Dostrzegł, że nawet mała zmiana w świecie przyrody może mieć poważne konsekwencje

Jego działa zainspirowały Darwina

Francuski filozof.

Pracował jako nauczyciel.

Ojciec botaniki.

Prekursor ekologii i geografii roślin.

Uczeń i przyjaciel Platona.

Sformułował różnice między światem zwierzęcym i roślinnym.

Wg niego nauka składa się z 3 bloków: logiki, metafizyki i fizyki.

Wiele idei przejął wiele od Arystotelesa, Platona.

Uważał, że Bóg nie jest konieczny.

Francuski filozof.

Przypadek może być celowy.

Nauka i religia są niezależne od siebie.

Środowisko musi być matematyczne.

Bóg jest odpowiedzią na wszystkie pytania.

Najważniejszym narzędziem nauki był eksperyment.

Ludzki umysł podlega licznym złudzeniom, które należy wyeliminować.

Niemiecki filozof.

 Był zwolennikiem sylogizmu.

Wprowadził pojęcie monad.

Twierdził, że nie ma racji istnienia wielu jednakowych atomów.

Szwajcarski naukowiec.

Był również poetą.

Odróżnił przyczynę od faktu.

Twierdził, że tęczy nie można wyjaśnić wyłącznie odbiciem światła i że jest związana z załamaniem.

XVIII w filozof.

Uważał, że matematyka nie jest najwyższą ze wszystkich nauk.

Neotomista

Zastanawiał się nad możliwością zjawisk cudownych.

XIX wiek

Przyjął, że punktem wyjścia filozofii przyrody jest tylko doświadczenie naukowe.

Za dwa główne żywioły uważał zimno i gorąco.

Był przedstawicielem empiryzmu.

Wspierał filozofię Arystotelesa.

Pochodził z Hiszpanii.

Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.

Głosił, że główną rolę w procesie życiowym odgrywa élan vital.

Angielski filozof.

Uważał, że filozofia nie powinna opierać się na intuicji.