รัฐเป็นศูนย์กลางด้านาการวางแผนด้านการจัดการทรัพยากร

รัฐเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินและเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต

เอกชนเป็นผู้ผลิต รัฐแทรกแซงและมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ

เป็นระบบเศรษฐกิจของประเทศส่วนใหญ่ในทวีปยุโรปและทวีปอเมริกา

การกระจายรายได้ไม่เท่าเทียมกัน

ระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมและระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยมรวมกัน

ประเทศจีน ประเทศเวียดนาม เกาหลีเหนือ

ประชาชนขาดเวรีภาพในการดำเนินธุรกิจตามศักยภาพของตนเอง

ผู้บริโภคได้บริโภคสินค้าที่มีคุณภาพ ได้มาตรฐาน ราคาถูก สินค้ามีความหลากหลาย

ขาดแรงจูงใจในการพัฒนาและความคิดสร้างสรรค์

เอกชนมีเสรีภาพในการทำกิจกรรมด้วยตนเอง มีอำนาจในการตัดสินใจด้านการผลตและจำหน่าย

รัฐบาลเป็นคนกำหนดราคาสินค้าและปริมาณการผลิต

รัฐบาลเปิดโอกาสให้มีการแข่งขัน แต่รัฐเข้าไปแทรกแซงเพื่อป้องกันการผูกขาดและเพื่อความเป็นธรรม

มีการผูกขาดและแทรกแซงโดยรัฐบาล

เอกชนเป็นเจ้าของทรัพย์สินและเจ้าของปัจจัยการผลิต

ได้รับแรงจูงใจในการผลิต ส่งผลต่อศักยภาพและความสามารถในการทำงาน

แรงจูงใจสำหรับเอกชนมีน้อยเพราะขึ้นอยู่กับนโยบายที่ไม่แน่นอนของรัฐบาล

ประชาชนเข้าถึงการบริการของรัฐด้านสาธารณูปโภค การศึกษา การสาธารณสุข และบริการด้านอื่นๆ

ประชาชนมีบทบาททางเศรษฐกิจชัดเจนในการแข่งขันกันผลิตสินค้าที่มีคุณภาพและประชาชนสามารถเลือกบริโภคสินค้าได้ตามความต้องการ