तस्य बुद्धिः कीदृशी आसीत्?

कीदृशः नरः न शोभते?

अत्र ‘आगच्छति’ इति क्रियापदस्य पर्यायपदं गद्यांशे किम् प्रयुक्तम्?

‘सुबुद्धिः’ इति पदस्य विपर्ययपदं अस्मिन् गद्यांशे किम् प्रयुक्तम्?

‘शोभते’ इति क्रियापदस्य कर्तृपदम् किम्?

‘अधः’ इति पदस्य विपर्ययपदं किं प्रयुक्तम्?

पुरुषः – भोस्तपस्विन्! कथं माम् अवरोधं करोषि। प्रयत्नेन किं न सिद्धं भवति? कावश्यकता शिलानाम्? सिकताभिरेव सेतुं करिष्यामि स्वसंकल्पदृढतया।तपोदत्तः – आश्चर्यम् किम् सिकताभिरेव सेतुं करिष्यसि? सिकता जलप्रवाहे स्थास्यन्ति किम्? भवता चिन्तितं न वा?पुरुषः – (सोत्प्रासम्) चिन्तितं चिन्ततम्। सम्यक् चिन्तितम्। नाहं सोपानसहायतया अधिरोढं विश्वसिमि समुत्प्लुत्यैव गन्तुं क्षमोऽस्मि।तपोदत्तः – (सव्यङ्ग्यम्)साधु साधु! आञ्जनेयमप्यतिक्रामसि!पुरुषः – (सविमर्शम्)कोऽत्र सन्देहः? किञ्च,विना लिप्यक्षरज्ञानं तपोभिरेव केवलम्।यदि विद्या वशे स्युस्ते, सेतुरेष तथा मम॥3॥ Q. Q 1 सर्वं कार्यं केन सिद्धं भवति?

सिकता कुत्र न स्थास्यति?

स्वसंकल्पदृढतया सः किम् करिष्यति?

पुरुषः सविमर्शम् किम् कथयंति?

अत्र ‘चिन्तितं’ इति क्रियापदस्य कर्तृपदं किम्?

अस्मिन् अनुच्छेदे ‘उपहासपूर्वकम्’ पदस्य कः पर्यायः आगतः?

‘सफलम्’ इति अर्थे किम् पदं अत्र प्रयुक्तम्?