ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันหน่อย ว่าเธอคิดถึงกัน ไม่ต้องหวาน ต้องแหววหรอก อยากถามแค่ให้เธอ ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันก่อน ว่าเธอคิดถึงฉัน อย่างที่ฉัน มันคิดถึง คอยเธอกลับมา

อยากจะบอกเธอว่ารัก อยากจะฉุดรั้งเธอไว้ และทำทุกอย่าง ที่ตัวฉันทำได้ แต่มันก็สายไปแล้วใช่ไหม ฉันคงไม่อาจทำให้เธอเปลี่ยนใจ ฉันคงไม่อาจทำให้เธอกลับมารักฉัน ฉันจึงขอแค่เพียงยังรักเธอจะได้ไหม นะเธอจะได้ไหม

นาฬิกาบอกหัวใจเต็มที เปิดใจให้จองห้องหัวใจทั้งสี่ เต้นรำอย่างเมามันในร้านราตรี เพื่อคอยเธอมา คอยเธอมา หยุดและยักสั่นทุกทีที่เจอะเธอ ลองไปคุยอีกสักทีคงได้เบอร์ ตรงไปบอกเธอว่าฉันหลงละเมอ คอยเธอมา คอยเธอมา

เธอ หัวใจกระดาษ เบาเบาก็ขาด เบาเบาก็ปลิว เธอ หัวใจกระดาษ เบาเบาก็ขาด แค่ลมบางเบาก็ปลิว เคว้งคว้างล่องลอยตามสายลมรัก ของคนเรื่อยไป แค่เธอพอใจ ปลิวไปไม่มีพักเลย หัวใจไม่มีรักเลย

ขอบคุณที่เธออยู่ ขอบคุณที่ไม่ห่าง ไม่รู้ที่เป็นอย่างนี้ เพราะว่าในวันนั้น ฉันขอเธอไว้หรือเปล่า ขอบคุณที่เธอจูบ ขอบคุณที่เธอกอด ไม่รู้ว่ารอยจูบนี้ ไม่รู้ว่าอ้อมกอดมี เพราะฉันขอหรือเปล่

จะเป็นยังไงก็ไม่สำคัญ แค่ขอให้ฉันนั้นได้รักเธอ ก็ใจมันยินยอม มันยังอยากจะรักเธอ ไม่เห็นต้องพูดอะไรให้มันมากมาย ไม่ต้องมีคำบรรยายใด ๆ สักคำให้ลึกซึ้ง ไม่ต้องบรรยายอะไรให้สวยเลิศเลอ ไม่ว่าอะไรมันคือเหตุผลที่ฉันนั้นรักเธอ ให้รู้ว่ารักเธอเท่านั้นพอ

ทำไมเธอ ถึงไม่เหมือนเก่า ทำไมเธอ ถึงไม่รักเรา ทำไมเธอ ถึงมอบทุกอย่างให้กับเขา ทำไมเธอ ถึงอารมณ์ดี ทั้ง ๆ ที่ฉันกำลังเศร้า พยายามเข้าใกล้เท่าไหร่ เธอก็ไม่เอา

ฟางเส้นสุดท้าย ตอนตะวันบ่ายคล้อยลงมา นายสั่งให้ลงมือฆ่า เด็กตาดำๆ ศรัทธาสลาย ความเป็นตาย ไล่เรียงเป็นฉาก จากเริ่มถึงนี้ยิ่งนาน เหนี่ยวไกปืน เหยียบศพข้ามไปคว้าเอาเงิน

จะกอดเธอไปจนเช้า แสงดาวกระทบที่ข้างฉัน ให้ไออุ่นกายเราผูกกัน ฉันนั้นรักเธอเหลือเกิน จะกอดเธออยู่อย่างนี้ ข้ามคืนผ่านพ้นราตรีนี้ จวบจนสิ้นแสงแห่งชีวี ก็ยังรักเธอเหลือเกิน

คืนนั้นคืนไหน ใจแพ้ตัว คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ ท่ามกลางแสงสีศิวิไล อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น

อยากหลับตาอยู่อย่างนั้น ทำอยู่อย่างนั้น ฝันถึงเธอเรื่อยไป เพราะว่าความจริง ไม่มีทางใด ทำให้เราได้รักกัน โว่โฮ ทำได้แค่นั้น ทำได้แค่นี้ ทำได้เพียงแค่ฝัน ต้องหลอกตัวเอง ฝันไปวันๆ ไม่มีทางที่ฝันมันเป็นจริง

ลิ้นกับฟัน พบกันทีไรก็เรื่องใหญ่ น้ำกับไฟ ถ้าไกลกันได้ก็ดี หมากับแมวมาเจอะกัน สู้กันทุกที ต่างไม่เคยมีวิธีจะพูดจา