กลอนสี่สุภาพ 1 บท

กาพย์ยานี 11

โคลงสี่สุภาพ 1 บท

กาพย์ฉบัง 16

แมว

นกแก้ว

หมู หมา กา ไก่

มด แมลงวัน จิ้งจก แมว หมา

ต่างก็มีอารมณ์ร้อนพอ ๆ กัน ไม่มีใครยอมใครทั้งนั้น

เรื่องเล็กที่นำมาซึ่งความเสียหาย หรือเรื่องที่เล็กน้อย แต่ทำให้เกิดเป็นเรื่อง เป็นราวใหญ่โตไปได้

ขยายออกไปมากกว่าที่ตั้งใจไว้เดิม ขยายเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่โตออกไป

นำศัตรูหรือสิ่งที่เป็นอันตรายเข้าถึงตัว

นายอำเภอ และกำนัน

ผู้ใหญ่บ้าน

ตำรวจ

เด็กชายเจ้าของน้ำผึ้งหยดเดียว

เด็กเจ้าของหมา

พี่ชายขิงเด็กเจ้าของหมา

เด็กเจ้าของแมว

พ่อของเด็กชายทั้งสอง

โตไปไม่โกง

เราไม่ควรทำให้เรื่องเล็กน้อย ต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่ อะไรที่จบได้ ก็ขอให้จบกันไป อย่าให้ยืดเยื้อ อย่าให้ลุกลามเป็นเรื่องบาดหมางกันใหญ่โต

ทำเรื่องเล็ก ๆ ให้กลายเป็นเรื่องใหญ่

ต้องพูดจาโกหกใหห้เรื่องราวบานปลาย

เริ่มจับกลุ่มเพื่อทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง มักใช้ในทางที่ไม่ดี

เริ่มจับกลุ่มเพื่อทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง มักใช้ในทางที่ไม่ดี

ขยายออกไปมากกว่าที่ตั้งใจไว้เดิม ขยายเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่โตออกไป

ตอบแทนกันอย่างสาสม

นำศัตรูหรือสิ่งที่เป็นอันตรายเข้าถึงตัว

มากเรื่องมากราวโต้กันไปโต้กันมา ไม่รู้จักจบจักสิ้นพูดกันไปพูดกันมาจนไม่จบไม่สิ้นเสียที

เริ่มจับกลุ่มเพื่อทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง มักใช้ในทางที่ไม่ดี

ตอบแทนกันอย่างสาสม

ตอบแทนกันอย่างสาสม

นำศัตรูหรือสิ่งที่เป็นอันตรายเข้าถึงตัว

ขยายออกไปมากกว่าที่ตั้งใจไว้เดิม ขยายเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่โตออกไป

เริ่มจับกลุ่มเพื่อทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง มักใช้ในทางที่ไม่ดี