Elimize geçen her şey mutlaka başka bir durum için gerekli olur.

Sakla samanı gelir zamanı.

Küçük şeyler sabrettikçe büyür. Damlaya damlaya göl olur.

Öyle işler vardır ki, kiminden para, kiminden de dua alınarak yürütülür. Kiminin parası, kiminin duası…

Acele ile yapılan işler düzgün bir şekilde yapılamaz. Acele yürüyen yolda kalır.

Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti.

Hayal gücümün geniş olduğunu söylerler.

Yüzün aya benziyor. Kaşın yaya benziyor.

Her şey çamur içindeydi o gün. Elbiseler, patatesler, elmalar, portakallar.

Şehir yıkıntıları. Ve insan yıkıntıları. Kadavralar.

Eh Elmas'ım, herkes evinde! Allah rahatlık versin otursun, ben de bizim evde.

Kim bilir karıncanın hayatı ne güzeldi, ne harikuladeliklerle doluydu Tehlikeler, umutlar, bol bol hayaller.

Çok söz vardı, konuşacak, dertleşecek.

-Bu kitabı kim okuyacak?

-Ben okuyacağım.

-Bu akşam sinemaya gidelim mi?

-Gidelim

-Nereye gidiyorsun

-Yüzmeye...

-Burcun ne?

-Aslan