Ang mga pangunahing tauhan sa maikling kwentong 'Aginaldo ng mga Mago' ay sina Melchor, Gaspar at Baltazar

“Hindi ba maganda, Jim? Hinalughog ko ang buong bayan para lamang makita ko iyan. Pihong matitingnan mo na ngayon ang oras kahit makasandaang beses maghapon. Akina ang relos mo. Tingnan ko lamang kung gaano kaganda kung maikabit na ang kadena.”

Pagkasabik ang emosyong nangingibabaw sa linyang ito ni Della.

“O Poong Diyos, marapatin Mo pong sabihin niya na ako’y maganda pa rin.”

Pagkalungkot ang emosyong nangingibabaw sa linyang ito ni Della.

Ang natatanging kayamanan ni Della ay ang kaniyang kuwintas.

Ang ebanghelyo kung saan matatagpuan ang kaugnay sa salaysay ng kuwentong 'Aginaldo ng mga Mago' ay sa bahagi ng aklat ng Lukas.

Ang mga salitang masarap at matamis ay mga salitang magkaugnay.

Ayon kay Deogracias A. Rosario, hindi maaaring ihambing ang buod ng nobela at ang maikling kuwento dahil ito ay magkaiba.

Ang mga salitang tampo at galit ay mga salitang magkasingkauhulugan ngunit magkaiba ng antas.

Ang maikling kuwento ay payak at kakaunti ang tauhan.

May mga maikling kuwento na walang suliraning kinahaharap ang pangunahing tauhan.

Sa isang panitikan, may mga pagkakataong hindi tao ang katunggali ng pangunahing tauhan.

Ang ganda at bisa ng isang akda ay nakasalalay sa paglalarawan at pagbibigay- buhay sa mga karakter na nilikha ng manunulat.

Ang 'Aginaldo ng mga Mago' ay isang halimbawa ng maikling kuwento ng tauhan.

Sa pagpili ng pangalan ng pangunahing tauhan, mahalagang ito ay laging nasa uso para makuha ang atensyon ng mga kabataang maaaring target nito.

Mahalagang buuin ang profayl ng pangunahing tauhan na naglalaman ng pisikal, sosyolohikal, sosyal at mental na aspekto nito.

Ayon sa paniniwala, sa 3 haring mago nagsimula ang kaugaliang pagbibigayan ng regalo lalo na sa pagsapit ng Pasko.

Ang panitikang dagli ay maikling maikling kuwento na walang mensahe ngunit nakaaaliw.

Ang dagli na 'Maligayang Pasko' ay nagpakita kung gaano kasaya ang Pasko ng pangunahing tauhan.

Nagalit si Jim dahil nagpagupit ang kaniyang asawang si Della.

Si O. Henry ang sumulat ng kuwentong 'Aginaldo ng mga Mago.'

Ang mga yapak na nasa disyerto ang sinundan ng mga mago para matunton ang kinaroroonan ng sanggol.

Maraming ipit sa buhok ang niregalo ni Jim kay Della.

Mahalagang may character development ang pangunahing tauhan sa kuwento para mapanatili ang kawilihan ng mga mambabasa.

Si Edgar Allan Poe ang Father of Short Stories.

Ang mga unang hakbang sa pagsulat ng maikling kuwento ay pagbuo ng pangunahing tauhan at pag-isip ng kawili-wili at kapana-panabik na pamagat nito.

Ang nobelang 'Bata, Bata Paano ka Ginawa' ay nakatuon sa pagiging asawa ni Amanda sa kaniyang dalawang naging kapareha.

Ang maikling kuwento ay akdang panitikan na kawing-kawing ang pangyayari, nahahati sa kabanata, maraming tauhan at mahabang panahon ang nasasakupan.

Ang pananaw ay ang mga panauhang ginamit ng may-akda.

Ang ekserp ng maikling kuwento na 'Ang Kumare Kong TNT' ay nagpakita ng hirap ng buhay ng ating mga OFW.

Ang maikling kuwento ay nabibilang sa pagpapahayag na nangangatwiran.

Ang maikling kuwento at nobela ay nagsasalaysay na may kaugnayan sa lipunang ginagalawan ng mamamayan at naglalarawan ng kultura ng bawat bansang pinanggalingan nito.

Ang maikling kuwento ay pumupuna sa lahat ng larangan sa buhay at sa mga aspekto ng lipunan tulad ng gobyerno at relihiyon.

Sa pahayag na “Huwag kang mag-isip, tanda. Magpatuloy ka sa paglalayag at harapin ang anumang dumating” tinutukoy dito na ang matanda ay may isipang positibo.

Nagkamit ng Nobel Prize in Literature si Ernest Hemingway dahil sa nobelang 'Ang Matanda at Ang Dagat.'

Tinawag na salao si Manolin dahil sa labis na kamalasan nito.

Ang nobelang 'Ang Matanda at Ang Dagat' ay isa ring alegorya.

Ang salapang ni Santiago ay sumisimbolo sa pananalig ng mga tao na siyang nagiging panangga sa mga problema sa buhay.

Ang marlin at pating ay sumisimbolo sa dalawang uri ng problema ng tao na (1) dapat ay hinaharap at (2) hindi pinapansin.

Ang simbolismo ng mast ay nagbibigay ng babala na umiwas o huwag maniwala sa Diyos dahil kadalasan ay sila pa ang inuulan ng suliranin sa buhay.

Ang buod ay sumasagot sa tanong na tungkol saan ang binasa.

Ang karakter na si Manolin ay nagpakita ng simbolo ng pag-asa sa nobela dahil wala itong ipinaramdam sa pangunahing tauhan kundi pagmamalasakit sa kabila ng lahat.

Ang nobelang 'Titser' ay isinulat ni Genoveva Edroza-Matute.

Sa pangkalahatan, ang nobela ni Hemingway ay tumuon sa pagkakaroon ng kaibigan ng tao para malampasan ang mga suliranin sa buhay.

Ayon kay Hemingway, mapatutunayan ng isang tao ang kaniyang katatagan sa kaniyang pag-iisa.

Ang popa ay bahagi ng dagat na pinuntahan ni Santiago.

Pinatunayan sa wakas ng nobela ni Hemingway na hindi man siya nagwagi na maiuwi ang marlin, nagwagi naman siya sa pagkamit ng respeto ng mga kababayan.

Ang nobelang 'Titser' ay halimbawa rin ng uri ng nobela ng tauhan dahil ito ay ukol sa katauhan ng pangunahing tauhan, mga hangarin, kalagayan, sitwasyon at pangangailangan.

Sa nobelang 'Titser', ipinakita kung gaano kataas ang tingin ng lipunan sa propesyon ng mga guro.

Sa mga panahong nakikipagbuno si Santiago sa marlin at pating, nangibabaw ang tunggaliang tao laban sa sarili dahil sa mga isipin ng matanda.