ท้าวดาหา

ท้าวกุเรปัน

ท้าวสิงหัดส่าหรี

ท้าวหมันหยา

คู่สามี-ภรรยา

คู่หมั้น

คู่กรรม

คู่แค้น

ชวา

มลายู

พม่า

ลาว

อิเหนา

วิหยาสะกำ

จรกา

สังคามาระตา

วิหยาสะกำ

สังคามาระตา

อิเหนา

ปะตาระกาหลา

บุษบา

สการะวาตี

จินตะหรา

มาหยารัศมี

เพื่อต้องการเมืองขึ้น

เพื่อชิงตัวนางบุษบา

เพื่อขยายอาณาเขต

เพื่อต้องการสร้างชื่อเสียงให้กับตนเอง

กลอนบทละคร

กลอนสุภาพ

กลอนดอกสร้อย

กลอนสักวา

เมื่อนั้น

บัดนั้น

บัดนี้

มาจะกล่าวบทไป

ท้าวกุเรปัน-บุษบา

ท้าวดาหา-จินตะหรา

ท้าวหมันหยา-สังคามาระตา

ท้าวกะหมังกุหนิง-วิหยาสะกำ

กริช

ดาบ

ง้าว

หอก

การเป็นกษัตริย์ที่น่าเกรงขาม

การรักษาคำพูดที่เคยให้ไว้

การรักษาบ้านเมืองให้ปลอดภัย

การรักษาความสัมพันธืของเครือญาติ

เมื่อนั้น

บัดนี้

บัดนั้น

มาจะกล่าวบทไป

ผู้ที่มีอำนาจย่อมได้รับชัยชนะในทุกอย่าง

ผู้ที่มีฝีมือและสติปัญญาจะได้รับการยกย่อง

การไม่ปฏิบัติตามสัญญานำมาซึ่งความวุ่นวาย

ความรักลูกในทางที่ผิดนำมาซึ่งความพินาศสูญเสีย