Sinampal ko muna bago inalok.

Ulan nang ulan, hindi pa rin mabasa ang tiyan.

Halaman ng dunong, walang dilig maghapon, araw-araw kung bilangin isang taon kung tapusin.

Malaking supot ni Mang Jacob, kung sisidlan ay pataob.

Nang bata pa ay apat ang paa. Nang lumaki ay dalawa. Nang tumanda ay tatlo na.

Dalawang balong itim, malayo ang nararating.

Bata pa si Nene marunong nang manahi

Kay lapit-lapit na sa mata, di mo pa rin makita

Ako ay may kaibigan, kasama ko kahit saan.

Hinila ko ang baging, sumigaw ang matsing.

Isang hukbong sundalo, dikit-dikit ang mga ulo.

Isang prinsesa nakaupo sa tasa.

Isang balong malalim punong puno ng patalim.

Mataas kung nakaupo,mababa kung nakatayo.

Hindi naman hari,hindi naman pari nagsusuot ng sarisari.

Kung kailan pinatay,

saka humaba ang buhay.

Kaisa-isang plato,

kita sa buong mundo.