ได้รับอิทธิพลมาจากเขมร

เป็นการให้อำนาจแก่พระมหากษัตริย์มากขึ้น

ไม่ต้องการใช้รูปแบบการปกครองแบบสุโขทัย

มีความเหมาะสมเนื่องจากอาณาจักรมีพื้นที่กว้างขวางมากขึ้น

ลักษณะทางภูมิศาสตร์

ข้อบังคับของราชสำนักที่กำหนดพื้นที่การเพาะปลูก

คติความเชื่อทางศาสนา

ได้รับผลตอบแทนมากกว่าอาชีพอื่น

เป็นการผูกขาดโดยขุนนางระดับสูง

เป็นการค้าแบบผูกขาดโดยพระคลังสินค้า

เป็นการค้าเสรีโดยไม่มีการกีดกันจากต่างชาติ

เป็นการค้าเสรีภายใต้การควบคุมของขุนนาง

แคว้นสุพรรณภูมิ กับ แคว้นละโว้

แคว้นล้านนา กับ แคว้นหริภุญชัย

แคว้นสุโขทัย กับ แคว้นอโยธยา

แคว้นนครปฐม กับ แคว้นสุพรรณบุรี

การค้าขายระหว่างไทย – จีน

ส่งเสริมการเพาะปลูกข้าว

กษัตริย์ส่งเสริมการค้าภายในอาณาจักร

กรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองท่าที่เหมาะสม

พราหมณ์-ฮินดู

พระพุทธศาสนาแบบเถรวาท

พระพุทธศาสนาแบบมหายาน

คติความเชื่อดั้งเดิม

เทวราชา

สมมติเทพ

ประชาธิปไตย

สมบูรณาญาสิทธิราชย์

พระมหากษัตริย์เป็นเจ้าชีวิตของประชาชน

พระมหากษัตริย์ต้องอยู่ในทศพิธราชธรรม

การปกครองมีลักษณะผสมระหว่างแบบสุโขทัยกับเขมร

พระมหากษัตริย์กับประชาชนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด

หัวเมืองชั้นใน

หัวเมืองชั้นนอก

หัวเมืองประเทศราช

หัวเมืองพระยามหานคร

ดูแลความสงบเรียบร้อยภายในราชอาณาจักร

ดูแลพระมหากษัตริย์และกิจการในพระราชสำนัก

ติดต่อการค้าขายกับต่างประเทศ

ดูแลการทำมาหากินและการประกอบอาชีพ

ลพบุรี

กรุงศรีอยุธยา

สุพรรณบุรี

สุโขทัย

1 ครั้ง

2 ครั้ง

มากกว่า 2 ครั้ง

บางครั้ง

30 พระองค์

31 พระองค์

32 พระองค์

33 พระองค์

พระเจ้าอู่ทอง

พระนเรศวรมหาราช

พระนารายณ์

พระบรมไตรโลกนาถ