รุ่งเรื่องศิลปวัฒนธรรม

สังคมเกิดความวุ่นวาย

ศาสนามีอิทธิพลเหนืออาณาจักร

เป็นยุคมืดทางการศึกษา

อัศวิน

นักบวช

พระสันตะปาปา

ขุนนาง

ไม่มีไฟฟ้าใช้

เกิดในช่วงเวลาค่ำ

ไม่มีการสร้างอารยธรรม

ยุคแห่งการโกงบ้านโกงเมือง

แบบฟิวดัน

แบบต่างพึ่งพา

แบบพอเพียง

แบบแมเนอร์

ขุนนาง-อัศวิน

กษัตริย์-ขุนนาง

กษัตริย์-ชาวนาและทาสติดที่ดิน

ขุนนาง-ชาวนาและทาสติดที่ดิน

เกิดสงครามครูเสด

ขุนนางแย่งชิงอำนาจกันเองภายใน

ชาวนาและทาสติดที่ดินพากันประท้วง

กษัตริย์สั่งยุบอำนาจและดูแลขุนนางและราษฎรโดยตรง

การแย่งชิงเส้นทางการค้า

การแย่งชิงกรุงเยรูซาเล็ม

การแย่งชิงกรุงโรม

การคัดการการมีอำนาจของอิสลาม

กฎหมาย

เกษตรกรรม

การคมนาคมขนส่งทางทะเล

ศิลปวัฒนธรรม

ซิก

พราหมณ์ - ฮินดู

อิสลาม

พุทธ

เป็นสงครามทางศาสนาเพื่อแย่งชิงดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์อันเป็นที่ประสูติของพระเยซูเจ้า คือ ปาเลสไตน์

เป็นสงครามเพื่อต่อต้านการแบ่งชนชะวรรณะ

เป็นสงครามเพื่อแผนพัฒนาระบอบการคมนาคมทางเรือโดยสาร

เป็นสงครามเพื่อพัฒนาระบบเศรษฐกิจ

ทำลายระบอบฟิวดัล

เกิดการปฏิรูปศาสนา

เกิดการฟื้นตัวทางการค้า

เกิดการแลกเปลี่ยนศิลปวิทยาการ

ระบบเศรษฐกิจแบบพึ่งตนเอง เน้นเกษตรกรรมเป็นหลัก

ระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยม เน้นพ่อค้าเอกชนเป็นหลัก

ระบบการปกครองในสมัยใหม่ที่ประเทศต่างๆ ในยุโรปนำมาใช้

ระบบการปกครองแบบรวมศูนย์อำนาจที่เน้นอำนาจของกษัตริย

ทาสติดที่ดิน มีหน้าที่ในการทำไร่ไถนา

กษัตริย์ เป็นผู้มีอำนาจสิทธิ์ขาดในการปกครองแมนเนอร์ทั้งหมด

พระและนักบวช รับหน้าที่ในการช่วยลอร์ดออกรบในยามศึกสงคราม

อัศวิน เป็นผู้ร่างและบัญญัติกฎหมายจารีตเพื่อใช้ในการพิพากษาคดีความ

เงิน

ที่ดิน

อำนาจ

สินค้าเกษตร