๑. ๒ ย่อหน้า

๒. ๓ ย่อหน้า

๓. ๔ ย่อหน้า

๔. ไม่มีกำหนดย่อหน้า

ก. ย่อหน้าแรก

ข. ย่อหน้าสอง

๓. ย่อหน้าสาม

๔. ย่อหน้าใดก็ได้

ก.ที่มาของเรื่อง

ข.การแสดงความคิดเห็น

๓.การแนะนำผู้อ่าน

ง.การเขียนสรุปใจความสำคัญ

ก.การนำประโยคสำคัญของเรื่องมาเรียงต่อกัน

ข.การนำข้อความเดิมมาตัดต่อให้สั้นลง

ค.การสรุปสาระสำคัญโดยสำนวนของผู้ย่อความ

ง.การนำสาระสำคัญของเรื่องเดิมมาอธิบายขยายความใหม่

ก.ริมน้ำ ข้าวปลา

ข.ท้วงติง แก้ไข

ค.ไฟฟ้า ช่างไม้

ง.รุ่งเรือง ขัดคอ

ก.ตัดรอน ตัดขาด ตัดสิน

ข.ขัดขืน ขัดข้อง ขัดคอ

ค.กักกัน กักขัง กักตุน

ง.ล้มเลิก ล้มลุก ล้มละลาย

ก.คำซ้ำ

ข.คำซ้อน

ค.คำประสม

ง.คำจากภาษาอื่น

ก.คำซ้ำ

ข.คำซ้อน

ค.คำประสม

ง.คำจากภาษาอื่น

ก.เสื้อแสง

ข.เสื่อสาด

ค.สร้างสรรค์

ง.ตรวจสอบ

ก.เชื่อเร็วทรงเรี่ยวทั้งเชา เชาวน์ชาญ เชี่ยวแฮ

แม้นประเมื่อประมาทมละการ ก็กล้า

โฉดช้าอุตส่าห์หาญ ห่อนหยุด ยั้งเฮย

ดังเต่ากระต่ายท้า แข่งช้าชนะเร็ว

ข.มาถึงบางธรณีทวีโศก ยามวิโยกยากใจให้สะอื้น

โอ้สุธาหนาแน่นเป็นแผ่นพื้น ถึงสี่หมื่นสองแสนทั้งแดนไตร

เมื่อเคราะห์ร้ายกายเราก็เท่านี้ ไม่มีที่พสุธาจะอาศัย

ล้วนหนามเน็บเจ็บแสบคับแคบใจ เหมือนนกไร้รังเร่อยู่เอกา

ค.นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย

เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า

พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง

ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี

ง.ข้อความตามกล่าวแก้ สิบประการ นี้นอ

ควรแก่ความพิจารณ์ ทั่วผู้

แม้ละไป่ขาดปาน โคลงกล่าวก็ดี

ควรระงับดับสู้ สงบบ้างยังดี

ก.เป็น - เต็ม

ข.เข็ม - เต็ม

ค.ทั่ง - เป็น

ง.ฝน - ผล

ก.รับ รอง สดับ ส่ง

ข.รอง รับ สดับ ส่ง

ค.สดับ รับ รอง ส่ง

ง.สดับ รอง รับ ส่ง

ก.บทหนึ่งมี ๒ คำกลอนหรือ ๔ วรรค วรรคหนึ่งมี ๘ คำ

ข.บทหนึ่ง ๔ คำกลอนหรือ ๒ วรรค วรรคหนึ่งมี ๘ คำ

ค.บทหนึ่ง ๔ คำกลอนหรือ ๒ วรรค วรรหนึ่งมี ๗-๙ คำ

ง.บทหนึ่ง ๒ คำกลอนหรือ ๔ วรรค วรรหนึ่งมี ๗-๙ คำ

ก. ๑ วรรค

ข. ๒ วรรค

ค. ๓ วรรค

ง. ๔ วรรค

ก.เขียนไม่สวยงาม

ข.สื่อสารกับผู้อื่นไม่ได้

ค.ไม่เป็นที่ยอมรับของผู้อื่น

ง.ประเมินค่างานเขียนของตนเองไม่ได้

ก.ทำงานเป็นระเบียบ

ข.เขียนหนังสือสวยงาม

ค.ปลูกฝังความมีระเบียบวินัยให้ตนเอง

ง.ใช้เป็นเครื่องมือในการประกอบอาชีพ

ก.แสดงความเป็นชาติ

ข.เป็นเกียรติยศศักดิ์ศรีของลูกผู้ชาย

ค.เป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดความรู้ความคิด

ง.เป็นเครื่องมือในการสร้างเอกลักษณ์ของชาติ

ก.ส่วนหัวตัวอักษร

ข.ส่วนหางตัวอักษร

ค.ส่วนที่เป็นเส้นตรง

ง.เขียนตามความพอใจ

ก.การเขียน

ข.การเขียนหวัด

ค.การเขียนบรรจง

ง.การเขียนหวัดแกมบรรจง

ก. ๔๑ ตัว

ข. ๔๒ ตัว

ค. ๔๓ ตัว

ง. ๔๔ ตัว

ก. ๒๐

ข. ๒๑

ค. ๒๒

ง. ๒๓

ก. ๒๑

ข. ๒๔

ค. ๓๒

ง. ๔๔

ก. ๔ รูป ๕ เสียง

ข. ๕ รูป ๕ เสียง

ค. ๔ รูป ๔ เสียง

ง. ๕ รป ๔ เสียง

ก.สามัญ

ข.เอก

ค.โท

ง.ตรี

ก. วิตถาร (วิด-ถาน)

ข. วุฒิ (วุด-ทิ)

  ค. วัยวุฒิ (ไว-ยะ-วุด)

ง. วณิพก (วะ-นิบ-พก)

ก. สตรี (สะ-ตรี)

ข. สัตบุรุษ (สัด-บุ-หรุด)

  ค. สมรรถภาพ (สะ-มัด-ถะ-พาบ)

ง. สมานฉันท์ (สะ-มา-นะ-ฉัน)

ก. ทุนทรัพย์

ข. ภรรยา

ค. ปรกติ

ง. มูลค่า

ก. เกาทัณฑ์ ไกรลาส

ข. ประนีต ประทักษิน

ค. บัลลังก์  บาทหลวง

ง. อานิสงส์  อำมหิต

ก.กงศุล 

ข.กฏหมาย 

ค.กระเทย

ง.กะเพรา