การใช้สายตา     

 การใช้นิ้วมือ   

  การใช้เสียง    

การปรับอารมณ์ให้สัมพันธ์กับสาร

อนุสาวรีย์      อ่านว่า   อะ-นุ-สาว-วะ-รี          อรหันต์          อ่านว่า    อะ-ระ-หัน

มลพิษ            อ่านว่า    มน-ละ-พิด                   มนัสวี            อ่านว่า    มะ-นัด-สะ-หวี

ภารต              อ่านว่า    พา-รด                            ภาสกร           อ่านว่า    พา-สะ-กอน  

 ทิฐิ                  อ่านว่า    ทิด-ถิ                              ธารกำนัล      อ่านว่า    ธาน-ระ-กำ-นัน

ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี  อ่านว่า  พะ-ณะ-ท่าน-นา-ยก-รัด-ถะ-มน-ตรี     

โปรดเกล้าฯ อ่านว่า  โปรดเ-กล้า-โปรด-กระ-หม่อม

พยัญชนะไทย 44 ตัว มี ก ฯลฯ  อ่านว่า พะ-ยัน-ชะ-นะ-ไท-สี่-สิบ-สี่-ตัว มี กอ ละ-ถึง ฮอ

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี   อ่านว่า สม-เด็ด- พระ-เทบ-พะ-รัด-ราด-ชะ-สุ-

                ดา-สะ-หยาม-บะ-รม-มะ-ราด-ชะ-กุ-มา-รี

เครื่องหมายทับ    ( / )    

 เครื่องหมายจุลภาค ( , )

เครื่องหมายอัญประกาศ    ( “ )  

เครื่องหมายมหัพภาค ( . )    

ไม่มาทานข้าวเย็นหมดแล้วนะ  

  เราไม่เจอกันมานานนมโตขึ้นเป็นกอง

ที่ทำงานประกาศว่าห้ามข้าราชการสตรีนุ่งกางเกงในวันปฏิบัติงานราชการ    

 ยานี้ควรทานเพราะเมื่อทานแล้วร่างกายจะแข็งแรงและไม่มีโรคภัยเบียดเบียน

   ผู้อ่านต้องออกเสียงปกติเหมือนกับการอ่านร้อยแก้วทั่วไป     

 ผู้อ่านต้องอ่านแบบทำนองเสนาะตามลักษณะที่ตนเองถนัดและชื่นชอบ

ผู้อ่านต้องแทรกอารมณ์ความรู้สึกของตนเองในแต่ละวรรคตามลักษณะคำประพันธ์นั้นๆ

ผู้อ่านต้องศึกษาหลักการอ่านและฝึกการใช้น้ำเสียงเพื่อให้ผู้ฟังเกิดอารมณ์ตามเนื้อเรื่อง

เมื่อต้องการลากเสียงให้เข้ากับจังหวะในวรรคต่อไป

เมื่อต้องการรวบเสียงคำหลายพยางค์ให้สั้นเพื่อให้ลงตรงจังหวะ

เมื่อต้องการยืดคำให้ยาวออกไปในตอนท้ายวรรคหรือใกล้จะจบ

เมื่อต้องการปรับระดับเสียงให้เข้ากับจังหวะระดับเสียงของผู้อ่าน

  จันทโครพ    

 รามเกียรติ์

พระอภัยมณี    

ลักษณวงศ์

นิดาพับริมขอบหนังสือเมื่อตนเองอ่านถึงหน้านั้นๆ   

สุดาอ่านข่าวเดียวกันจากหนังสือพิมพ์หลายฉบับเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล

กานดาคัดลอกข้อมูลจากหนังสือประกอบการทำรายงานโดยบอกแหล่งที่มาว่ามาจากแหล่งใด  

เจษฎาอ่านในใจแล้วทำปากขมุบขมิบและออกเสียงบางครั้งซึ่งทำให้เพื่อนที่นั่งข้างๆ ทำการบ้านไม่ได้