กลอนสุภาพ

โคลงสี่สุภาพ

กาพย์ห่อโคลง

ลิลิตสุภาพ

กวีทรงพระนิพนธ์วรรณคดีเรื่องนี้ระหว่างเสด็จไปอยุธยาโดยทางเรือ

ลักษณะคำประพันธ์ประกอบด้วย โคลงสี่สุภาพ กาพย์ยานี ๑๑ และร่ายยาว

กวีทรงพระนิพนธ์เพื่อใช้เห่เรือพระที่นั่งของพระองค์เอง แต่ในยุคต่อมา วรรณคดีเรื่องนี้ใช้ในการเห่เรือหลวง

เนื้อหาประกอบด้วยบทพรรณนาชมเรือและชมธรรมชาติ โดยไม่มีการรำพึงรำพันถึงนางอันเป็นที่รัก

เรือนำขบวนเสด็จ

เรือของพระเจ้าแผ่นดิน

เรือของขุนนางชั้นสูง

เรือของนางสนมกำนัล

เห่เรือพระราชพิธีและเห่สังวาส

เห่สังวาสและเห่ครวญ

เห่เรือพระราชพิธีและเห่เรือเล่น

เห่เรือเล่นและเห่สังวาส

พยุหยาตราสถลมารค

พยุหยาตราชลมารค

พยุหยาตราจักรกลมารค

พยุหยาตราช้างทรงม้าทรง

สรมุขมุขสี่ด้าน เพียงพิมานผ่านเมฆา

ม่านกรองทองรจนา หลังคาแดงแย่งมังกร

สุวรรณหงส์ทรงพู่ห้อย งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์

เพียงหงส์ทรงพรหมินทร์ ลินลาศเลื่อนเตือนตาชม

สมรรถชัยไกรกาบแก้ว แสงแวววับจับสาคร

เรียบเรียงเคียงคู่จร ดั่งร่อนฟ้ามาแดนดิน

กรีธาหมู่นาเวศ จากนคเรศโดยสาชล

เหิมหื่นชื่นกระมล ยลมัจฉาสารพันมี

เพื่อขอขมาเจ้าแม่คงคา

เพื่อเสด็จทอดกฐินหลวง

เพื่อนมัสการพระพุทธบาท

เพื่อความสำราญขอพระมหากษัตริย์

เพื่อให้ความสนุกสนาน

เพื่อบอกสัญญาณให้พร้อมเพรียงกัน

เพื่อเป็นเครื่องผ่อนแรงไม่ต้องรู้จักเหน็กเหนื่อย

เพื่อบูชาเจ้าแม่คงคาในวันลอยกระทง

มีบทนิราศในบท ชมปลา ชมนก ชมไม้

แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทกาพย์ทั้งหมด

มีจุดประสงค์เพื่อสร้างความสนุกสนานให้แก่ฝีพาย

เจ้าฟ้าทรงพระนิพนธ์ขณะที่ตามพระราชบิดาไปนมัสการพระพุทธบาท