ก. ทำให้รู้จักนักแสดงที่มีชื่อเสียง

ข. เลียนแบบตัวละครที่ชอบ แล้วนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน

ค. สามารถประพันธ์บทละครเพื่อนำไปแสดงละครได้

ง. นำข้อคิดที่ดีจากละครมาปรับใช้ในชีวิต

ก. มีการแสดงใหม่ ๆ เกิดขึ้นมากมาย

ข. มีเอกลักษณ์สวยงาม

ค. มีความทันสมัย

ง. มีผู้ชมชื่นชอบ

ก. ทำให้คนในสังคมมีวิถีชีวิตที่ดีขึ้น

ข. ทำให้คนในสังคมมีความสะดวกสบาย

ค. ทำให้คนในสังคมผ่อนคลาย มีความสุข

ง. ทำให้คนในสังคมมีกิจกรรมทำในยามว่าง

ก. สร้างความสุข สนุกสนาน คลายเครียด

ข. ทำให้มีความสามารถในการทำงานมากขึ้น

ค. ทำให้อยู่ร่วมกับครอบครัวได้อย่างมีความสุข

ง. มีความรับผิดชอบในการทำงานต่าง ๆ

ก. การแสดงนาฏศิลป์ไทยมีผู้สนใจศึกษามากขึ้น

ข. การแสดงนาฏศิลป์ไทยมีรูปแบบการแสดงแปลกใหม่

ค. การแสดงนาฏศิลป์ไทยกลายเป็นศิลปะที่มีชื่อเสียง

ง. การแสดงนาฏศิลป์ไทยไม่เป็นที่รู้จัก ค่อย ๆ สูญหายไป

ก. ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับความเป็นมาของนาฏศิลป์ไทย

ข. ซื้อบันทึกการแสดงชุดต่าง ๆ มาเก็บไว้ให้มากที่สุด

ค. นำการแสดงนาฏศิลป์ไปแสดงในงานท้องถิ่น

ง. ชมการแสดงเซิ้งโปงลางทางโทรทัศน์

ก. เพราะเป็นการแสดงที่มีความอ่อนช้อย แสดงถึง

ศิลปวัฒนธรรมของชาติ

ข. เพราะเป็นการแสดงที่มีผู้นิยมแสดงเป็นจำนวนมาก

ค. เพราะเป็นการแสดงที่มีลีลาท่าทางสนุกสนาน

ง. เพราะเป็นการแสดงที่มีความสวยงาม

ก. ทำให้ผู้ประกอบอาชีพมีความมั่นใจในการแสดง

ข. ทำให้ผู้ประกอบอาชีพมีความรู้ในการแสดงมากขึ้น

ค. ทำให้ผู้ประกอบอาชีพมีรายได้ และมีการแสดงมากขึ้น

ง. ทำให้ผู้ประกอบอาชีพมีกำลังใจและสร้างสรรค์ผลงานดีๆ

ก. ทำให้มีผู้นำการแสดงนาฏศิลป์ไปแสดงในต่างชาติ

ข. ทำให้การแสดงมีความทันสมัย พัฒนาขึ้น

ค. ทำให้การแสดงนาฏศิลป์ไทยคงอยู่สืบไป

ง. ทำให้การแสดงมีความน่าสนใจมากขึ้น

ก. ท่ายิ้ม

ข. ท่าเสียใจ

ค. ท่ากลัว

ง. ท่าปฏิเสธ

ก. กล่อมไหล่ จีบหงาย

ข. หลบศอก กันวง

ค. กันเข่า ตีไหล่

ง. คลายมือ ประเท้า

ก. ระดับศีรษะ

ข. ระดับคิ้ว

ค. ระดับอก

ง. ระดับไหล่

ก. การลักคอนิยมปฏิบัติเฉพาะตัวนาง

ข. การลักคอจะปฏิบัติในเพลงช้าเสมอ

ค. ถ้าลักคอข้างซ้าย จะเอียงขวา กดไหล่ขวา

ง. ถ้าลักคอข้างขวา จะเอียงขวา กดไหล่ซ้าย

ก. เท้าที่ยืน

ข. เท้าที่ฉาย

ค. จมูกเท้า

ง. ส้นเท้า

ก. ท่าสอดสร้อยมาลา

ข. ท่าพรหมสี่หน้า

ค. ท่าแขกเต้า

ง. ท่าเฉิดฉิน

ก. ทำให้ผู้ชมสามารถประดิษฐ์ภาษาท่าต่าง ๆ ได้

ข. ทำให้ผู้ชมเข้าใจเรื่องราวในการแสดง

ค. ทำให้ผู้ชมชื่นชอบการแสดงนาฏศิลป์

ง. ทำให้ผู้ชมอยากฝึกแสดงนาฏศิลป์

ก. สำรวจที่นั่งก่อนดูภาพยนตร์

ข. ดูดอกไม้ที่ปลูกข้างบ้าน

ค. สูดกลิ่นของดอกราตรี

ง. สอบได้ที่ 1

ก. ทำให้การแสดงมีความเป็นเอกลักษณ์

ข. ทำให้การแสดงมีความพร้อมเพรียง

ค. ทำให้การแสดงนาฏศิลป์แสดงได้ง่ายขึ้น

ง. ทำให้ผู้ชมชื่นชอบในการแสดง

ก. ตัวนางจะต้องเอียงตัวมากกว่าตัวพระ

ข. หักข้อเท้าให้มากที่สุดจึงจะสวยงาม

ค. การก้าวเท้าออกด้านข้างให้มากกว่าปกติ

ง. กระดกให้สูงที่สุดและขาตึง

ก. เพลงหญิงไทยใจงาม-ท่ารำ รำส่าย

ข. เพลงดอกไม้ของชาติ-ท่ารำ รำยั่ว

ค. เพลงชาวไทย-ท่ารำ สอดสร้อยมาลา

ง. เพลงงามแสงเดือน-ท่ารำ สอดสร้อยมาลาแปลง

ก. ชาวบ้าน

ข. สากลนิยม

ค. รัชกาลที่ 5

ง. ราตรีสโมสร

ก. ถอนสายบัว

ข. พนมมือไหว้

ค. ยื่นมือหากัน

ง. โค้งคำนับให้กัน

ก. เพลงยวนย่าเหล

ข. เพลงงามแสงเดือน

ค. เพลงชาวไทย

ง. เพลงรำซิมารำ

ก. การพูดจาที่ฉะฉานชัดเจนของหญิงไทย

ข. ความงามของดวงจันทร์ในเมืองไทย

ค. ความมีระเบียบมีวินัยของหญิงไทย

ง. ความงามและสุภาพเรียบร้อยของหญิงไทย

ก. ท่ารำช้างประสานงาและจันทร์ทรงกลด

ข. ท่ารำพรหมสี่หน้าและยูงฟ้อนหาง

ค. ท่ารำจ่อเพลิงกาฬและชะนีร่ายไม้

ง. ท่ารำสอดสร้อยมาลาแปลง

ก. เพื่อให้การแสดงมีความสวยงาม น่าสนใจ

ข. เพื่อให้คนไทยรู้จักการแสดงรำวงมาตรฐาน

ค. เพื่อให้มีความเป็นระเบียบแบบแผน

ง. เพื่อแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของชาติ

ก. รำโทนจะมีการขับร้องบทเพลงที่มีการประพันธ์ไว้แล้ว

ข. รำโทนจะใช้กลองยาวตีประกอบจังหวะ

ค. รำโทนจะรำอย่างมีระเบียบแบบแผนกว่า

ง. รำโทนจะเดินคู่เป็นวงกลมใช้ท่ารำใดก็ได้

ก. ศึกษา ค้นคว้าประวัติ รำวงมาตรฐาน

ข. ร้องเพลงรำวงมาตรฐานให้ครอบครัวฟัง

ค. แสดงรำวงมาตรฐานในงานปีใหม่ของจังหวัด

ง. ฝึกรำวงมาตรฐานกับเพื่อนที่บ้าน

ก. เป็นสิ่งที่ทำให้คนในชาติมีชีวิตที่ดีมีความสุข

ข. สร้างความสนุกสนาน ผ่อนคลายให้คนในชาติ

ค. ช่วยทำให้คนในชาติเกิดความสบายใจ

ง. ทำให้คนในชาติรู้จักกันมากขึ้น