ก. ฉาก 

ข. บทบรรยาย  

ค. บทสนทนา

ง. ความสมจริง

ก. กลอนสุภาพ  

ข. ร้อยแก้ว

ค. โคลงสี่สุภาพ

ง. กาพย์ยานี ๑๑

ก. เป็นบทละครพูดเรื่องแรกของไทย       

ข. เป็นเรื่องที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในสมัยนั้น

ค. มีการใช้คำที่ค่อยข้างไพเราะ

ง. มีลักษณะการแต่งเรื่องที่ไม่เหมือนเรื่องใด

ก. เสริมเนื้อเรื่อง

ข. เสริมบทสนทนา

ค. เชื่อมบทสนทนา

ง. กำกับบทให้ตัวละครแสดง

ก. สมถะ         

ข. ยากจน

ค. ไม่ฟุ่มเฟือย

ง. ตระหนี่ถี่เหนียว

ก. คำพูด         

ข. รูปร่าง        

ค. หน้าตา

ง. บุคลิกภาพ

ก. เหมาะสม เพราะสุภาพและรักษาประโยชน์ของนาย

ข. เหมาะสม เพราะแสดงท่าทางให้แขกเห็นว่าไม่ไว้ใจอย่างชัดเจน

ค. ไม่เหมาะสม เพราะไม่ควรให้แขกเข้าบ้านเมื่อไม่น่าไว้วางใจ

ง. ไม่เหมาะสาม เพราะแสดงความสุภาพอ่อนน้อมมากเกินไป

ก. แกไม่ต้องนั่งคอยอยู่กับฉันหรอก มีธุระอะไรก็ไปทำเสียเถอะ

ข. ถ้าจะต้องคอยอยู่เพราะฉันละก็ ฉันขอบอกว่าไม่จำเป็น แกจะไปก็ได้

ค. ฮะ ๆ ฮะ ๆ แกเห็นท่าทางฉันมันไม่ได้การกระมัง

ง. แต่ที่จริงฉันนะเป็นผู้ดีเหมือนกัน มีตระกูลไม่ต่างไม่เลวไปกว่าเจ้าคุณภักดีเลย

ก. ให้ไปตั้งตัวใหม่

ข. ให้ตอบแทนที่สำนึกตัวได้

ค. ตอบแทนนายล้ำที่ยกแม่ลออให้

ง. ให้เป็นสินน้ำใจในฐานะเพื่อนเก่า