Napaluha si Gng. Melba sa nakakaiyak na kuwento ng karanasan ni Liza na napalayo sa kanilang pamilya dahil sa pagtatrabaho nito sa ibang bansa.

Nilapitan ni Karla ang kapuwa niya mag-aaral na kanina pa pabalik-balik at tinanong kung ano ang hinahanap nito.

Dumalaw ang magkaibigang Melissa at Zamantha sa burol ng ama ng kanilang kaklase na si Hilda.

Inaamo at pinapatahan ni Romer ang bunso niyang kapatid na hindi isinama ng kanilang nanay sa pagpunta nito sa Maynila.

Handa akong dumamay sa oras ng kalungkutan ng aking kaibigan.

Ayaw kong maistorbo kaya wala akong pakialam kung umiiyak ang aking kaibigan dahil namatay ang tatay niya.

Hihikayatin ko ang aking mga kaibigang nakakaangat sa buhay na magdonate sa mga nangangailangan sa oras ng kalamidad o sunog.

Hindi ko tinularan ang mga kabitbahay namin na nangutya sa isa naming kapitbahay na nagkaroon ng sakit na COVID-19. Bagkus ay nalungkot ako sa kanilang sinapit.

Mataas ang bahay namin at mababa lang ang bahay ng aming kapitbahay, kaya iimbitahin ko sila na tumuloy muna sa amin upang hindi sila bahain sa malakas na bagyong darating.

Ang tao ay laging masaya at walang kalungkutan na inaasahan.

Masusukat ang iyong kakayahan na magpaabot ng iyong pang-unawa sa pinagdadaanan ng iyong kapuwa sa oras ng kanyang pangangailangan sa pamamagitan lamang ng materyal na bagay.

Pare pareho ang nangyayari sa buhay ng mga tao.

Mayroong nakararanas ng tagumpay at kasiyahan lamang.

Bilang bata ay nakararanas din ng malungkot at masayang pangyayari sa buhay.