ปลาร้าพันห่อด้วย ใบคา

ใบก็เหม็นคาวปลา คละคลุ้ง

คือคนหมู่ไปหา คบเพื่อน พาลนา

ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง เฟื่องให้เสียพงศ์ ฯ

ใบพ้อพันห่อหุ้ม กฤษณา

หอมระรวยรสพา เพริศด้วย

คือคนเสพเสน่หา นักปราชญ์

ความสุขซาบฤาม้วย ดุจไม้กลิ่นหอมฯ

ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง

เปรียบเทียบกับสิ่งใด

งาสารฤๅห่อนเหี้ยน หดคืน

คำกล่าวสาธุชนยืน อย่างนั้น

ทรชนกล่าวคำฝืน คำเล่า

หัวเต่ายาวแล้วสั้น เล่ห์ลิ้นทรชน

ความรู้ดูยิ่งล้ำ สินทรัพย์

คิดค่าควรเมืองนับ ยิ่งไซร้

เพราะเหตุจักอยู่กับ กายอาต-มานา

โจรจักเบียนบ่ได้ เร่งรู้เรียนเอา

สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน

กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ

บาปเกิดแต่ตนคน เป็นบาป

บาปย่อมทำโทษซ้ำ ใส่ผู้บาปเอง

คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา

คุณบิดรดุจอา- กาศกว้าง

คุณพี่พ่างศิขรา เมรุมาศ

คุณพระอาจารย์อ้าง อาจสู้สาคร

โคควายวายชีพได้ เขาหนัง

เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้

คนเด็ดดับสูญสัง - ขารร่าง

เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี

บุคคลในข้อใดเป็นผู้ชำระโคลงโลกนิติ