1. ตระหนักถึงจุดมุ่งหมายของการฟัง 

2. ทำความเข้าใจและจับประเด็น

3. นั่งในตำแหน่งที่เห็นผู้พูดชัดเจน   

     4. แลกเปลี่ยนความรู้กับเพื่อนๆ

1. การฟังสารประเภทอิเล็กทรอนิกส์      

2. การฟังสารประเภทจรรโลงใจ

3. การฟังสารประเภทโน้มน้าวใจ    

4.การฟังสารประเภทให้ความรู้

1. การฟังสารประเภทให้ความรู้เป็นการฟังสารที่มีเนื้อหาวิชาการเฉพาะศาสตร์ เช่น วิทยาศาสตร์ แพทยศาสตร์ มนุษยศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ ไม่ครอบคลุมสารที่มีเนื้อหาทั่วไปในชีวิตประจำวัน

2. การฟังข่าวการเมืองเป็นการฟังสารประเภทให้ความรู้อย่างหนึ่ง เป็นการฟังการรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ปรากฏเพียงข้อเท็จจริงเท่านั้น

3. การฟังรายการคลับ ฟรายเดย์ (Club Friday) เป็นการฟังสารประเภทให้ความรู้อย่างหนึ่ง พี่อ้อยพี่ฉอดพิธีกรของรายการเป็นผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญการให้คำแนะนำเรื่องความรัก ดังนั้นผู้ฟังจึงสามารถเชื่อและปฏิบัติตามได้ทันที

4. การฟังอาจารย์สอนหนังสือในห้องเรียน นอกจากนิสิตจะได้รับความรู้เกี่ยวกับศาสตร์สาขาวิชาต่าง ๆ แล้ว บางครั้งอาจารย์อาจจะให้ข้อคิดหรือคติชีวิต นับว่าเป็นการฟังสารประเภทให้ความรู้ได้เช่นกัน

1. การทบทวนประเด็นสำคัญหลังจากฟังเสร็จสิ้น    

2. การกำหนดจุดมุ่งหมายในการฟังทุกครั้งก่อนเริ่มต้นฟัง

3. การสอบถามได้โดยตรงเมื่อเกิดข้อสงสัย

4. การมีความพร้อมทางด้านร่างกายและจิตใจตลอดจนการใช้อุปกรณ์ช่วยบันทึกในขณะฟัง

1. สภัทร์พรวิจารณ์ว่าประเด็นที่ผู้นำพูดเป็นการนำเสนอข้อมูลด้านเดียว

2. วิชญะสนใจเรื่องการออกเสียงควบกล้ำภาษาไทยและสำเนียงภาษาอังกฤษของผู้นำ

3. นัทธมนจดประเด็นที่สงสัย เพื่อนำไปศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมด้วยตนเอง

4. ปนัดดาจดประเด็นสำคัญ ๆ ที่ผู้นำพูด 

1. สารโน้มน้าวใจ      

2. สารให้ความรู้ทั่วไป      

3. สารจรรโลงใจ        

4. สารให้ความรู้ทางวิชาการ

  1. ซักถามผู้สั่งทันทีที่ผู้รับคำสั่งมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องที่ฟัง  

2. พิจารณาว่าผู้สั่งมีอำนาจหน้าที่ในการสั่งจริงหรือไม่

3. วิเคราะห์ส่วนประกอบของคำสั่ง 

 4. ทบทวนให้เข้าใจตรงกันระหว่างผู้สั่งกับผู้รับคำสั่ง

1. ข้อความที่เป็นคำสั่ง           

2. รายละเอียดประกอบคำสั่ง

3. ที่มาของคำสั่ง                                                   

4. วัตถุประสงค์ของคำสั่ง

1. จดบันทึกข้อมูลทุกถ้อยคำเพื่อจดจำ

2. เปิดใจกว้าง ปราศจากอคติ

3. ตั้งใจฟังสารตลอดทั้งเรื่อง

4. เข้าใจจุดประสงค์ของการฟังเพื่อรับข้อมูล

1. ข้อความที่เป็นคำสั่งคือ รายละเอียด ข้อมูล หรือเรื่องราวเพิ่มเติมประกอบคำสั่ง

2. จดจำคำสั่งทั้งหมดให้ได้โดยไม่ต้องบันทึกเพราะจะทำให้ฟังไม่ครบถ้วน

3. ผู้รับคำสั่งไม่ต้องทราบวัตถุประสงค์ของการสั่ง เนื่องจากมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตาม

4. ทบทวนคำสั่งกับผู้สั่งอีกครั้งเพื่อให้เข้าใจตรงกัน

1.  ปารีณาตัดสินใจซื้อสินค้ายี่ห้อนี้หลังจากอ่านรีวิวของผู้ที่ได้ใช้สินค้านี้มาก่อน

2.  ปารีณาสามารถอ่านคำศัพท์ภาษาเกาหลีออกเพราะเคยเรียนด้วยตนเองแต่ไม่เข้าใจความหมายของคำทั้งหมด

3.  ปารีณาจับประเด็นของข่าวที่อ่านได้ว่าใจความสำคัญของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคืออะไร

4.  ปารีณาวิเคราะห์ได้ว่าข้อความที่อ่านจากทวิตเตอร์เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนบุคคล

1.  นิสิตกำลังอ่านนิตยสารที่ชอบเพื่อนำเกร็ดความรู้ที่ได้รับมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน

2.  นิสิตกำลังอ่านการ์ตูนเพื่อผ่อนคลายในระหว่างเตรียมสอบปลายภาค

3.  นิสิตกำลังอ่านธรรมะเพื่อให้ได้ข้อคิดในการดำเนินชีวิต

4.  นิสิตกำลังอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบปลายภาค

1. การอ่านเอาเรื่องหรืออ่านจริงคือจุดมุ่งหมายในการอ่านนิตยสาร

2.  การอ่านเอาเรื่องหรืออ่านจริงคือจุดมุ่งหมายในการอ่านสารคดี

3.  การอ่านเอาเรื่องหรืออ่านจริงคือจุดมุ่งหมายในการอ่านหนังสือพิมพ์

4.  การอ่านเอาเรื่องหรืออ่านจริงคือจุดมุ่งหมายในการอ่านวารสาร

1.  การอ่านออกเสียงเน้นออกเสียงให้ถูกตามอักขรวิธี  ส่วนการอ่านในใจเน้นการทำความเข้าใจกับเรื่องที่อ่าน

2.  การอ่านออกเสียงต้องอ่านทุกคำไม่ข้าม  ส่วนการอ่านในใจไม่ต้องอ่านทุกคำ  อ่านข้ามได้เพื่อความเร็ว

3.  การอ่านออกเสียงและการอ่านในใจต้องอ่านเว้นวรรคตอนให้ถูกต้องเพื่อความหมายของสารที่ถูกต้อง

4.  การอ่านออกเสียงเป็นกระบวนการที่ให้คนอื่นเข้าใจสารด้วย  ส่วนการอ่านในใจให้ตนเองเข้าใจสารเท่านั้น

1.  วิเคราะห์เรื่อง         

2.  วิจารณ์และประเมินค่าเรื่อง

3.  ทำความเข้าใจเรื่อง   

4.  สรุปใจความสำคัญเรื่อง

1.  การอ่านเพื่อจับใจความสำคัญ

2.  การอ่านเพื่อวิเคราะห์

3.  การอ่านเพื่อวิพากษ์  

4.  การอ่านเพื่อประเมินค่า

1.  ดังจากคดีมาตกรรมหลานสาว ล่าสุดค่าตัวหลักล้าน ไม่ไหวแล้วประเทศไทย#ลุงพล

2.  ยินดีกับการได้โอกาสนะคะ  แต่ขอไม่ติดตาม#ลุงพล

3.  #ลุงพลพร้อมทนายความเดินทางมายื่นคำฟ้องคดีหมิ่นประมาทนายอัจฉริยะที่ไลฟ์สดหมิ่น

4.  ข่าว#ลุงพลทุกวันนี้ฉันมองว่าลุงไม่ผิดที่มีข่าวทุกวันแต่กลับสะท้อนสื่อมวลไทยได้อย่างดี

1.  การทำบันทึกย่อให้ใส่หัวเรื่องไว้มุมบนด้านขวา และข้อมูลบรรณานุกรมไว้มุมล่างด้านซ้าย

2.  การทำบันทึกย่อให้ระบุข้อมูลบรรณานุกรมโดยไม่ต้องระบุแหล่งค้นคว้าข้อมูล

3.  การทำแผนที่ความคิดให้ใช้กระดาษไม่มีเส้น โดยวางกระดาษแนวขวางหรือแนวนอนก็ได้

4.  การทำแผนที่ความคิดให้ใช้สีหรือรูปประกอบที่แสดงถึงกลุ่มข้อมูลเดียวกัน

1. เลือกอ่านเนื้อหาในศาสตร์อื่น ๆ ที่แตกต่างจากศาสตร์ที่ศึกษา

2. เลือกอ่านเฉพาะชื่อเรื่อง ทำให้ผู้อ่านเข้าใจแนวเรื่องทั้งหมด

3. เลือกอ่านเฉพาะบทคัดย่อ ทำให้ผู้อ่านเข้าใจเนื้อหาทั้งหมด

4. เลือกอ่านเนื้อหาตามศาสตร์สาขาที่ศึกษาหรือที่สนใจ

1. อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์

2. อ่านคอลัมน์ความงามจากนิตยสาร

3. อ่านการ์ตูนเรื่องรามเกียรติที่เป็นสื่อการสอนประกอบการเรียนวิชาภาษาไทย

4. อ่านบทความวิชาการจากวารสาร

1. วิชาการ / ภาวะทางอารมณ์ขณะคลอดบุตร

2. สารคดี / การเปลี่ยนแปลงสู่หนทางใหม่นั้นยากเสมอ

3. วิชาการ / สายใยแห่งความผูกพันระหว่างแม่กับลูก

4. สารคดี / การกตัญญูกตเวทีต่อแม่เป็นบุญประเสริฐของชีวิต

1. สารคดี / วัฏจักรของดอกหญ้า

2. วิชาการ / มนุษย์กับการขัดเกลาทางสังคม

3. บันเทิงคดี / ทุกสิ่งนั้นไม่เที่ยง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

4. บันเทิงคดี / ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

1. การทบทวน

2. การจดจำ

3. การอ่านอย่างละเอียด 

4. การอ่านบันทึกย่อที่จดไว้

1. นวนิยาย เรื่องสั้น

2. แก่นเรื่องหรือแนวคิดสำคัญ

3. ตัวละครและฉาก

4. พระราชพงศาวดาร

1. ขณะสนทนาทั้งแบบต่อหน้าและทางโทรศัพท์ ไม่จำเป็นต้องใช้ถ้อยคำตอบรับ ค่ะ หรือ ครับ

2. หัวข้อการสนทนาในชีวิตประจำวันควรหลีกเลี่ยงเรื่องชาติพันธุ์ ศาสนา ฐานะทางสังคม เป็นต้น

3. กรณีตัดบทขณะพูดทางโทรศัพท์ ควรบอกผู้ร่วมสนทนาอย่างตรงไปตรงมาด้วยน้ำเสียงสุภาพ

4. กรณีไม่เห็นด้วยกับผู้ร่วมสนทนาท่านอื่น ควรกล่าวถึงส่วนดีและแสดงความคิดเห็นของตนตามลำดับ

1. ฉ  ก  ข  ค  จ  ง  ช  ซ

2. ฉ  ข  ค  จ  ก  ช  ง  ซ

3. ฉ  ง  ช  ก  จ  ค  ข  ซ

4. ฉ  ข  จ  ค  ช  ก  ง  ซ

1. ควรบอกประโยชน์ที่มีต่อส่วนรวมเท่านั้น

2. ควรบอกความต้องการที่จะขอให้ช่วยเหลือทันทีที่พบกัน

3. ควรคำนึงถึงวัน เวลาและสถานที่ที่ผู้ขอความช่วยเหลือสะดวกเป็นหลัก

4. ควรกล่าวคำขอบคุณ แม้ว่าการพูดเพื่อขอความช่วยเหลือจะไม่สำเร็จก็ตาม

1. ผู้ร่วมงานต้องทักทายและพูดคุยกับผู้ร่วมงานท่านอื่นที่รู้จักเท่านั้น

2. การอวยพรผู้อ่อนอาวุโส ผู้อวยพรมักจะอ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้รับพรนับถือ

3. พิธีกรไม่จำเป็นต้องเตรียมคำอวยพรเพื่อกล่าวตอนเริ่มหรือปิดท้ายของงานวันเกิด

4. แม้ว่าจะเป็นงานวันเกิดที่ไม่เป็นทางการ พิธีกรก็ไม่ควรใช้ภาษาระดับกันเองเป็นหลัก

1. พิธีกรไม่ควรจัดลำดับและนัดหมายผู้กล่าวอวยพรด้วยตนเอง

2. คู่สมรสควรกล่าวน้อมรับพรและอวยพรแขกผู้มาร่วมงานกลับ

3. พิธีกรหยอกล้อคู่สมรสได้บ้าง แต่ต้องใช้ถ้อยคำที่เหมาะสม

4. ก่อนเดินทางกลับ ผู้ร่วมงานควรกล่าวชื่นชมการจัดงานและอวยพรคู่สมรส

1. พิมพ์ เราเสียใจด้วยนะ เราเพิ่งรู้ว่าพี่ชายเธอเสียชีวิตอย่างกะทันหัน สรุปว่าคุณหมอวินิจฉัยว่าเป็นโรคอะไรนะ

2. สวัสดีครับ ท่านผู้อำนวยการและเพื่อน ๆ ทุกคน ผมขอบคุณทุกท่านที่จัดงานเลี้ยงต้อนรับ และผมจะตั้งใจทำงานตามบทบาทหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ขอบคุณครับ

3. สวัสดีครับ ผม หัวหน้าฝ่ายการผลิตบริษัท บีแอนด์แอลพลาสติก จำกัด ยินดีต้อนรับนิสิตทุกคน ขอให้ทุกคนเรียนรู้งานและสอบถามได้อย่างเต็มที่ ขอบคุณครับ

4. สวัสดีจ้ะ ปลื้ม เราดีใจและยินดีด้วยนะที่พี่สาวเธอได้เป็นนางงามระดับประเทศแล้ว ทั้งสวย ทั้งเก่ง ตอบคำถามตรงประเด็น คู่ควรกับตำแหน่งนี้มาก ๆ ขอให้พี่ปลาเข้ารอบสุดท้ายในเวทีระดับโลกนะจ๊ะ

1. ภูมิปัญญาท้องถิ่นและถิ่นที่อยู่

2. เพศและเพศสภาพ

3. ระดับการศึกษาและประสบการณ์

4. อาชีพและทัศนคติ

1. ความสำคัญและที่มาของการวิจัย

2. วิธีดำเนินการวิจัย

3. ผลการวิจัย

4. ข้อเสนอแนะในการวิจัย

1. ผมจะมาพบอาจารย์ในวันพุธที่ 28 ตุลาคม 2563 เวลา 14.00 น. หากอาจารย์ไม่ว่าง กำหนดวันเวลานัดหมายใหม่ให้ด้วยครับ

2. ผมจะมาพบอาจารย์ในวันพรุ่งนี้ เวลา 14.00 น. หากอาจารย์ไม่ว่างกรุณากำหนดวันเวลานัดหมายใหม่ให้ด้วยครับ ขอบพระคุณครับ

3. ผมจะมาพบอาจารย์ในวันพุธที่ 28 ตุลาคม 2563 เวลา 14.00 น. หากอาจารย์ไม่ว่างกรุณากำหนดวันเวลานัดหมายใหม่ให้ด้วยครับ ขอบพระคุณครับ

4. ผมจะมาพบอาจารย์ในวันพุธที่ 28 ตุลาคม 2563 เวลา 14.00 น. หากอาจารย์ไม่ว่าง กำหนดวันเวลานัดหมายใหม่ให้ด้วยครับ ขอบพระคุณครับ

1. แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า

2. แบบสอบถามแบบจัดอันดับ

3. แบบสอบถามแบบเติมคำสั้นๆ 

4. แบบสอบถามปลายเปิด

1. ขีดฆ่าข้อความที่กรอกผิดและลงลายมือชื่อกำกับไว้ทุกแห่ง

2. อ่านและศึกษาข้อความก่อนกรอก

3. ไม่ลงนามก่อนกรอกข้อความ

4. หากช่องที่กรอกไม่เกี่ยวข้องกับผู้กรอกควรเว้นว่างไว้

1. การกล่าวถึงคุณสมบัติของผู้ที่จากไป

2. การกล่าวถึงคุณงามความดี

3. การกล่าวอวยพรผู้ที่จากไป

4. การกล่าวอวยพรดวงวิญญาณ

1.ใช้ถ้อยคำทั่ว ๆ ไป จะทำให้เข้าใจง่าย

2.ใช้ถ้อยคำและเนื้อหาให้เหมาะแก่ความสัมพันธ์และโอกาส

3. เลือกสรรถ้อยคำจากตัวอย่างงานเขียนที่มีอยู่แล้ว

4.ผู้น้อยเขียนอวยพรแด่ผู้อาวุโสได้โดยตรงไม่ต้องขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์

1. สาเหตุการจากไป  คุณความดี  ความรู้สึก และอวยพรไปสู่สุคติ

2. ความรู้สึก อวยพรไปสู่สุคติ   สาเหตุการจากไป และคุณความดี

3. อวยพรไปสู่สุคติ ความรู้สึก สาเหตุการจากไป และคุณความดี

4. คุณความดี สาเหตุการจากไป อวยพรไปสู่สุคติ และความรู้สึก

1. นิสิตได้คิดหัวข้อเรื่องที่จะศึกษา

2. นิสิตได้สืบค้นข้อมูลจากแหล่งค้นคว้าที่หลากหลาย

3. นิสิตได้สร้างสรรค์รูปแบบของรายงานวิชาการด้วยตนเอง

4. นิสิตได้เรียบเรียงเนื้อหาจากที่ได้รวบรวมและสังเคราะห์มาแล้ว

1. นิสิตเข้าใจส่วนประกอบของรายงานวิชาการมี 3 ส่วน ส่วนนำ ส่วนเนื้อความ และส่วนท้าย

2.นิสิตเข้าใจขั้นตอนของการเขียนรายงานวิชาการและปฏิบัติตาม

3. นิสิตเข้าใจระบบการเขียนอ้างอิงและการเขียนบรรณานุกรม

4. นิสิตเข้าใจงานเขียนประเภทบันเทิงคดีจึงเขียนรายงานวิชาการได้ถูกต้อง

1. แสดงจำนวนรายการเอกสารที่ผู้เขียนรายงานได้ศึกษาค้นคว้า

2. แสดงรายการเอกสารทุกเล่มที่ผู้เขียนรายงานได้นำมาอ่าน

3. แสดงจำนวนรายการเอกสารทุกเล่มที่ผู้เขียนรายงานได้ศึกษาและนำข้อมูลมาใช้ในการเขียนรายงาน

4. แสดงรายการเอกสารทุกเล่มที่ผู้เขียนรายงานได้นำมาอ่านและนำข้อมูลมาใช้ในการเขียนรายงาน

1. เขียนส่วนสรุปทั้งหมด 1 ตอน เขียนตอนท้ายของส่วนท้ายในรายงานทางวิชาการ

2. เขียนส่วนสรุปทั้งหมด 3 ตอน เขียนตอนท้ายของเนื้อความทุกหัวข้อ

3. เขียนส่วนสรุปทั้งหมด 1 ตอน เขียนตอนท้ายของหัวข้อการศึกษาวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้

4. เขียนส่วนสรุปทั้งหมด 3 ตอน เขียนตอนท้ายของหัวข้อการศึกษาวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้

1. คำนำ เนื้อหาสาระ เชิงอรรถ บรรณานุกรม

2. บทนำ สรุปสาระ อภิธานศัพท์ หนังสืออ้างอิง

3. บทนำ เนื้อหาสาระ เชิงอรรถ อ้างอิงระบบนามปี

4. คำนำ สรุปสาระ ดรรชนี ภาคผนวก

1. การศึกษาพัฒนาการด้านการเขียนความเรียงของเด็กออทิสติกในศูนย์พัฒนาเด็กพิเศษ จังหวัดเชียงราย

2. การเปรียบเทียบการเขียนความเรียงระหว่างก่อนเรียนและการเรียนหลังเรียนของเด็กออทิสติกตั้งแต่อายุ 10 ปี – 20 ปี ในศูนย์พัฒนาเด็กพิเศษ

3. ลักษณะการใช้ภาษาเขียนของเด็กออทิสติกในศูนย์พัฒนาเด็กพิเศษ จังหวัดเชียงราย

4. การเขียนความเรียงของเด็กออทิสติกในศูนย์พัฒนาเด็กพิเศษ จังหวัดเชียงราย

1. ผู้เขียนยังไม่ควรเริ่มเขียนเนื้อหาทางวิชาการหากยังศึกษาข้อมูลที่เกี่ยวข้องไม่ครบถ้วนและขาดความเข้าใจเนื้อหาบางประเด็น

2. ผู้เขียนรายงานควรสำรวจเอกสารเพื่อศึกษาหาข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้องก่อนที่จะกำหนดจุดมุ่งหมายในการทำรายงานเป็นขั้นตอนต่อไป

3. การเขียนอ้างอิงระบบนามปีสามารถเขียนแทรกปนลงไปในเนื้อหาได้เลย

4. ผู้เขียนรายงานสามารถรวบรวมสาระสำคัญที่เขียนลงในบัตรบันทึกข้อมูลมาเรียบเรียงเขียนใหม่โดยเขียนตามความเข้าใจของตนเองหรือคัดลอกข้อความโดยมีการเขียนอ้างอิงที่ถูกต้อง

1. ถูก เพราะ การทำโครงเรื่องมีลักษณะเหมือนการทำแผนที่ความคิด ช่วยให้ผู้เขียนเห็นภาพรวมของข้อความรู้ที่ต้องการนำเสนอ และนำไปสู่การอ่านเอกสารอย่างละเอียดเพื่อรวบรวมข้อมูลที่ต้องการได้อย่างครบถ้วนทุกหัวข้อ

2. ผิด เพราะ การรวบรวมข้อมูลเป็นการอ่านเอกสารที่เกี่ยวข้องเพื่อเลือกแนวเรื่องและนำเสนอความรู้ที่เป็นประโยชน์และเกี่ยวข้องกับเนื้อหารายวิชา ก่อนจะเริ่มทำโครงเรื่องตามเอกสารที่มีอยู่

3. ถูก เพราะ การทำโครงเรื่องมีลักษณะเหมือนการทำสารบัญแต่ไม่มีเลขหน้ากำกับ ประกอบด้วยหัวข้อใหญ่และหัวข้อย่อย อาจเรียงตามลำดับความสำคัญหรือตามความสัมพันธ์ของหัวข้อให้สอดคล้องต่อเนื่องกัน

4. ผิด เพราะ การรวบรวมข้อมูลเป็นการอ่านเอกสารอย่างละเอียดเพื่อสำรวจแนวทางการศึกษาก่อนจะกำหนดจุดมุ่งหมายและขอบเขตการศึกษาให้ชัดเจน

1. ก ข ง จ ฉ ค

2. ข ง ก ฉ จ ค

3. ก ง ข ฉ จ ค

4. ง ก ข จ ฉ ค

หนังสืออ้างอิง

ส่วนสรุป

ดรรชนี

เชิงอรรถ

1. เอมใช้วิจารณญาณคิดตามที่อาจารย์บรรยาย        

  2. นิ่มถ่ายภาพสไลด์ที่อาจารย์บรรยาย

3. เบลจดบันทึกทุกคำที่อาจารย์บรรยาย                

  4. พี่สุนีย์มองหน้าอาจารย์ขณะที่บรรยาย