ภาษาของชนกลุ่มน้อยที่ใช้สื่อสารเฉพาะท้องถิ่น

ภาษาที่ใช้ในการถ่ายทอดวัฒนธรรมของคนในท้องถิ่น

ภาษาย่อยของภาษาใดภาษาหนึ่งแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น

ภาษาที่มีต้นเค้ามาจากแหล่งเดียวกัน แต่มาแตกต่าง ตามสภาพภูมิศาสตร์

เพราะภาษาเป็นเครื่องแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของ คนในชาติที่สร้างสมกันมาช้านาน

เพราะภาษามีบทบาทต่อประเทศชาติตั้งแต่อดีตจนถึง ปัจจุบันต่อไปถึงอนาคต

เพราะภาษาเป็นสิ่งที่คนในชาติสร้างขึ้นและพัฒนาไป ตามยุคสมัย

เพราะภาษาเป็นเครื่องมือบันทึกเรื่องราวของคนในชาติ

การผสมกลมกลืนทางเชื้อชาติ

การศึกษาภาษา

การรับวัฒนธรรม

การอพยพย้ายถิ่น

ภาษาถิ่นเหนือ

ภาษาถิ่นอีสาน

ภาษาถิ่นกลาง

ภาษาถิ่นใต้

แขบ

ไคร้

โตน

โกปี้

ยิก

กลาง : ฝรั่ง

เหนือ : บะก้วยเต้ด

ใต้ : ย่ามู่

อีสาน : บักสีดา