1.  รัฐบาลประณามพฤติกรรมอันทารุณ

      2.  พฤติกรรมอันทารุณต่อตัวประกันชาวพม่า

      3.  ตัวประกันชาวพม่าของกลุ่มแบ่งแยกดินแดน

      4.  รัฐบาลประณามพฤติกรรมของกลุ่มแบ่งแยกดินแดน

      1.  ข้าวเหนียวหมูปิ้งที่ขายอยู่หน้าปากซอยรสชาติอร่อยมาก

      2.  นพรุจเป็นนักเรียนที่ได้รับทุนเรียนดีของโรงเรียนมาโดยตลอด

      3.  สร้อยบุษราคัมเป็นมรดกที่คุณยายได้ประทานมาจากหม่อมเจ้าพระองค์หนึ่ง

      4.  นกกระเรียนบินมาอาศัยที่หมู่บ้านเราเพราะต้องการหนีอากาศหนาวจากเมืองจีน

      1.  เขียนคำนำให้เร้าใจและเขียนสรุปสัมพันธ์กับเนื้อเรื่อง

      2.  ใช้สำนวนภาษาที่เหมาะสมกับเรื่องเพื่อทำให้ผู้อ่านสนใจ

      3.  หาเรื่องแปลกๆใหม่ๆ มาเขียนโดยแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมลงไป

      4.  จัดองค์ประกอบ๓ส่วนคือคำนำเนื้อเรื่องและสรุปให้มีสัดส่วนที่เหมาะสม

      1.  การเขียนคำนำต้องเขียนให้สอดคล้องกับเนื้อเรื่อง

      2.  ไม่ควรเขียนคำนำยาวจนเกินไปเพราะจะทำให้ผู้อ่านหมดความสนใจ

      3.  ไม่ควรเริ่มต้นเขียนคำนำด้วยคำถาม แต่ควรเริ่มต้นด้วยคำคมหรือสุภาษิต

4.       การเขียนคำนำเป็นการเปิดเรื่องให้ผู้อ่านรู้ว่าเรียงความมีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องใด

      1.  เขียนด้วยข้อความแปลกๆ                            

             2.  เขียนด้วยข้อความที่ประทับใจ

      3.  เขียนด้วยการสรุปความสำคัญ                        

                   4.  เขียนด้วยการนำความจริงมาตีแผ่

      1.  แสดงถึงเอกลักษณ์ทางภาษา                           

           2.  ช่วยรักษารูปศัพท์เดิมไว้ให้เข้าใจ

      3.  คนต่างชาติเข้าใจคำทับศัพท์ได้ง่าย                    

                  4. มีคำในภาษาไทยเพิ่มจำนวนมากขึ้น

      1.  ปิดเทอมนี้ฉันคิดว่าจะไปเที่ยวทะเล

      2.  คุณแม่ซื้อเนกไทเป็นของขวัญวันเกิดให้แก่คุณพ่อ

      3.  การทำขนมปังให้ฟูอร่อยจะต้องใส่ยีสต์เป็นส่วนผสม

      4.  กางเกงยีนส์ที่พี่ซื้อมาบริเวณต้นขามีรอยขาดจำนวนมาก

      1.  ภาษาไทยถิ่นใต้                                         

              2.  ภาษาไทยถิ่นกลาง

      3.  ภาษาไทยถิ่นอีสาน                                    

                                     4. ภาษาไทยถิ่นเหนือ

      1.  จ่อย  แซบ  จังซี่                                 

                               2.  นกแล  ป้อจาย  เฮา

      3.  กะปอม  เยียะ  ขี้ชิด                                  

                4.  พันพรื๋อ  ขี้เกี้ยมพ็อบ

      1.  พิสูจน์อักษรถูกต้อง                                     

                                 2.  เขียนโดยนักเขียนที่มีคุณภาพ

                     2.  เขียนโดยนักเขียนที่มีคุณภาพ

          4. มีปกและภาพประกอบที่มีสีสันสดใส

      1.  การพูดแสดงความคิดเห็นที่ไม่ตรงกันของบุคคลสองฝ่าย

      2.  การพูดโต้เถียงของบุคคลสองฝ่ายโดยใช้วาทศิลป์ในการพูด

      3.  การพูดโต้แย้งของบุคคลสองฝ่ายโดยใช้วาทศิลป์และเหตุผลในการพูด

      4.  การพูดโต้คารมของบุคคลที่มีความคิดเห็นขัดแย้งกัน โดยใช้เหตุผลในการพูด

  1.  ญัตติ  ประธานการโต้วาที  และผู้โต้วาที

      2.  ญัตติ  ประธานการโต้วาที  ผู้โต้วาที และกรรมการตัดสิน

      3.  ญัตติ  ฝ่ายเสนอ  ฝ่ายค้าน ประธานการโต้วาที และกรรมการตัดสิน

      4.  ญัตติ  ฝ่ายเสนอ  ฝ่ายค้าน ประธานการโต้วาที  กรรมการตัดสิน และผู้ชมหรือผู้ฟัง

      1.  กะพริบตา                                            

                                         2. เบิกตากว้าง

      3.  ตาเหม่อลอย                                     

                                    4.  ตาเป็นประกาย

      1.  สมเด็จพระยุพราชทรงลงพระปรมาภิไธยในสมุดเยี่ยม

      1.  สมเด็จพระยุพราชทรงลงพระปรมาภิไธยในสมุดเยี่ยม

      3.  สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์อัครราชกุมารีทรงลงพระนามในสมุดเยี่ยม

      4.  พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลีพระวรราชาทินัดดามาตุทรงลงพระนามในสมุดเยี่ยม

      1.  สังคมที่มีแต่คนโหดเหี้ยมทารุณ                        

              2.  สังคมที่มีแต่คนเดือดร้อน วุ่นวาย

      3.  สังคมที่มีแต่คนโกหกหลอกลวง                         

                 4. สังคมที่มีแต่คนเอารัดเอาเปรียบกัน

      1.  อัสดง                                                  

                                                   2.  เจรจา

      3.  บงกช                                                   

                                       4.  พรรษา

      1.  อักกะ                                                  

                                                   2.  อักขะ

      3.  อักโข                                                  

                                                4. อักขระ

      1.  โอเลี้ยง  ปุ้งกี๋                                          

                                         2.  อาจาด  อั้งโล่

      3.  ตะหลิว  ตะกั่ว                                       

                                          4.  กำมะหยี่  ขันที

      1.  ดำเนิน  ขจี  แสดง                                   

                              2.  เฉพาะ  สลัด  ชไม

      3.  ทรวง  ผกา  มรสุม                                  

                                  4.  ศาลา  ปิ่นโต  ประสม

      1.  แค้นคิดบ่รู้หายเสียดายทำสงครามขัน

          ขับเคี่ยวประจำกันเจียนจะสิ้นลงหลายครา

      2.  คทาธรและศรขรรค์จะหักหั่นให้ยับยี

          โยนเข้าเผาอัคคีให้ม้วยไหม้จะตายตาม

      3.  เจ้าลักษมณ์เอยถ้าพี่ม้วยเพราะตายด้วยเจ้าโฉมงาม

          อย่าคิดแค้นทำสงครามจงคืนเข้าอยุธยา

4.   เสียแรงรู้พระเวทมนตร์ทั้งศรพลอันเกรียงไกร

          เจ้าสีดามาบรรลัยจะทำศึกไปไยมี

      1.  ทัพหน้าประกอบด้วยเทวดาทัพหลังประกอบด้วยครุฑนาคงูและกินนร

      2.  ทัพหน้าประกอบด้วยเทพารักษ์ทัพหลังประกอบด้วยครุฑกินนรและนาค

      3.  ทัพหน้าประกอบด้วยเทพยดาทัพหลังประกอบด้วยครุฑนาคกินนรและกินรี

      4.  ทัพหน้าประกอบด้วยเทวดาและเทพารักษ์ทัพหลังประกอบด้วยนาคและกินนร

    1.  ข้อ ก                                                 

                                    2.  ข้อ ข

      3.  ข้อ ค                                                  

                                          4.  ข้อ ง

      1.  กรุงศรีอยุธยาจะเงียบเหงาว้าเหว่ฝูงราษฎรจะโศกเศร้ายามปลงพระศพนางสีดา

      2.  กรุงอโยธยาจะเศร้าโศกและวังเวงประชาชนจะร่ำไห้เมื่อถวายพระเพลิงนางสีดา

      3.  กรุงอโยธยาจะเยือกเย็นและเงียบเหงาฝูงราษฎรจะบรรเลงมโหรีเมื่อถวายพระเพลิงนางสีดา

      4.  กรุงศรีอยุธยาจะเย็นยะเยือกเงียบสงัดประชาชนจะบรรเลงเพลงโศกยามถวายพระเพลิงนางสีดา

      1.  ไข่มุกกระทบกับจานหยกมีเสียงไพเราะจนใครๆต่างหลงใหล

      2.  เสียงไข่มุกที่กระทบจานหยกไพเราะจนเหล่าวนิพกต้องยอมพ่ายแพ้

      3.  (เสียงนี้) ราวกับเสียงไข่มุกที่หล่นกระทบจานหยกแม้วนิพกได้ยินก็พลันหลงใหลไปสิ้น

      4.  (เสียงนี้) ไพเราะนักใครๆต่างชมว่าเหมือนไข่มุกกับจานหยกเหล่าวนิพกต่างพ่ายแพ้ไปจนหมดสิ้น

      1.  เมื่อล้มแล้วต้องลุกขึ้นสู้ใหม่เปิดประตูหัวใจเปิดให้กว้าง

      2.  เฮาเป็นคนอีสานเป็นบ้านนอกแต่บ่เคยคิดหลอกใครเลยหนา

      3.  ความปวดร้าวลึกซึ้งปักถึงทรวงคนอีสานทั้งปวงต้องช่วยกัน

      4.  ทุกคนเองย่อมอาจมีบาดแผลยกเว้นแต่ต่างแตกต่างแผกผัน

      1.  อุปมา                                                  

                           2.  อติพจน์

          3.       ปฏิพากย์        

       4.       บุคคลวัต

      1.  เรื่องแค่นี้ประดุจผงธุลีไม่เห็นมีความหมายอะไรเลย

      2.  พวกปลาใหญ่ไล่ปลาเล็กความคิดเด็กมีร่างกายคล้ายผู้ใหญ่

      3.  เก้าล้านความระกำที่ช้ำใจหมดปัญญาบอกให้ใครใครรู้

      4.  กระทงน้อยลอยน้ำยามค่ำคืนกลั้นสะอื้นกล่าวลาท่าเรือเดิม

  1.  แก้ไขความเข้าใจผิด

      2.  ป้องกันความเข้าใจผิด

      3.  อธิบายเรื่องเดิมให้เข้าใจชัดเจนยิ่งขึ้น

      4.  ทำให้เข้าใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างชัดเจน

      1.  คำแนะนำในการใช้ยา

      2.  ความจำเป็นในการขึ้นราคาสินค้า

      3.  คำอธิบายในการป้องกันโรคไข้เลือดออก

      4.  คำสั่งการปิดภาคเรียนของกระทรวงศึกษาธิการ

      1.  ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีที่กำลังยิ้มกว้างอยู่ตรงบันไดครับ

      2.  บุตรเปรียบดังแก้วตาดวงใจของพ่อแม่ ฉะนั้นเธอจะเอายังไงกับเรื่องนี้ดี

      3.  วันนี้คุณตาจะไปงานฌาปนกิจศพของอาม่าข้างบ้านที่สิ้นใจเพราะมะเร็งไหม

      4.  น้องไปซื้อไข่ไก่มา 3 ใบ เดี๋ยวพี่จะทอดให้กิน แม่ไปหาหมอยังไม่กลับมาเลย

    1.  นักเรียนพูดกับครู : อาจารย์คะขออนุญาตเข้าห้องเรียนค่ะ

      2.  ประกาศของโรงเรียน : ห้ามนักเรียนใส่รองเท้าย่ำเข้ามาในห้องประชุม

      3.  ครูพูดกับนักเรียน : สมปองทำไมเสื้อผ้าสกปรกเหมือนไปสู้กับสุนัขมา

      4.  ชาวบ้านพูดกับพระสงฆ์ : หลวงพ่อคะเมื่อวานทำไมไม่มาบิณฑบาตคะเตรียมของไว้ต้องเททิ้ง                         เลยนะคะ

      1.  ทางไปสุขา                                              ว

                                            2.  ทางออกฉุกเฉิน

      3.  ทางเข้าชมพันธุ์ไม้                                     

                 4. ทางไปห้องกินข้าว

      1.  เราสองคนน่าจะเอาเงินก้อนนี้มาใช้ทำมาค้าขายอะไรสักอย่าง

     การเสริมสร้างสติปัญญา

      2.  ไม่มีใครรู้ว่าเหตุการณ์ความไม่สงบในอิรักจะเป็นอย่างไรต่อไป

      3.  เจ้าหน้าที่ตำรวจประกาศว่าจะใช้มาตรการเด็ดขาดในการปราบปรามโจรผู้ร้าย

      4.  เรื่องลิลิตเพชรมงกุฎเป็นวรรณคดีเรื่องหนึ่งที่มีคุณค่าด้านการเสริมสร้างสติปัญญา

      1.  เพื่อให้หน้าบ้านทุกหลังสวย น่ามอง

      2.  เพื่อให้กรุงเทพฯ สะอาดทั้งเมือง

      3.  เพื่อให้คนกรุงเทพฯ รับผิดชอบทำความสะอาดหน้าบ้านของตน

      4.  เพื่อแบ่งเบาภาระการรักษาความสะอาดโดยให้ทุกคนร่วมกันรับผิดชอบ

      1.  ลำดับตามขั้นตอน                                      

                              2. มีการยกตัวอย่างประกอบ

3.  ชี้สาเหตุและผลลัพธ์ที่สัมพันธ์กัน                  

                  4.  เปรียบเทียบความเหมือนและความต่าง

      1.  มีการสรุปความ                                         

                                          2.  มีใจความกะทัดรัด

      3.  บอกวิธีการปฏิบัติ                                      

                              4. เป็นเรื่องที่ปฏิบัติได้จริง

      1.  ลำดับตามขั้นตอน                                      

                                  2.  มีการยกตัวอย่างประกอบ

          3.       ชี้สาเหตุและผลลัพธ์ที่สัมพันธ์กัน   

   4.       เปรียบเทียบความเหมือน

1.  อุปมาโวหาร                                        

                                         2.  สาธกโวหาร

      3.  บรรยายโวหาร                                     

                                4. พรรณนาโวหาร

1.  กาบสีเขียวห่อหุ้มหน่อไม้สีชมพูอมขาว มันเผยออ้าปากแย้มบานเล็กน้อยประดุจดอกไม้แรกผลิแย้มกลีบ                    บาน

      2.  บนเนินเขาเตี้ยๆ  มีน้ำพุร้อนที่ให้น้ำตลอดฤดูกาล ส่งควันสีขาวระอุไอพวยพุ่งสู่เบื้องบนทั้งฤดูร้อนและ                     ฤดูหนาว

      3.  เมื่อฟ้าใสจึงเห็นดวงดาวดารดาษทอแสงแข่งกันระยิบระยับไกลจนสุดสายตา เหมือนกับท้องฟ้าที่บ้านริม                   แม่น้ำน้อย

      4.  ใบไม้กำลังเปลี่ยนเป็นสีเหลืองรอวันโรยรา บ้างก็ร่วงหล่นปลิดปลิวลงมาตามลม กลายเป็นพรมใบไม้อยู่                    เต็มพื้นดิน

     1.สุรางคนางค์,นารีปราโมทย์,สัลปังคพิสัย,นิลกาฬไพลิน

                                    2.  นารีปราโมทย์,สุรางคนางค์,อิทรวิเชียร,เสารจนี

            3. เสาวรจนี,นารีปราโมทย์,พิโรธวาทัง,สัลปังคพิสัย

                             4. ง.เสาวรจนี,สุรางคนางค์,อินทรวิเชียร,นิลกาฬไพลิน              

      1.  ดูตระกูลกิริยาดูอากัปดูทิศจับเอาที่ผลต้นพฤกษา

          ดูฉลาดเล่าก็เห็นที่เจรจาดูคงคาก็พึงหมายสายอุบล

      2.  เคหฐานหยาบช้าหาสะอาดมูลฝอยใบไม้ใช่ญาติอย่ามุ่นหมก

          อย่าเข้าทำส่ำสมนิยมรกไฟจะตกลามไหม้ไม่ได้การ

      3.  เป็นวาจากรรมเปล่าไม่เข้าข้อรู้แล้วก็นิ่งไว้อย่าได้แถลง

          แม้พลั้งปากเสียศีลพลาดตีนแพลงมักระแวงข้างเป็นโทษประโยชน์น้อย

      4.  จะคบมิตรสนิทนักมักเป็นโทษเกิดขึ้งโกรธต่างต่างเพราะวางจิต

          ทันระวังตัวที่ไหนไม่ทันคิดเหตุสักนิดแล้วก็ได้ขัดใจกัน

      1.  ภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำในสังคมปัจจุบัน

      2.  คนตกงาน มีหนี้สิน และหนีปัญหาโดยการฆ่าตัวตายมากขึ้น

      3.  ความเดือดร้อน ยากลำบากในการดำเนินชีวิตของคนในสังคมปัจจุบัน

      4.  ปัญหาอาชญากรรมและความรุนแรงต่างๆ ที่เพิ่มมากขึ้นในสังคมปัจจุบัน

   1.  เสด็จพระราชดำเนิน, ปฏิบัติพระราชกรณียกิจ, มีพระราชดำริ

      2.  เสด็จแปรพระราชฐาน,  ปฏิบัติพระราชกรณียกิจ, ทรงมีพระราโชบาย

      3.  เสด็จพระราชดำเนิน, ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจ, ทรงมีพระราชดำรัส

      4.  เสด็จแปรพระราชฐาน,  ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจ, มีพระราชประสงค์

      1.  การขออนุญาตสร้างบ้านไม่ต้องเสียค่าคำร้อง

      2.  ขั้นตอนในการขออนุญาตสร้างบ้านไม่ยุ่งยาก

      3.  การขออนุญาตสร้างบ้านต้องเตรียมเอกสารให้ครบถ้วน

      4.  การขออนุญาตสร้างบ้านต้องติดต่อกับเจ้าหน้าที่โดยตรง

  1.  ให้ไปอยู่ผู้เดียวที่ตีนเขาแล้วอดข้าวอดปลากระยาหาร

          ถ้วนสามคืนสามวันจะบันดาลให้สำราญรอดตายสบายใจ

      2.  อันเทวัญนั้นคือมัจจุราชจะหมายมาดเอาชีวิตริษยา

          แล้วเสแสร้งแกล้งทำบีบน้ำตาอนิจจาใจหายเจียวสายใจ

 3.   แม้นสิ้นสูญบุญนางในปางนี้ไม่มีที่พึ่งพาจะอาศัย

          จะกอดศพซบหน้าโศกาลัยระกำใจกว่าจะม้วยไปด้วยกัน

    4.  นึกจะใคร่สะเดาะพระเคราะห์เจ้าพอบรรเทาโทษาที่อาสัญ

          เหมือนงอนง้อขอชีวิตแก่เทวัญกลัวแต่ขวัญเนตรพี่จะมิทำ

1.  เงือกก็พามาถึงได้ครึ่งวันแกล้งรำพันพูดล่อให้ต่อไป

  2.  ข้าจะพาไปจับจงกลับหลังให้ได้ดังมุ่งมาดปรารถนา

      3.  ไม่เหมือนคำรำพันที่สัญญาจงเข่นฆ่าให้เราม้วยไปด้วยกัน

      4.  จึงกล่าวแกล้งแสร้งเสด้วยเล่ห์กลเธออยู่บนเขาขวางริมทางมา

     1.  คิดถึงวงศ์พงศาคณาญาติจึงสามารถมานี่ไม่หนีหาย

          เห็นมารดาซ่อนตัวด้วยกลัวตายลูกจึงว่ายน้ำอยู่แต่ผู้เดียว

      2.  แม้นพบอาย่าปู่อยู่เป็นสุขบรรเทาทุกข์ภิญโญสโมสร

          จึงจะชวนบิตุเรศเสด็จจรมาสถานมารดาไม่นอนใจ

      3.  ด้วยองค์พระชนนีเป็นผีเสื้ออันชาติเชื้ออยู่ถ้ำลำละหาน

          พระบิดรร้อนรนทนทรมานเคยอยู่บ้านเมืองมนุษย์สุดสบาย

      4.  ประทานโทษโปรดปล่อยไปหน่อยเถิดที่ละเมิดแม่คุณอย่าฉุนเฉียว

          ลูกขอลาฝ่าธุลีสักปีเดียวไปท่องเที่ยวหาประเทศเขตนคร

      1.  จงเจียมตน อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์ เพราะต่างเผ่าพันธุ์ ต่างเชื้อชาติ

      2.  ไม่มีบุญวาสนาจะมีสามีเป็นกษัตริย์ เพราะชาติที่แล้วทำบุญมาน้อยไป

      3.  เมื่อเขาไม่ได้รักเราก็ปล่อยเขาไป มิฉะนั้นจะเป็นเวรกรรมต่อกันไม่มีสิ้นสุด

      4.  หมดบุญที่เคยทำร่วมกันมาแต่ชาติก่อน จึงไม่มีทางจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกันได้อีก

1.  ไม่ให้ทำความชั่ว ทำแต่ความดี

      2.  ชี้ให้เห็นโทษของการทำความชั่ว

      3.  ให้เข้าใจถึงความรักและความห่วงใยของพ่อ

      4.  ให้ตระหนักถึงความไม่เที่ยงแท้แน่นอนสิ่งทั้งหลาย