Бұрасаң тетігін,

Соғады жүрегі.

Өлшемін түн мен күн,

Әркім-ақ біледі.

Күндіз білінбейді, түнде күлімдейді.

Білімнің дәнін тереді,

Балаға тәлім береді.

Сақалы жоқ, шашы бар,

Бет-аузы жоқ, басы бар

Белін бекем байлаған

Қоқысты қоймай айдаған

Отыз екі батыр, Екіге бөлініп жатыр

Балалар суға салған жіп Тереңнен іліп алар жүк

Бетін адам ашады,

Білім нұрын шашады.

Күмбір-күмбір күйі бар

Құлағыңа құйып ал!

Қалың киімді ұнатады,

Шешіндірсең жылатады