ก. สนุกสนาน รื่นเริง

ข. อ่อนช้อย งดงาม

ค. กระฉับกระเฉง ว่องไว

ง. แข็งแรง เร้าใจ

ก. เพลงแขกบูชายัญ

ข. เพลงแขกต่อยหม้อ

ค. เพลงแขกหนัง

ง. เพลงแขกสาหร่าย

ก. นุ่มนวล อ่อนหวาน

ข. เนิบช้า เรียบง่าย

ค. สนุกสนาน รื่นเริง

ง. ฮึกเหิม แข็งแกร่ง

ก. กลองหาง

ข. แคน

ค. โหวด

ง. โทน

ก. สังข์ทอง

ข. พระอภัยมณี

ค. ขุนช้างขุนแผน

ง. ไกรทอง

ก. ความสนุกสนาน

ข. ความตลกขบขัน

ค. ความสามารถของผู้แสดง

ง. ข้อคิดสอนใจต่าง ๆ 

ก. ทำให้ผู้แสดงถ่ายทอดลักษณะของตัวละครได้ถูกต้อง  

ข. ทำให้ผู้แสดงสามารถแสดงละครได้ดีมากขึ้น

ค. ทำให้มีผู้ชมละครเพิ่มมากขึ้น

ง. ทำให้ละครมีความสนุกสนานมากขึ้น

ก. ทำให้รู้จักผู้แสดง

ข. ทำให้ผู้ชมเข้าใจการแสดงได้ง่าย

ค. ทำให้สามารถจัดการแสดงเองได้

ง. ทำให้ผู้ชมสามารถถ่ายทอดอารมณ์ในการแสดงได้

ก. นาฏยศัพท์

ข. ภาษาท่า

ค. ดนตรี

ง. การแต่งกาย

ก. ทำให้การแสดงเป็นที่ชื่นชอบต่อผู้มาร่วมงาน

ข. ทำให้การแสดงเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยม

ค. ทำให้การแสดงมีความสวยงาม แปลกใหม่ ทันสมัยขึ้น

ง. ทำให้การแสดงมีเอกลักษณ์และเข้าใจลักษณะตัวละคร

ก. มีเครื่องแต่งกายสวยงาม

ข. มีท่ารำเฉพาะเป็นแบบแผน

ค. มีดนตรีที่แปลกใหม่ไม่ซ้ำการแสดงอื่น

ง. เป็นการแสดงที่ใช้แสดงประกอบเรื่องของละครต่าง ๆ

ก. เครื่องแต่งกาย

ข. ผู้แสดงที่มีรูปร่างดี

ค. ความพร้อมเพรียงในการร่ายรำ

ง. บทเพลงที่ใช้บรรเลงประกอบการแสดง

ก. จังหวะ

ข. ทำนอง

ค. ภาษาท่า

ง. นาฏยศัพท์

ก. ความสวยงามของท่าทางการเคลื่อนไหว

ข. ความแปลกใหม่ของท่าทางที่ใช้ในการแสดง

ค. ความเหมาะสมกับเรื่องราวในการแสดง

ง. ความทันสมัยของท่าทางที่ผสมผสานกับวัฒนธรรมอื่น

ก. การเล่านิทาน

ข. การร้องเพลง

ค. การเต้น

ง. การแสดงลิเก

ก. ร่ายรำตามบทขับร้อง

ข. ผู้แสดงขับร้องเอง รำเอง

ค. ดำเนินเรื่องด้วยการร่ายรำเป็นหลัก

ง. แสดงท่าทางตามบทพากย์ บทเจรจา

ก. ร้องไห้

ข. ดีใจ

ค. เสียใจ

ง. รัก

ก. ทำให้คนในท้องถิ่นมีวิถีชีวิตที่ดี   

ข. ทำให้คนในท้องถิ่นมีรายได้เพิ่มมากขึ้น

ค. ทำให้คนในท้องถิ่นมีความสามารถเพิ่มขึ้น

ง. ทำให้คนในท้องถิ่นผ่อนคลาย มีความสุข

ก. ความเหมาะสมกับบทประพันธ์

ข. ความชัดเจนของท่ารำ

ค. ความไพเราะของบทประพันธ์

ง. ความแปลกใหม่ของท่ารำ

ก. การขับร้อง

ข. การตีความหมาย

ค. การแต่งบทละคร

ง. การออกแบบเครื่องแต่งกาย

ก. แปรแถวแบบเดี่ยว

ข. ผู้แสดงควรยืนใกล้ ๆ กัน

ค. ผู้แสดงไม่อยู่กับที่นานเกินไป

ง. ใช้ผู้แสดงที่รำสวยไว้แถวหน้า

ก. เพื่อไม่ให้ผิดพลาดเมื่อแสดงจริง

ข. เพื่อให้การแสดงมีความสวยงาม

ค. เพื่อให้ผู้แสดงมีความมั่นใจ

ง. เพื่อให้การแสดงมีความน่าชม

ก. มอญร้องไห้

ข. เซิ้งกระติบข้าว

ค. ระบำกฤดาภินิหาร

ง. ระบำชาวนา

ก. สนุกสนาน คึกคัก รื่นเริง

ข. โศกเศร้า เงียบเหงา สงบ

ค. ครึกครื้น เป็นกันเอง

ง. บรรยากาศสบาย ๆ บรรเลงดนตรีเบา ๆ

ก. ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในการแสดง

ข. สร้างความสามัคคีให้กับหมู่คณะ

ค. ช่วยทำให้ผู้แสดงและผู้ชมผ่อนคลาย

ง. ทำให้เป็นบุคคลที่มีผู้รู้จักจำนวนมาก

ก. รับประทานอาหารเลี้ยงฉลอง

ข. ขอบคุณเพื่อนผู้แสดงคนอื่น ๆ

ค. เก็บอุปกรณ์การแสดงของตนเอง

ง. จัดเก็บอุปกรณ์ ทำความสะอาดสถานที่แสดง

ก. ความสวยงามของอุปกรณ์

ข. วัสดุ อุปกรณ์ที่มี

ราคาแพง

ค. ความเหมาะสมสัมพันธ์กับการแสดง

ง. ประโยชน์ในการใช้อุปกรณ์การแสดง

ก. ความสวยงามของผู้แสดง 

ข. ความสามารถในการร่ายรำ

ค. ความมีบุคลิกลักษณะที่มีเอกลักษณ์

ง. เครื่องแต่งกายที่สวยงามของผู้แสดง