ร่ายยาว

ร่ายสุภาพ

กาพย์ฉบัง 16

กาพย์สุรางคนางค์ 28

ราชสีห์ อาชาไนย เสือโคร่ง

ราชสีห์ พญานาคคชสาร

อาชาไนย โคนม เสือเหลือง

เสือโคร่ง เสือเหลือง ราชสีห์

พอแจ่มแจ้งแสงสีศศิธร

อีกองค์หนึ่งเป็นเสือเหลืองเนื่องคะนองย่องหยัดสะบัดบาท

ทุกสุมทุมพุ่มพฤกษาป่าสูงยูงยางใหญ่ไพรระหง

ทั้งจักจั่นพรรณลองไนเรไรร้องอยู่หริ่ง ๆ ระเรื่อยโรย

พระนัยเนตรก็พร่าง ๆ อยู่พรายพร้อม

พระเยาวมาลย์เธอเที่ยวหาพระลูก

ทั้งเวลาก็เย็นลงเย็นลงไร ๆ จะค่ำแล้ว

แม่เคยได้ยินแต่เสียงเจ้าเจรจาแจ้ว ๆ อยู่ตรงนี้

งามดั่งไม้ปาริชาติในเมืองสวรรค์มาปลูกไว้

แต่ย่างเหยียบเกรียบกรอบก็เหลียวหลัง

แต่แม่เที่ยงเซซังเสาะแสวงทุกแห่งห้องหิมเวส

พระกายนางให้เสียวสั่นหวั่นไหวไปทั้งองค์

กลัวสัตว์ร้ายที่มานอนขวางหน้า

ถูกพระเวสสันดรบริภาษเกรี้ยวกราดด่าว่า

เที่ยวออกตามหากัณหาและชาลีกลางป่า

เหนื่อยยากกับการเที่ยวหาและเก็บผลไม้ซึ่งหาได้ยาก

ถามหาผลไม้ที่พระนางมัทรีไปหามา

บรรทม

ใช้ความหึงมาหักโศก

ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว

ไม้ผลกลับกลายเป็นไม้ดอก

แสงพระจันทร์สาดส่องน้ำค้าง

ใบไม้เคลื่อนไหวตามแรงลม

เสียงจักจั่นร้องก้องไพร

การจงรักภักดีต่อสวามี

การอดทน

ความรักที่แม่มีต่อลูก

ความปลงในชีวิต