Ἡ δὲ Νέαιρα, «__ τρέχεις, ὦ Μέλιττα;». Ἡ δὲ Μέλιττα, «οἴκαδε τρέχω. Σὺ δε, ὦ Νέαιρα,__ ἥκεις;». Ἡ δὲ Νέαιρα· «ἀπὸ τοῦ ἄστεως ἥκω. Σὺ δέ, τί πάσχεις». Ἡ δὲ Μέλιττα, «τὴν ὑδρίαν θραύω. Τί _ λέγειν μέλλει ἡ μήτηρ;»

Ἡ θάλαττα καλή ἐστιν. οἱ Ἀθηναῖοι τὴν θάλαττ_ καὶ ἐν τῇ θαλάτ_ χωρία ἀγαπῶσιν. Ἐκ τῆς θαλάττ_ πολλὰ πλοῖα εἰς τὸν Πειραιᾶ ἥκει.

ἡ Νέαιρα καὶ ἡ Μέλιττα καθίζουσιν __ τὴν ὁδόν. Αἱ κόραι __ τῆς ἑορτῆς λαλοῦσιν. Ἡ δὲ Νέαιρα, «οὐ μόνον» φήσιν, «ἐκ τῆς θαλάττης πολλοὶ ἄνθρωποι ἥκουσιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν __ τὸ ἄστυ ἀγρῶν.»

Ἡ δὲ Νέαιρα· «__ δὴ θόρυβος ἐν τῷ Πειραιεῖ ἐστιν· __ γὰρ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων ἐκ τῶν πλοίων ἐκβαίνει. Ἐνταῦθα δὲ, ἐν τῇ ἡμετέρᾳ κώμῃ, __ τοσοῦτον θόρυβον ἀκούω.»

Τί ποιοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἐν τοῖς ἐργαστηρίοις;

Ἡ δὲ Μέλιττα· «__ δεῦρο, ὦ πάτερ, καὶ ἄκουε· μάλιστα βούλομαι πρὸς τὸ ἄστυ __». Ὁ δέ· «Μὴ φλυάρει, ὦ θύγατερ, __ ταχέως πρὸς τὴν κρήνην.»

Ἡ Μέλιττα πρὸς τὴν κρήνην ἐπανέρχεται καὶ ἰδού, __ γυναικες ἔτι ἀλλήλαις λαλουσιν. Ἡ δὲ Μέλιττα πρὸς τὰς γυναῖκας οὐδὲν λέγει, __ γυναῖκες καλοῦσιν __.

Ἡ δὲ Μυρρίνη, «οἴμοι, οὐ δυνατόν ἐστι τὴν ἑορτὴν θεωρεῖν· ὁ γὰρ __ ἀνὴρ χαλεπός ἐστιν. Αἱ δὲ γυναῖκες, «οἱ δὲ __ ἄνδρες οὔκ εἰσιν οὑτω χαλεποί, ῥᾴδιόν ἐστι πείθειν αὐτούς.

Τί πάσχει ἡ Μέλιττα ἐν τῇ ὁδῷ;