ก. ศิวกรณ์

ข. รามอิศวร

ค. พรหมสิทธิ์

ง. รามายณะ

ก. ทศกัณฐ์

ข. พระราม

ค. พระพาย

ง. พระลักษณ์

ก. ๑ หน้า ๔ มือ

ข. ๑๐ หน้า ๑๐ มือ

ค. ๔ หน้า ๔ มือ

ง. ๑๐ หน้า ๒๐ มือ

ก.เชิญเจ้ารำเถิดนะนางฟ้า ให้สิ้นท่าที่นางจำได้

ข.งามจริตกิริยางามงอน งามเอวงามอ่อนทั้งกายา

ค.พนักงานฟ้อนรำระบำบัน ชื่อสุวรรณอัปสรเสน่หา

ง.ถึงโฉมองค์อัครลักษมี พระสุรัสวดีเสน่หา

ก. รัชกาลที่ ๑

ข. รัชกาลที่ ๒

ค. รัชกาลที่ ๓

ง. รัชกาลที่ ๔

ก. อุณรุท

ข. นิราศรบพม่าท่าดินแดง

ค. บทละครเรื่องรามเกียรติ์

ง. พระอภัยมณี

ก. กลอนนิราศ

ข. กลอนบทละคร

ค. กลอนเพลงยาว

ง. กลอนนิทาน

ก. คำขึ้นต้นบท

ข. การลงท้ายบท

ค. การรับส่งสัมผัส

ง. จำนวนคำน้อยกว่ากลอนสุภาพ

ก.เมื่อนั้น

ข. บัดนั้น

ค. มาจะกล่าวบทไป

ง. ครั้นว่า

ก. ล้างเท้าให้เหล่าเทวดา

ข. ปรนนิบัติพระอิศวร

ค. ปราบมารผู้มารุกราน

ง. สอนหนังสือเหล่าเทวดา

ก. ร่างกายที่งดงาม

ข. แก้วแหวนเงินทอง

ค. นิ้วเพชรที่สามารถสังหารผู้ใดก็ได้

ง. พร ๓ ประการ

ก. กินรินเลียบถ้ำ

ข. มัจฉาชมสาคร

ค. เมขลาโยนแก้ว

ง. นาคาม้วนหาง

ก. พระนารายณ์

ข. พระอินทร์

ค. พระอิศวร

ง. เทวดา

ก. ใจดี

ข. ชอบใช้อำนาจ

ค. ตัดสินใจเร็ว

ง. ให้ขวัญและกำลังใจคนทำความดี

ก.อำนาจตกอยู่ในมือของคนที่ลืมตัว จะเกิดผลร้ายตามมาได้

ข.คนโง่ย่อมตกเป็นเหยื่อของคนฉลาด

ค.การแก้ปัญหายากยิ่งกว่าการสร้างปัญหา

ง.คนมีจิตใจที่กล้าหาญย่อมประสบผลสำเร็จในชีวิต

ก. กูจะเป็นมนุษย์ แต่สองกร

ข. ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า

ค. ครั้นถึงบันไดไกรลาส

ง.เชิญไปสังหารอ้ายอาธรรม์

ก. ผมโกร๋นโล้นเกลี้ยงถึงเพียงหู

ข. สุราฤทธิ์ตบหัวแล้วลูบหน้า

ค. สัพยอกหยอกเล่นเหมือนทุกวัน

ง. เป็นชายดูดู๋มาหมิ่นชาย

ก. การให้อำนาจแก่คนที่ไม่ควรให้

ข. การใช้อำนาจโดยไม่ยับยั้งชั่งใจ

ค. การกล่าวโทษผู้อื่นมากกว่าตนเอง

ง. การทำความสะอาดที่อยู่อาศัย

ก. สมเดชสอบได้ที่ ๑ ของห้อง

ข. เพื่อนในห้องไม่พูดกับสมศรี

ค. สมชายถูกเพื่อน ๆ ในห้องรุมทำร้าย

ง. สมศักดิ์ได้รับคัดเลือกเป็นนักเรียนดีเด่น