บทร้องที่มีทำนองเนิบ ช้าหรือบทขับกล่อม

ใช้ประกอบพระราชพิธี

นิยมใช้ประกอบการพายเรือในการเสด็จพยุหยาตราทางชลมารค

มีเฉพาะการกล่าวชมอาหารเท่านั้น

มีการพรรณนาถึงความงามของสตรี

มีการพรรณนาถึงรสชาติอาหาร

มีการพรรณนาถึงความสวยงามทางธรรมชาติ

มีการกล่าวถึงความรู้สึกส่วนตัวต่อนางอันเป็นที่รัก

ชมฝีมือการทำอาหารของนางผู้เป็นที่รัก

แต่งเพื่อแข่งขันกับกวีในราชสำนักสมัยนั้น

เพื่อใช้เป็นบทเห่เรือในยามเสด็จประพาสส่วนพระองค์

มีข้อถูก ๒ ใน ๓ ข้อที่กล่าวมา

กาพย์แห่, โคลงสี่สุภาพ + กาพย์ยานี ๑๑

กลอนนิราศ, โคลงสี่สุภาพ + กลอนสุภาพ

กาพย์เห่, โคลงสี่สุภาพ + กาพย์ยานี ๑๑

กลอนนิราศ, โคลงสี่สุภาพ + กาพย์ยานี ๑๑

๒ หมวดหมู่ ได้แก่ อาหารคาว, อาหารหวาน

๓ หมวดหมู่ ได้แก่ อาหารไทย, อาหารเอเชีย, อาหารตะวันตก

๒ หมวดหมู่ ได้แก่ อาหารคาว, ผลไม้

๓ หมวดหมู่ ได้แก่ อาหารคาว, ผลไม้, อาหารหวาน

มีการใช้โวหารภาพพจน์แบบอติพจน์

มีการใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์

มีการใช้โวหารภาพพจน์แบบอุปมา

โวหารภาพพจน์แบบสัทพจน์

แพ, แก้,จำเป็น, ลำเค็ญ

แก้ว, แล้ว,จำเป็น, กระเด็น

ลม, มน, น้ำเย็น, ไหล

ทิ้ง, แล้ว, จำเป็น, แล้ว

๒ ชนิด ได้แก่ ขนมจีนน้ำยา, แกงอ่อม

๒ ชนิด ได้แก่ แกงขม, แกงอ่อม

๓ ชนิด ได้แก่ น้ำยา, แกงขม, แกงอ่อม

๓ ชนิด ได้แก่ น้ำยาขม, แกงอ่อม, ยำทวาย

สะท้อนให้เห็นว่าประเทศไทยในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์มีการติดต่อกับชาวต่างชาติ

สะท้อนให้เห็นถึงการสัญจรหลัก ๆ ของคนในสมัยนั้น ซึ่งเดินทางทางเรือเป็นส่วนใหญ่

สะท้อนให้เห็นประวัติของนางมารี กีมาร์

(ท้าวทองกีบม้า)

สะท้อนให้เห็นถึงการมีอำนาจมากของสถาบันพระมหากษัตริย์