ก. กิเลสตัณหาราคะ

ข. ยังไม่ละลดหมดสิ้น

ค. ต่างใช้ตำแหน่งโกงกิน

ง. ที่ดินป่าไม้ใบบัง

ก. คณะผู้แทนไทยเดินทางไปเจรจาเรื่องการค้า

ข. หนูดีเห็นฝูงนกบินไปมาบนท้องฟ้า

ค. ซูกัสให้ดิวยืมปากกา 1 ด้าม

ง. เกรซจับกลุ่มทำงานวิชาภาษาไทย

ก. อายมีความคิดใหม่ ๆ อยู่เสมอ

ข. ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มดีขึ้น

ค. วันนี้มีการบ้านวิชาภาษาไทย

ง. เธอควรรักษาผลการเรียนให้ดีแบบนี้ตลอด

ก.นกเขาตัวนั้นขันเสียงใส

ข.เราใช้มีดเขาควายคว้านมะพร้าวน้ำหอม

ค.ภูเขาลูกโน้นอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่

ง.ฉันจะพูดให้เขาใจอ่อนเอง เธอรอหน่อยนะ

ก. ใครมาหาเธอเมื่อเช้านี้

ข. เธอไปเที่ยวที่ไหนมา

ค. เขาทำอย่างไรเธอจึงโกรธ

ง. อะไร ๆ ฉันก็กินได้ทั้งนั้น

ก. สรรพนามเชื่อมความ

ข. สรรพนามคำถาม

ค. สรรพนามใช้ชี้เฉพาะ

ง. สรรพนามไม่บอกความเจาะจง

ก. อย่าเอาของเขาไปนะเขาโกรธตัวล่ะ

ข. เขาไปกินข้าวกลางวันกับใคร

ค. เธอชอบแก้ตัวแทนเขาจริง ๆ

ง. ใคร ๆ ก็ว่าเขาสวยสู้ฉันไม่ได้

ก. โต้ทบทวนหนังสือก่อนสอบ

ข. กาฟิวรดน้ำต้นไม้ก่อนทำอาหาร

ค. เก้าคาดเข็มขัดนิรภัยก่อนขับรถ

ง. เอิร์นสวดมนต์ก่อนนอน

ก. ตะกาย

ข. ปลอบประโลม

ค. รัตติกาล

ง. เติบใหญ่

ก. ต้องเข้าโรงพยาบาลแล้ว

ข. สนต้องลมโอนเอน

ค. คนเราต้องเห็นแก่บ้านเมือง

ง. เธอต้องการอะไร

ก. เขาอ่านหนังสือเสียงดัง

ข.รถไฟขบวนนั้นหยุดอยู่กับที่

ค.เขาล่องเรือไปทางทิศใต้

ง.พวกเราทุกคนต้องขยันเรียน

ก.กิ่งแก้วนอนดึกมากจึงตื่นสาย

ข.วันนี้ต้นอ้อไม่สบาย

ค.จอมขวัญทำอาหารเก่งมาก

ง.ข้าวหอมจะไปต่างจังหวัดในวันพรุ่งนี้

ก.เราถูกนายจ้างให้ออกจากงาน

ข.ใคร ๆ ก็ชอบวันหยุด

ค.น้องหน้าตาเหมือนเธอมาก

ง.หยิบกระเป๋าใบนั้นให้ฉันหน่อย

ก.คำนามใช้เรียกชื่อคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่

ข.คำสรรพนามใช้แทนคำวิเศษณ์ในประโยค

ค.คำกริยาคือคำแสดงอาการ

ง.คำวิเศษณ์ใช้ขยายความให้ชัดเจนยิ่งขึ้น