რომელ მხატვრულ საშუალებას იყენებს ავტორი ამ სტრიქონში: "ქვე წვა, ვით კლდისა ნაპრალსა ვეფხი პირ-გამეხებული."

რა მხატვრული საშუალებაა „აბურდული ფიქრები“?

რომელი მხატვრული საშუალებაა: „რომ ფრთებშეკვეცილ ფრინველის მსგავსად აღარ შეგეძლოს გაფრენა არსად“?

რა მხატვრული საშუალებაა გამოყენებული ფრაზაში: „ჩემო აღმატებულო გვაროვანო სიძეო...“?

რომელი მხატვრული საშუალებაა: "...და ალიონზე თეთრ დუქანთან სტირის არღანი. მტკვარი ახლოა, უნდა მტკვარში თავი დავიხრჩო."

რა მხატვრული საშუალებაა: „სირცხვილით აინთო“?

რომელ მხატვრულ საშუალებას იყენებს ავტორი ფრაზაში: „შეშლილივით აყვირებულა გალაკტიონი და ორთავე ატირებულა“?

ტროპის რომელი სახეა: „ვითარცა მხეცი მძვინვარეი ყიოდა და იზახდა ვითარცა ცოფი“

რა მხატვრული საშუალებაა „უტკბესი ენა“?

რა მხატვრული საშუალებაა გამოყენებული სტრიქონში: „მწყემსი ცხოვართა დამხსნელი და მგელთა არ მიმცემელი“?

რა მხატვრული საშუალებაა გამოყენებული ფრაზაში: „ერთი – მხარბეჭიანი, თვალადი ვაჟკაცი, მეორე – დაბალი, ულაზათო, მხრებამდე ძლივს სწვდებოდა თავის თვისტომს“?

რა მხატვრული საშუალებაა: „მას ზედა გავლა ასრე მიჩს, ვითა გარბენა ველისა...“?

რომელი მხატვრული საშუალებაა გამოყენებული მონაკვეთში: „გულმართალი მარაბდელი ეხლაც მოტყუვდა“?

რომელი მხარვრული საშუალებაა: "კარვის კალთა ჩახლართული, ჩავჭერ ჩავაკარაბაკე"

რომელი მხატვრული საშუალებაა: "ავი ძაღლი არც თითონ შეჭამს, არც სხვას შეაჭმევსო"

რომელი მხარვული საშუალებაა: „ან შენ როგორ ძლებ უწუთისოფლოდ,მერე, იცი კი, რარიგ ტკბილია,აქ სიკვდილია, იქ კი სიცოცხლე!აქ ჭირია და იქ კი ლხინია”.

რომელი მხარვული საშუალებაა: „გათენდა, შეერთდით, შეერთდით, შეერთდით, დროშები, დროშები, დროშები ჩქარა”

რომელი მხატვრული საშუალებაა: ბედნიერია ჩანჩურა! შვილი ჰყავს მას სანაქებო,თქვენ მზეს ვფიცავ, წყალივით იცის აპელაცია!..წვერ–ულვაშს არ ჰკადრულობს, მოუშვია ბაკები: ეს სწავლის ნიშანია, უჰ, რა დიდი კაცია”

რომელი მხატვრული საშუალებაა: "მამამან შენმან აღჰმართნა სამარტჳლენი და ეკლესიანი აღაშჱნნა, და შენ მამისა შენისა საქმენი განჰრყუნენ და სხუად გარდააქციენ კეთილნი მისნი; მამამან შენმან წმიდანი შემოიხუნა სახიდ თჳსა, ხოლო შენ დევნი შემოიხუენ; მან ღმერთი ცათაჲ და ქუეყანისაჲ აღიარა და ჰრწმენა, ხოლო შენ ღმერთი ჭეშმარიტი უარ-ჰყავ და ცეცხლსა თაყუანის-ეც. და ვითარცა შენ შემოქმედი შენი უვარ-ჰყავ, ეგრეცა მე შენ შეურაცხ–გყავ. და თუ მრავალი ტანჯვაჲ მოაწიო ჩემ ზედა, მე არა ვეზიარო საქმეთა შენთა“.