ก. ซอนซ่อนซ้อนสริ้วหน้า    นิ่งเร้าเอาขวัญ

ข. เบญจวรรณจับวัลย์มาลี   เหมือนวันเจ้าวอนพี่ให้ตามกวาง

ค. เห็นรอหักเหมือนหนึ่งรักพี่รอรา  แต่รอท่ารั้งทุกข์มาตามทาง

 ง.  เราช่วยช่างเหมือนอย่างช่วยบ้านเมือง  ให้ประเทืองเทศไทยอันไพศาล

ก. การนำคำที่มีเสียงเดียวกัน แต่มีความหมายเหมือนกัน มาวางไว้ด้วยกัน

ข. การนำคำที่มีเสียงเดียวกัน แต่มีความหมายต่างกัน มาวางไว้ด้วยกัน

ค. การนำคำที่มีเสียงต่างกัน แต่มีความหมายต่างกัน มาวางไว้ด้วยกัน

 ง. การนำคำที่มีเสียงต่างกัน แต่มีความหมายเหมือนกัน มาวางไว้ด้วยกัน

ก. การเปรียบสิ่งหนึ่งว่าเป็นอีกสิ่งหนึ่ง

 ข. การสมมุติสิ่งที่ไม่มีชีวิตหรือสิ่งที่เป็นนามธรรมให้มีความรู้สึกนึกคิด

ค. การเปรียบสิ่งหนึ่งว่าเหมือนอีกสิ่งหนึ่ง

 ง. การเล่นคำเชิงถาม

 ก. อุปลักษณ์

 ข. สัทพจน์

ค. ปฏิปุจฉา

  ง. อุปมา

ก. การเล่นเสียงพยัญชนะ

ข. การเล่นเสียงสระ

ค. การเล่นคำพ้อง

 ง. การเล่นคำซ้ำ

 ก. อุปมา

 ข. อุปลักษณ์

  ค. บุคคลวัต

ง. ปฏิพากย์พจน์

 ก. ครืนครืนคลื่นถาโถมโครมสนั่น    หวีดหวาดหวั่นร้องระงมก่อนจมหาย

 ข. เสียงโหม่งหม่องฆ้องตีเคล้าปี่พาทย์   เสียงเตรงเตร่งเตร๊งระนาดซัดจังหวะ

 ค. เหมือนสายแก้วแวววับระยับเยื้อง    ช้อยชำเลืองชมอุษาคราฉายแสง

ง.  ต้อยตะริดติดตี่เจ้าพี่เอ๋ย  จะละเลยเร่ร่อนไปนอนไหน

ก. บรรจถรณ์หมอนม่านมุ้ง เตียงสมร

        เตียงช่วยเตือนนุชนอน แท่นน้อง

        ฉุกโฉมแม่จักจร จากม่าน มาแฮ

        ม่านอย่าเบิกบังห้อง  หับให้คอยหน

 ข. ต้อยตะริดติดตี่เจ้าพี่เอ๋ย  จะละเลยเร่ร่อนไปนอนไหน

        แอ้อีอ่อยสร้อยฟ้าสุมาลัย แม้นเด็ดได้แล้วไม่ร้างให้ห่างเชย

 ค. อันกะหรัดตะปาตีจะมาช่วย พอจะเห็นจริงด้วยไม่สงสัย

        แต่อิเหนาเขาจะมาทำไม  ผิดไปเจ้าอย่าเจรจา

 ง. พระเชษฐาให้สารไปกี่ครั้ง   เขายังไม่จากหมันหยา

       จนสลัดตัดการวิวาห์   ศึกติดพาราก็เพราะใคร

ก. อุปมาโวหาร

 ข. บุคคลวัต

 ค. สัทพจน์

 ง. ปฏิปุจฉา