พิจารณาว่าเนื้อหากล่าวถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในสมัยนั้นอย่างไร

สะท้อนภาพเหตุการณ์ในอดีตและวิถีชีวิตของคนแต่ละยุคแต่ละสมัย

สะท้อนให้เห็นว่างานประพันธ์แต่ละเรื่องจะต้องเลือกสรรคำประพันธ์ให้เหมาะสมกับผลงาน เพื่อสื่อความหมายและถ้อยคำที่ไพเราะสละสลวยอันเป็นลักษณะเฉพาะของภาษากวีและทำให้ผู้อ่านเกิดความสะเทือนอารมณ์

สะท้อนให้เห็นว่าสังคมที่มีคนดี มีคุณธรรมจะเป็นสังคมที่มีความสุข

การพิจารณาแยกแยะสิ่งใดสิ่งหนึ่งออกเป็นส่วน ๆ เพื่อทำความเข้าใจแต่ละส่วนให้แจ่มแจ้ง

พิจารณาว่าเนื้อหากล่าวถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในสมัยนั้นอย่างไร

มีวัฒนธรรมด้านต่าง ๆ อย่างไร

พิจารณาว่าผู้แต่งมีวิธีการวางโครงเรื่องอย่างไร เหมาะสมหรือไม

เป็นการพิจารณาลักษณะดีเด่นทางด้านวิธีการแต่ง การเลือกใช้ถ้อยคำ สำนวน ลีลา ประโยค และความเรียงต่าง ๆ ที่ประณีตงดงาม

การใช้คำ

การเล่นเสียง

การใช้ภาพพจน์

รสทางวรรณคดีไทย

อุปมา

อุปลักษณ์

อติพจน์

สัทพจน์

สอนให้รู้จักประมาณตน

สอนให้ยึดมั่นในความดี

สอนให้เป็นคนดีมีศีลธรรม

สอนให้พิจารณาคนและรู้จักการคบเพื่อน

การเล่นคํา

อุปมา

ปฏิพจน์

อุปลักษณ์

การเล่นเสียง

การใช้อุปมา

การใช้อุปลักษณ์

ปฏิพจน์

การใช้อุปมา

การกล่าวเชิงเปรียบเทียบ

การเล่นคำซ้ำต้นบาท

ปฏิพจน์