี

ก. แม่มาตั้งแต่เมื่อไหร่

ข. กว่าจะมาถึงบ้านฝนก็ตกพอดี

ค.ฉันไปโรงเรียนตั้งแต่เช้าเลยนะ

ง. พ่อไปซื้อของที่ตลาดยังไม่กลับ

ก. เป็นคำที่บอกหมวดหมู่ หรือสิ่งที่มีจำนวนมาก

ข. เป็นคำที่ทำหน้าที่เชื่อมคำกับคำ

ค. คำชนิดหนึ่งที่ใช้เรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ

ง. คำที่เปล่งออกมาเพื่อแสดงอารมณ์ ความรู้สึกของผู้พูด

ก. เขียนเส้นตัวอักษรหนักเท่ากันทุกตัว

ข. เขียนตัวอักษรเรียงจากเล็กไปหาใหญ่

ค. เขียนเว้นช่องไฟให้เท่ากันสม่ำเสมอ

ง. ลบคำที่เขียนผิดให้สะอาด แล้วเขียนคำนั้นใหม่

ก. เขียนเลขไทยให้มีขนาดเท่าตัวพยัญชนะ

ข. เขียนตัวอักษรโดยการยกดินสอบ่อย ๆ

ค.เขียนตัวอักษรที่มีหัวต้องเขียนหัวตัวอักษรก่อน

ง. เขียนตัว ญ ฒ ณ ณ ให้กว้างกว่าตัวอักษรอื่น 2 เท่า

ก. กลอนเสภา

ข. กลอนสุภาพ

ค. กลอนนิราศ

ง. กลอนบทละคร

ก. เพื่อให้พลายงามได้ศึกษาร่ำเรียน

ข. เพื่อไม่ให้ขุนแผนรู้ว่า ไม่ใช่ลูกตน

ค. เพื่อความปลอดภัยของพลายงาม

ง. เพื่อให้ไปดูย่าที่ชราลง

ก. รัชกาลที่ 1

ข. สุนทรภู่

ค. นายแก้ว

ง. นายขวัญ

ก. เพราะพลายงามหน้าไม่เหมือนตน

ข. เพราะไม่ชอบเด็กและกลัวถูกแย่งความรัก

ค.เพราะต้องการนางวันทองรักตนคนเดียว

ง. เพราะรู้ว่าไม่ใช่ลูกแท้ ๆ และยังเป็นลูกของขุนแผน

ก. ความรักและความผูกพันระหว่างแม่กับลูก

ข. มนุษย์ทุกคนย่อมมีข้อดีและข้อเสีย

ค. ความรักทำให้ขาดสติสามารถทำสิ่งที่ผิดศีลธรรมได้

ง. สะท้อนเรื่องราวความเชื่อและค่านิยมของคนไทยในอดีต