WorksheetsPodstawa międzynarodowego oraz wspólnotowego prawa podatkowego
Total questions: 28
Worksheet time: 14mins
Zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dyrektywa dotycząca kwestii podatkowych:
wiąże co do celu (rezultatu) każde państwo członkowskie, do którego została skierowana, przy czym wybór
środków i form jej realizacji pozostawia się władzom krajowym,
wiąże co do celu (rezultatu) wszystkie Państwa Członkowskie, przy czym wybór środków i form jej realizacji
pozostawia się władzom krajowym,
wiąże co do celu (rezultatu) wszystkie Państwa Członkowskie, a władze krajowe mają obowiązek implementacji
postanowień dyrektywy w terminie 6 miesięcy od jej przyjęcia.
Sąd Państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zgodnie z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, może wystąpić do Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE) z wnioskiem o wydanie
rozstrzygnięcia prejudycjalnego i dokonanie wykładni przepisu prawa wspólnotowego, przy czym:
sąd krajowy ma zawsze obowiązek wystąpienia do TSUE, gdy strona sporu stwierdzi, że przepis prawa
krajowego jest niezgodny z prawem wspólnotowym,
sąd krajowy ma prawo wystąpienia do TSUE jeżeli stwierdzi, iż rozstrzygnięcie prejudycjalne jest niezbędne
do wydania wyroku, pod warunkiem jednak, że strony sporu wyrażą na to zgodę,
sąd krajowy ma prawo wystąpienia do TSUE jeżeli stwierdzi, że rozstrzygnięcie prejudycjalne jest niezbędne
do wydania wyroku.
Komentarz do Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, w przypadku
prowadzenia sporów przed sądami Państw członkowskich Unii Europejskiej powinien być traktowany
następująco:
Komentarz stanowi obowiązujące źródło prawa,
Komentarz nie stanowi obowiązującego źródła prawa, jednak Komentarz powinien być uwzględniany przy
interpretacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania opartych na Modelowej Konwencji OECD,
Komentarz nie stanowi obowiązującego źródła prawa, sąd uwzględnia Komentarz przy interpretacji
Konwencji, o ile zażąda tego strona sporu.
W rozumieniu Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku uznaje się, że
przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie:
zawsze, gdy spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez
spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, albo która prowadzi działalność w tym
drugim Państwie,
jeżeli w imieniu przedsiębiorstwa działa agent zależny ekonomicznie i prawnie, który na podstawie
posiadanego pełnomocnictwa zawiera umowy w Umawiającym się Państwie,
jeżeli przedsiębiorstwo podejmuje w Umawiającym się Państwie czynności za pośrednictwem maklera albo
jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem, że te osoby działają w ramach swojej
zwykłej działalności.
Zakładem, w rozumieniu Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, nie jest:
siedziba zarządu,
warsztat,
placówka, która służy wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla
przedsiębiorstwa.
Metoda zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, określana metodą wyłączenia (zwolnienia) występuje w
następujących dwóch formach:
wyłączenie z zaliczeniem (kredytem) zwykłym i zaliczenie pełne,
wyłączenie pełne (bez progresji) i wyłączenie z progresją,
wyłączenie pełne (bez progresji) i zaliczenie (kredyt) pełne.
Stosowana w polskim prawie podatkowym metoda zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu,
określana mianem „wyłączenia z progresją”, polega na tym, że:
dochód osiągnięty w drugim państwie (państwie źródła) jest wyłączony z opodatkowania w państwie
rezydencji, ale stawkę podatku od dochodu uzyskanego w państwie rezydencji ustala się biorąc pod uwagę
cały dochód (łącznie z dochodem uzyskanym w drugim państwie),
w państwie rezydencji, nie uwzględnia się w ogóle dochodu osiągniętego w drugim państwie, lecz stosuje
się stawkę progresywną określoną jedynie dla dochodu uzyskanego w państwie rezydencji,
w państwie rezydencji podatek obliczany jest według stawki progresywnej właściwą dla całego dochodu
(łącznie z dochodem osiągniętym w drugim państwie), a od kwoty tak obliczonego podatku odlicza się
podatek zapłacony za granicą.
Stosowana w polskim prawie podatkowym metoda zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, określana
mianem „zaliczenia” („kredytu podatkowego”, ,,kredytu zwykłego”, „zaliczenia zwykłego”), polega na:
odliczeniu od podatku płaconego w Polsce całej kwoty podatku zapłaconego za granicą ( w państwie źródła),
odliczeniu od podstawy opodatkowania dochodu osiągniętego za granicą,
odliczeniu podatku zapłaconego za granicą, jednakże tylko do wysokości kwoty podatku, która proporcjonalnie
przypada na dochód uzyskany za granicą.
Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawarte przez Polskę odnośnie opodatkowania
dochodu z majątku nieruchomego położonego w drugim Umawiającym się Państwie, co do zasady:
dopuszczają opodatkowanie dochodu w tym drugim państwie, a ,,majątek nieruchomy” określany jest
zgodnie z prawem Państwa, na którego terytorium jest położony,
dopuszczają opodatkowanie dochodu w tym drugim państwie, przy czym zawsze wyłączony jest dochód
z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa,
dopuszczają opodatkowanie dochodu w tym drugim państwie, przy czym zawsze wyłączony jest dochód z
gospodarstwa rolnego lub leśnego.
Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawarte przez Polskę, co do zasady dopuszczają
opodatkowanie dywidend:
zarówno w państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, jak i w państwie, w
którym ma miejsce zamieszkania lub siedzibę osoba uprawniona do otrzymania dywidendy,
jedynie w państwie, w którym ma miejsce zamieszkania lub siedzibę osoba uprawniona do otrzymania
dywidendy
jedynie w państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy.
Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę na terytorium Polski wspólnikowi posiadającemu
siedzibę w innym Państwie członkowskim Unii Europejskiej lub należącym do Europejskiego Obszaru
Gospodarczego będą:
zawsze zwolnione od opodatkowania w Polsce w przypadku osób prawnych,
zwolnione jeżeli zagraniczny udziałowiec, będący spółką inną niż spółka osobowa, m.in. bezpośrednio
posiada lub będzie posiadać przez minimum 2 lata co najmniej 10% kapitału zakładowego polskiej spółki,
zawsze zwolnione od opodatkowania w przypadku osób fizycznych.
Modelowa Konwencja OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, odnośnie opodatkowania zysków z
przeniesienia własności akcji lub udziałów w spółkach, co do zasady dopuszcza opodatkowanie:
w Państwie, w którym osoba przenosząca własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę,
w Państwie siedziby spółki, której akcje lub udziały są przenoszone,
w obu Państwach
Wszczęcie i prowadzenie postępowań na podstawie Konwencji nr 90/436/EWG z dnia 23 lipca 1990
r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw
powiązanych (tzw. Konwencji Arbitrażowej), co do zasady:
jest niezależne od równoległego prowadzenia postępowania administracyjnego lub sądowego zgodnie z
prawem krajowym, jak również niezależne od prowadzenia postępowania w ramach procedury wzajemnego
porozumiewania się określonej w Konwencji Modelowej OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku
(art. 25 ust. 1 i 2),
może zostać wszczęte po zakończeniu postępowania prowadzonego w trybie procedury wzajemnego
porozumiewania się określonej w Konwencji Modelowej OECD (art. 25 ust. 1 i 2),
skutkuje obligatoryjnym zawieszeniem postępowania administracyjnego lub sądowego prowadzonego
zgodnie z prawem krajowym
Regulacje Dyrektywy VAT 2006/112/WE nie mają zastosowania do następującego obszaru celnego
Wspólnoty:
Cypr,
Bornholm,
Wyspy Alandzkie
Zgodnie z postanowieniami Dyrektywy VAT 2006/112/WE, Państwa członkowskie podejmują niezbędne
środki, aby zapewnić, że transakcje mające początek w Księstwie Monako lub przeznaczone dla Księstwa
Monako są uznawane za transakcje mające początek lub przeznaczone dla:
Wielkiego Księstwa Luksemburga,
Francji,
Holandii.
W drodze odstępstwa od reguły, za miejsce dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych przez
dostawcę lub na jego rzecz z państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie zakończenia wysyłki
lub transportu towarów, uznaje się miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki
lub transportu towarów do nabywcy, gdy nie są spełnione znamiona wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów, a całkowita wartość, z wyłączeniem VAT, takich dostaw w tym państwie członkowskim nie
przekracza kwoty 100.000 EURO lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej w danym roku
kalendarzowym. Państwo członkowskie, na którego terytorium znajdują się towary w momencie
zakończenia ich wysyłki lub transportu do nabywcy, jeżeli to państwo członkowskie obawia się, że próg
100.000 euro może prowadzić do poważnych zakłóceń konkurencji, może ograniczyć ten próg do kwoty:
20.000 euro
35.000 euro,
50.000 euro.
Usługi agentów nieruchomości, według regulacji Dyrektywy 2006/112/WE, to:
usługi opodatkowane według siedziby świadczącego,
usługi opodatkowane według siedziby nabywcy,
usługi związane z nieruchomościami, opodatkowane według miejsca położenia nieruchomości.
Do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w myśl przepisów Dyrektywy VAT 2006/112/WE, stosuje się:
stawkę, która ma zastosowanie do dostaw takich samych towarów na terytorium państwa członkowskiego,
stawkę, która ma zastosowanie do dostaw takich samych towarów na terytorium państwa członkowskiego,
z możliwością zastosowania stawki specjalnej,
stawkę odrębną 12%.
Okres rozliczeniowy dla deklaracji VAT ustalany przez każde z państw członkowskich, zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE, wynosi jeden, dwa lub trzy miesiące. Państwa członkowskie:
nie mogą ustalać innych okresów rozliczeniowych,
mogą ustalić inne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że nie będą one przekraczać jednego roku,
mogą ustalić inne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że nie będą one przekraczać sześciu miesięcy.
Papierosy w UE podlegają podatkowi akcyzowemu, zgodnie z Dyrektywą 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011
r.:
proporcjonalnemu obliczonemu według maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej, włączając opłaty celne, a
także specyficznemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu na jednostkę produktu,
liczonemu na jednostkę produktu, przyjmowaną jako opakowanie 20 sztuk,
liczonemu na jednostkę produktu – 1 sztukę, przy znormalizowanych w całej Wspólnocie rozmiarach
papierosów.
Banderolowanie olejów napędowych i nafty (towary akcyzowe) - zgodnie z Dyrektywą 95/60/WE z dnia 27
listopada 1995 r. - wprowadzane jest w formie:
naklejania właściwych znaków na opakowania zbiorcze,
nie jest praktykowane,
połączenia domieszek chemicznych, które są dodawane pod nadzorem skarbowym przed wprowadzeniem
na rynek tych towarów.
Podatek kapitałowy w uregulowaniach Unii Europejskiej (Dyrektywa 2008/7/WE), to:
podatek od zysków w inwestycje kapitałowe,
podatek od wkładu kapitałowego do spółek kapitałowych,
dodatkowy podatek pobierany przy transferze odsetek za granicę.
Gdy zagraniczny podmiot, na rzecz którego wypłacane są dywidendy, prowadzi w danym państwie, z
którego pochodzą dywidendy, działalność gospodarczą poprzez tzw. zakład, a udział, z tytułu którego wypłaca
się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu, to:
nie ma to wpływu na opodatkowanie dywidend – są one opodatkowane tak samo, jak w sytuacji gdyby takiego
22
zakładu nie było – pobierany jest podatek według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o
unikaniu podwójnego opodatkowania,
w takim przypadku dywidendy są opodatkowane tak samo jak dywidendy wypłacane podmiotowi krajowemu,
dywidendy są zawsze zwolnione od opodatkowania.
Gdy zagraniczny podmiot, na rzecz którego wypłacane są odsetki, prowadzi w danym państwie, z którego
pochodzą odsetki, działalność gospodarczą poprzez tzw. zakład, a wierzytelność, z tytułu której Płacone są
odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu, a z
danym państwem zawarta jest umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, to:
od odsetek pobierany jest zryczałtowany podatek w wysokości 10% kwoty odsetek brutto,
nie ma to wpływu na opodatkowanie odsetek – są one opodatkowane tak samo, jak w sytuacji gdyby takiego
zakładu nie było – pobierany jest podatek według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu
podwójnego opodatkowania,
w takim przypadku odsetki są opodatkowane tak samo jak odsetki wypłacane podmiotowi krajowemu.
Szczególna regulacja dotycząca zysków z tytułu zbycia akcji (udziałów) tzw. spółek nieruchomościowych
w typowych umowach w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawartych przez Polskę, polega na
tym, że:
jeżeli spółka, której akcje (udziały ) są zbywane, posiada nieruchomość lub prawo do nieruchomości – to cały
dochód z tytułu zbycia akcji lub udziałów takiej spółki jest opodatkowany wyłącznie w państwie położenia
nieruchomości,
jeżeli majątek spółki, której akcje (udziały ) są zbywane, stanowią w większości nieruchomości lub prawa do
nieruchomości – to dochód z tytułu zbycia akcji lub udziałów takiej spółki może być opodatkowany
zarówno w państwie położenia nieruchomości, jak i w państwie, gdzie ma siedzibę lub miejsce zamieszkania
zbywający,
jeżeli majątek spółki, której akcje (udziały ) są zbywane, stanowią w co najmniej 25% nieruchomości
lub prawa do nieruchomości – to dochód z tytułu zbycia akcji lub udziałów takiej spółki będzie
opodatkowany zarówno w państwie położenia nieruchomości, jak i w państwie, gdzie ma siedzibę lub miejsce
zamieszkania zbywający, w proporcji 50:50.
Jeżeli przedsiębiorstwo z państwa A posiada tzw. zakład na terytorium państwa B, to zgodnie z typową
umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, oznacza to, że zawsze:
dochód tego przedsiębiorstwa z państwa A jest w całości opodatkowany zarówno w państwie A, jak i w
państwie B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
dochód tego przedsiębiorstwa z państwa A jest w całości opodatkowany w państwie A, a w państwie B,
tylko w takim zakresie, w jakim można go przyporządkować zakładowi położonemu na terytorium państwa
B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
dochód tego przedsiębiorstwa z państwa A jest opodatkowany w państwie A, ale tylko w takim zakresie, w
jakim powstał w państwie A, a z kolei w państwie B tylko w takim zakresie, w jakim powstał w państwie B.
Jeżeli osoba z państwa A (mająca tam miejsce stałego zamieszkania) została oddelegowana do pracy na
terytorium państwa B, przebywa tam przez okres 5 miesięcy, ale nie otrzymuje tam żadnego wynagrodzenia
za pracę (całość jej wynagrodzenia pokrywa pracodawca w państwie A, który nie posiada w państwie B tzw.
zakładu), to zgodnie z typową umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, oznacza to, że zawsze:
dochód tej osoby jest w całości opodatkowany zarówno w państwie A, jak i w państwie B i należy zastosować
odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
dochód tej osoby jest opodatkowany w państwie A, a w państwie B tylko w takim zakresie, w jakim został
uzyskany w państwie B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego
opodatkowania,
dochód tej osoby jest w całości opodatkowany tylko w państwie A.
Jeżeli osoba z państwa A (mająca tam miejsce stałego zamieszkania) sprzedała pakiet akcji spółki z siedzibą
na terytorium państwa B, w której więcej niż 50% składników majątkowych stanowi budynek biurowy
położony w państwie B, to zgodnie z typową umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, oznacza
to, że zawsze:
dochód tej osoby uzyskany ze sprzedaży akcji jest w całości opodatkowany tylko w państwie A,
dochód tej osoby uzyskany ze sprzedaży akcji może być opodatkowany zarówno w państwie A, jak i w
państwie B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
dochód tej osoby uzyskany ze sprzedaży akcji jest opodatkowany tylko w państwie B, gdyż tam jest położona
nieruchomość (budynek biurowy), stanowiący jedyny składnik majątkowy spółki, której akcje zostały
sprzedane.
