ดาวเคราะห์ในระบบสุริยะมีทั้งหมด 7 ดวง

ระบบสุริยะเกิดจาก เนบิวลาสุริยะ ซึ่งประกอบด้วยฝุ่นและแก๊ส

ดาวศุกร์ เอื้อต่อการมีชีวิตอยู่ของสิ่งมีชีวิต เพราะมีน้ำและอากาศ

พื้นผิวของดวงอาทิตย์ มีอุณหภูมิ โดยประมาณ 5800 เคลวิน

แก่น เขตการแผ่รังสี เขตการพาความร้อน คอโรนา เป็นโครงสร้างภายในของดวงอาทิตย์

ธาตุองค์ประกอบของดวงอาทิตย์ คือ ไฮโดรเจน และ ฮีเลียม

ชั้นบรรยากาศของดวงอาทิตย์แบ่งเป็น 3 ชั้น คือ ชั้นโฟโตสเฟียร์ ชั้นโครโมสเฟียร์ และชั้นการพาความร้อน

จุดมืดบนดวงอาทิตย์ คือ บริเวณที่มีอุณหภูมิสูงกว่าบริเวณโดยรอบ

และมีความเข้มของสนามแม่เหล็กต่ำ

ลมสุริยะเกิดขึ้น เมื่อเกิดการลุกจ้าบนดวงอาทิตย์

ดวงอาทิตย์เป็นดาวฤกษ์รุ่นหลัง เนื่องจากมีองค์ประกอบของธาตุจากเนบิวลารุ่นหลัง

ดาวเคราะห์แก๊สมีความหนาเเน่นมากกว่าดาวเคราะห์หิน

จุดมืดบนดวงอาทิตย์ คือ บริเวณชั้นโฟโตสเฟียร์ที่มีอุณหภูมิสูงกว่าบริเวณโดยรอบ

และมีความเข้มของสนามแม่เหล็กต่ำ

เขตการแผ่รังสี เป็นเขตที่ถ่ายโอนความร้อนออกสู่ผิวของดวงอาทิตย์

คอโรนา เป็นชั้นบรรยากาศที่อยู่บริเวณนอกสุดของดวงอาทิตย์ อุณหภูมิประมาณ 1-2 ล้านเคลวิน สามารถสังเกตได้เมื่อเกิดสุริยุปราคาเต็มดวง

แก่น เป็นส่วนที่เกิดปฏิกิริยาเทอร์มอนิวเคลียร์ มีอุณหภูมิสูงถึง 15 ล้านเคลวิน

เราสามารถมองเห็นชั้นโฟโตสเฟียร์ ได้เมื่อมองผ่านแผ่นกรองเเสงสุริยะ

พบปรากฏการณ์เเสงเหนือได้ ที่บริเวณเส้นศูนย์สูตรโลก

แสง พลังงานความร้อน และอนุภาคโปรตอน อิเล็กตรอน เป็นสิ่งที่ดวงอาทิตย์ปลดปล่อยมายังโลก

การแผ่รังสี การพาความร้อน การนำความร้อน เป็นกระบวนการถ่ายโอนความร้อนภายในดวงอาทิตย์