NEW
Font size
Worksheetsโวหารภาพพจน์ รสในวรรณคดี
Total questions: 10
Worksheet time: 8mins
ข้อใดใช้ภาพพจน์เช่นเดียวกับ “ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน”
เรียมร่ำน้ำเนตรถ้วม ถึงพรหม
มองซิมองทะเล เห็นลมคลื่นเห่จูบหิน
วันนี้แพรสีแสดห่มแดดกล้า ห่มทุ่งหญ้าป่าเขาอย่างเหงาหงอย
ดูน้ำวิ่งกลิ้งเชี่ยวเป็นเกลียวกลอก กลับกระฉอกฉาดฉัดฉวัดเฉวียน
ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์ปฏิพากย
อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ
ฉันเอาฟ้าห่มให้หายหนาว ดึกดื่นกินแสงดาวต่างข้าว
เธอตายเพื่อจะปลุกให้คนตื่น เธอตายเพื่อผู้อื่นนับหมื่นแสน
โอ้หนาวอื่นพอขืนอารมณ์ได้ แต่หนาวใจยากแค้นนี้แสนเข็ญ
วรรณคดีที่เกี่ยวกับการแสดงความโกรธ ตัดพ้อ เสียดสี
คือข้อใด
เสาวรสจนี
นารีปราโมทย์
พิโรทวาทัง
สัลปังคพิสัย
จะเจ็บจำไปถึงปรโลก ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ เป็นรสในวรรณคดีชนิดใด
เสาวรสจนี
นารีปราโมทย์
พิโรทวาทัง
สัลปังคพิสัย
จากภาพเป็นรสในวรรณคดีไทยใด
สัลปังคพิสัย
นารีปราโมทย์
พิโรธวาทัง
เสาวรจนี
“สายธาราดั่งนาฬิกาแก้ว แว่วแว่วจ๊อกจ๊อกเซาะซอกหิน” ข้อความที่ขีดเส้นใต้ใช้ภาพพจน์ชนิดใด
สัทพจน์
สัญลักษณ์
บุคลวัต
อุปมา
บัดนั้น นนทกน้ำใจแกล้วกล้า กริ้วโกรธร้องประกาศตวาดมา อนิจจาข่มเหงเล่นทุกวัน จนหัวไม่มีผมติด สุดคิดที่เราจะอดกลั้น วันนี้เราจะได้เห็นกัน ขบฟันแล้วชี้นิ้วไป จากบทประพันธ์เป็นรสในวรรณคดีชนิดใด
สัลปังคพิสัย
นารีปราโมทย์
พิโรธวาทัง
เสาวรจนี
คำประพันธ์ในข้อใดใช้รสวรรณคดีแบบเสาวรจนี
พลางเข่นเขี้ยวเคี้ยวกรามคำรามร้อง
รูปก็กากปากไม่เปราะดูเหมาะเหม็ง
ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม
นมสองข้างอย่างกระโปรงดูโตงเตง
คำประพันธ์ในข้อใดใช้คำที่แสดงความเคลื่อนไหวได้เด่นชัดที่สุด
“เห็นฝูงเงือกเกลือกกลิ้งมากลางชล คิดว่าคนมีหางเหมือนอย่างปลา”
“ฝ่ายเงือกน้ำคำนับอภิวาท ข้าพระบาททราบสิ้นทุกถิ่นฐาน”
“พระแจ้งความตามคำเงือกน้ำเล่า ค่อยบรรเทาทุกข์สมอารมณ์หมาย”
“พระโอรสรู้แจ้งไม่แคลงจิต รำคาญคิดเสียใจมิใคร่หาย”
คำประพันธ์ในข้อใดที่ใช้คำเลียนเสียงธรรมชาต
“แล้วร้องถามตามประสาเป็นทารก นี่สัตว์บกหรือสัตว์น้ำดำหนักหนา โจนกระโจมโครมครามตามเรามา จะ เล่นข้าท่าไรจะใคร่รู้”
“นางเงือกสร้อยเศร้าเข้ามาผลัด แบกกษัตริย์ว่ายเสือกเสลือกสลน กำลังสาวคราวด่วนด้วยจวนจน ออกกลาง ชลโบกหางผางผางไป”
“ฝ่ายผีเสื้อสมุทรไม่หยุดหย่อน ครั้นลุยอ่อนอุตส่าห์ว่ายสายกระสินธุ์ กำลังน้อยถอยถดด้วยอดกิน จวนจะสิ้น ชีวาในสาคร”
“ฝ่ายองค์พระอภัยวิไลโฉม ปลอบประโลมลูกชายจะผายผัน จึงหยิบปี่ที่เป่าเมื่อคราวนั้น เอาผ้าพันผูกดีแล้ว ลีลา”
