ปริญญาตรี

ปริญญาโท

อุดมศึกษา

ต่ำกว่าปริญญาตรี

ประวัติชาติ

ประกาศนียบัตร

ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง

ประกาศนียบัตรวิชาชีพ

กลุ้มใจ

อิสระ

ก้าวร้าว

พยายามหนี

ครอบครัว ครู และบุคคลที่ไว้ใจได้

คนข้างบ้าน

ป้าขายส้มตำ

ลุงขายโอเลี้ยง

เศร้า

โมโห

มีความสุข

กังวล

เป็นอารมณ์ที่ก่อให้เกิดสภาวะของความเชื่อมั่น มองว่าโลกนี้ช่างน่าอยู่ รู้สึกว่าตนยังเป็นที่รักของบุคคลอื่น ๆ อยู่

เป็นอารมณ์ที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสิ่งเร้าในระบบประสาทอย่างฉับพลัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็พร้อมรับมือในทุกสถานการ

เป็นอารมณ์อันเกิดจากการกระทบกับที่ไม่พึงปรารถนา

เป็นอารมณ์ที่มีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับความวิตกกังวลและความอาย เป็นความสำนึกผิดชอบชั่วดี

เห้ย ช่วยหน่อยดิ

เธอ เราให้เงิน ช่วยทำให้หน่อยดิ

ขอโทษนะ อันนี้เราทำไม่เป็น เรารบกวนช่วยสอนเราหรือทำให้หน้อยได้ไหม

มึงต้องทำให้กูเดี๋ยวนี้

เล่นทุกเวลา

ไม่เล่นเลย

วันละ 1-2 ชม.

วันละ 8 ชม.

ยอม เพราะไว้ใจและรักมาก

ยอม เพราะเชื่อว่าจะแต่งงานคนนี้แน่นอนในอนาคต

ไม่ยอม เพราะอาย ถ้าคนอื่นรู้

ไม่ยอม เพราะยังไม่พร้อมหากเกินการตั้งครรภ์และยังไม่มีรายได้เป็นของตัวเอง

รับฟังอย่างตั้งใจและเข้าใจปัญหา เพื่อช่วยหาทางแก้ไข

บังคับให้เพื่อนทำตามที่ตนเองบอก

ไมฟังและบอกให้ไปคิดเอง

ฟังแล้วเอาเรื่องเพื่อนไปเล่าให้คนอื่นฟัง

ต่อยกำแพง

ดื่มน้ำเย็น

นั่งนิ่งๆเพื่อสงบสติอารมณ์ หายใจเข้าออกช้าๆ

ทำร้ายตัวเอง

การช่วยเหลือนักเรียนทั้งด้านการเรียน สังคม และส่วนตัว รับฟังปัญหาจนไปถึงช่วยแนะแนวการแก้ไขปัญหาให้กับนักเรียนและส่งต่อเพื่อรับการแก้ไข

การช่วยเหลือนักเรียนให้ทำตามวิธีที่ครูบอก

รับฟังปัญหาเพื่อนำไปบอกครูคนอื่นๆ

ให้ทำแบบทดสอบแล้วให้นักเรียนนำไปวิเคราะห์ตนเอง

“เราอ้วนแต่เราพูดตลกใครๆก็ชอบฟังน่ะ”

“ถ้าเธอว่าเราอีก เราจะไม่พูดกับเธอ”

“เธอว่าเราอ้วนแต่เธอก็ไม่เห็นผอมเท่าไรเลย”

“ต่อไปเราจะลดความอ้วนให้ผอมกว่าเธออีก”

“เราเป็นคนช่างพูด ทำให้ต้องพูดหน้าชั้นบ่อยๆ”

“เราพูดจนเบื่อแล้วครูน่าจะให้พวกเธอพูดบ้าง

“ทาไมพวกเธอเอาเปรียบจัง ให้เราพูดอยู่คนเดียว”

“เราจะหาเรื่องดี ๆ มาพูดให้พวกเธอฟังอีกนะ”

ไม่เข้าไปยุ่งกับน้ำทิพย์เพราะเป็นคนแปลก ๆ

สอนน้ำทิพย์ว่า เธอควรจะเล่นกับคนอื่นบ้าง

บอกเพื่อนคนอื่น ๆ ว่าน้ำทิพย์เป็นเด็กมีปัญหา

เข้าไปชวนน้ำทิพย์คุยเกี่ยวกับหนังสือที่น้ำทิพย์อ่าน

“เธอนี่เสียมารยาทจริง ๆ”

“ถ้าเธอไม่เข้าใจ ก็ถามได้เราจะอธิบายให้ฟัง”

“ต่อไปห้ามมาลอกการบ้านเราโดยเด็ดขาด”

“ต่อไปถ้าเธอลอกการบ้านเรา เราจะฟ้องครูนะ”

ไปฟ้องครู และให้ครูทำโทษเพื่อน

เอาน้ำเทใส่สมุดเพื่อนให้เสียหายเหมือนของตน

บอกเพื่อนว่า “ต่อไปห้ามเธอมายืมสมุดของฉันอีก”

นำสมุดไปผึ่งให้แห้ง และให้เพื่อนเพิ่มความระมัดระวัง

ปิติไม่ได้ตั้งใจ แล้วรีบไปทำความสะอาดเสื้อผ้า

ปิติแกล้ง แล้วรีบไปบอกครูให้ทำโทษปิติ

ปิติแกล้ง แล้วใช้ปิตินำอาหารมาให้ใหม่

ปิติควรได้รับบทเรียนบ้าง จึงเทอาหารที่เหลือใส่ตัวปิติ

รีบหนีออกจากห้องก่อนที่ใครจะมาเห็น

ก็บแจกันที่แตกแล้วรีบไปบอกให้ครูทราบ

นั่งร้องไห้โดยไม่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ใครฟัง

รีบกลับไปบอกพ่อแม่ให้มาบอกกับครู