ก. การเพิ่มอัตราดอกเบี้ยเงินฝาก  

ข. การลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้

ค. การลดอัตราดอกเบี้ยเงินฝาก 

ง. การเพิ่มอัตราดอกเบี้ยเงินกู้

ก. รายได้สุทธิ 

ข. ผลตอบแทน

ค. อำนาจการซื้อ

   ง. เงินออม

ก. เพื่อการศึกษา  

ข. เพื่อความมั่นคงของชีวิต

ค. เพื่อการรักษาพยาบาล 

ง. เพื่อจัดหาที่อยู่อาศัย

ก. การลงทุนซื้อบ้าน  

ข. การลงทุนซื้อทองคำ

ค. การลงทุนเปิดร้านคอมพิวเตอร์    

  ง. การลงทุนซื้อพันธบัตรรัฐบาล

ก. ความปลอดภัยของเงินลงทุน

ข. เสถียรภาพของรายได้

ค. การได้รับผลประโยชน์    

ง. ความเหมาะสมของรายจ่าย

ก. การลงทุนมีความเสี่ยง   การออมไม่ต้องการความเสี่ยง

ข. การลงทุนต้องการโอกาส   การออมไม่ต้องการโอกาส

ค. การลงทุนเพื่อเพิ่มรายได้  การออมเพื่อความมั่นคงในชีวิต

ง. การลงทุนต้องการคุณภาพชีวิตสุขสบาย   การออมต้องการชีวิตเรียบง่าย

ก. การทำนาปรัง   

ข. การประมงน้ำเค็ม

ค. การผลิตผลไม้กระป๋อง

ง. การขุดแร่ทองคำ

ก. ทุน    

  ข. ที่ดิน

ค. ผู้ประกอบการ  

ง. เทคโนโลยี

ก. ทุน

ข. ที่ดิน

ค. แรงงาน  

  ง. ผู้ประกอบการ

ก. การบริหารกิจการเพื่อให้ได้กำไรสูงสุด

ข. การบริหารกิจการเพื่อให้มีต้นทุนต่ำสุด

ค. การบริหารกิจการเพื่อผลิตสินค้าหรือบริการ

ง. การบริหารกิจการเพื่อให้ได้สินค้าที่มีคุณภาพ

ก. ทุน    

ข. ที่ดิน

ค. แรงงาน

  ง. ผู้ประกอบการ

ก. เน้นมาตรฐานสากล

ข. เน้นวัตถุดิบในท้องถิ่น

ค. เน้นการใช้เทคโนโลยี

ง. เน้นการประหยัด คุ้มค่า

ก. หิริโอตตัปปะ     

ข. อริยสัจ 4

ค. พรหมวิหาร 4 

ง. เบญจศีล

ก. อุตสาหกรรมผลิตรถยนต์  - ภาคกลาง

ข. อุตสาหกรรมการทำร่ม -  ภาคตะวันออก

ค. อุตสาหกรรมแปรรูปอาหารทะเล  -  ภาคใต้

ง. อุตสาหกรรมการทอผ้า - ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ก. การดำรงชีวิตแบบกัลยณมิตร

ข.  การดำรงชีวิตโดยยึดทางสายกลาง

ค. การดำรงชีวิตตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจ

ง. การดำรงชีวิตแบบการพึ่งพาซึ่งกันและกัน

ก. คุณภาพของประชากร       

ข. นโยบายของรัฐบาล

ค. ความมั่นคงของประเทศ 

  ง. กระบวนการจัดสรรทรัพยากร

ก. รัฐบาล 

ข. นักธุรกิจ

ค. นักลงทุน  

ง.  ประชาชนทุกสาขาอาชีพ

ก. การดำรงชีวิตอยู่บนความพอดี

ข. การดำเนินธุรกิจขนาดเล็ก 

ค. การแสวงหารายได้   

    ง. การดำรงชีวิตอย่างฟุ้งเฟ้อ

ก. เป็นการผลิตที่มาจากภูมิปัญญา

ข. เป็นธุรกิจที่เน้นการผลิตเพื่อบริโภค

ค. เป็นแหล่งรองรับการจ้างงานขนาดใหญ่      

ง. เป็นการเชื่อมโยงกับการทำธุรกิจขนาดใหญ่ 

ก. ขาดแคลนตลาด

ข. สินค้ามีคุณภาพต่ำ 

ค. ขาดแคลนเงินทุน 

ง. สินค้าไม่เพียงพอกับความต้องกา

ก. สินค้าราคาต่ำ

ข. ขาดแคลนเงินทุน

ค. ขาดบุคลากรที่มีความรู้   

ง. ขาดตลาดในการจำหน่ายสินค้า

ก. เป็นผู้ทำให้เกิดการจ้างงาน การลงทุน

ข. เป็นผู้กำหนดอุปสงค์อุปทานของธุรกิจ

ค. เป็นตัวการกระตุ้นเศรษฐกิจ เพิ่มการผลิต

ง. เป็นคำสั่งสำคัญในการพัฒนาระบบเศรษฐกิจ

ก. สิทธิที่จะได้รับข้อมูลข่าวสาร

ข. สิทธิจะมีอิสระในการเลือกซื้อสินค้า

ค. สิทธิที่จะรับการเปลี่ยนสินค้าเมื่อไม่ต้องการ

ง. สิทธิที่จะได้รับความปลอดภัยในการทำสัญญา

ก. อ่านฉลากสินค้าอย่างละเอียด   

ข. ตรวจสอบสินค้าอย่างละเอียด

ค. ซักถามข้อมูลสินค้าอย่างละเอียด 

ง. อ่านข้อความในสัญญาทุกข้ออย่างละเอียด

ก. องค์การเภสัชกร  

ข. สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา

ค. สำนักงานสิทธิมนุษยชน    

ง. สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค

ก. การอ่านฉลากสินค้า     

ข. ความพึงพอใจ

ค. การจัดรายการขายสินค้า 

ง. การโฆษณาของพนักงานขาย

ก. กรมการค้าภายใน   

ข. สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา

ค. สำนักงานคณะกรรมการผู้บริโภค  

ง. สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม

ก. ปราบปรามผู้ผลิตที่เอาเปรียบผู้บริโภค

ข. เป็นการรักษาสิทธิและหน้าที่ของผู้บริโภค

ค. เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้บริโภคอื่นที่ถูกเอาเปรียบ

ง. ได้รับค่าชดเชยความเสียหายจากการบริโภคสินค้า

ก. มีการกำหนดสิทธิของผู้บริโภคชัดเจนขึ้น

ข. ได้บริโภคสินค้าที่มีคุณภาพไม่ถูกเอาเปรียบ

ค. ผู้ผลิตถูกจำกัดสิทธิต้องรับผิดชอบต่อสังคมและผู้บริโภค

ง. มีพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภคทั้งทางตรงและทางอ้อม

ก. ให้ความเป็นธรรมแก่ผู้บริโภค  

ข. ให้ความเป็นธรรมแก่ผู้ผลิต

ค. รักษามาตรฐานและคุณภาพสินค้า    

  ง. รักษาสิทธิและผลประโยชน์ของผู้บริโภค

ก. เอกชนมีเสรีภาพในการผลิต 

ข. มีการแข่งขันทางการค้าและการผลิต

ค. ผู้ผลิตได้เปรียบทางการค้า มีกำไรสูง

  ง. ผู้บริโภคได้บริโภคสินค้าที่มีคุณภาพ

ก. ผู้บริโภคได้บริโภคสินค้าคุณภาพ

ข. ไม่มีการแข่งขัน ขาดแรงจูงใจ

ค. เอกชนไม่มีเสรีภาพในการผลิต 

   ง. รัฐเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต

ก. ทุนนิยม

ข. สังคมนิยม

ค. เสรีประชาธิปไตย

ง. แบบผสม

ก. ตลาดเสรี   

ข. ตลาดผูกขาด

ค. ตลาดแข่งขันสมบูรณ์  

ง. ตลาดกึ่งแข่งขันกึ่งผูกขาด

ก. เพื่อให้มีการกำหนดราคาสินค้าที่แตกต่างกันได้

ข. เพราะแต่ละประเทศมีทรัพยากรการผลิตแตกต่างกัน

ค. เพื่อช่วยลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติของแต่ละประเทศ

ง. เพราะแต่ละประเทศมีความรู้ทางวิทยาศาสตร์แตกต่างกัน

ก. รัฐมีการส่งเสริมด้านการลงทุน

ข. มีการกระตุ้นเศรษฐกิจในทางที่ดี

ค. เอกชนมีเสรีภาพในการดำเนินธุรกิจ

ง. มีเสถียรภาพและความมั่งคงทางเศรษฐกิจ

ก. เศรษฐกิจพัฒนาช้า    

ข. สินค้ามีคุณภาพ ราคาถูก

ค. ขาดแรงจูงใจในการดำเนินธุรกิจ 

ง. ผู้ผลิตได้เปรียบผู้บริโภค