ก. กลอนสุภาพ

ข. กาพย์ฉบัง ๑๖

ค. กาพย์ยานี ๑๑

ง. กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘

ก. ภูธรสอนมนต์

ข. สะธุสะจะขอไหว้

ค. เริงร้องซ้องเสียง

ง. โหง่งหง่างเหง่งเก่งก่างดัง

ก. เกิดสงคราม

ข. เกิดความแห้งแล้ง

ค. เกิดโรคติดต่อร้ายแรง

ง. น้ำป่าไหลท่วมบ้านเมือง

ก. บ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุขเพราะมีผู้ปกครองที่ดี

ข. ข้าราชการที่ดีเป็นบุคคลสำคัญในการบริหารบ้านเมือง

ค. เหตุการณ์ร้ายแรงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะพระเจ้าลงโทษ

ง. ถ้าคนในสังคมแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น เห็นแก่ตัวจะทำให้บ้านเมืองล่มสลาย

ก. ตรีชา - ติเตียน

ข. โง่เง่าเต่าตุ่น - โง่ที่สุด

ค. สาธุสะ - ไหว้อย่างสวยงาม

ง. พุทธันดร - อาณาจักรของพระพุทธเจ้า

ก. การตัดสินบน

ข. การแข่งขันชิงดีชิงเด่นกัน

ค. ความมีน้ำใจให้ข้าวของกัน

ง. คนที่คดโกงจะเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม

ก. อัยการ

ข. ผู้พิพากษา

ค. ลูกขุน

ง. ทนายความ

ก. ขี้ฉ้อ - คดโกง

ข. เมธา - ผู้เฒ่า ผู้แก่

ค. อาญา - อำนาจ โทษ

ง. ระยำ - ชั่วช้า เลวทราม อัปมงคล

ก. ผีซ้ำด้ำพลอย

ข. สิ้นเนื้อประดาตัว

ค. ทำกรรมใดย่อมได้ผลนั้น

ง. รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง

ก. เพียงฆ้องกลองระฆัง

ข. ยืนเบิ่งบึ้งหน้าตาโพลง

ค. ฝูงจิ้งจอกออกเห่าหอน

ง. ค้อนทองเสียงร้องป๋องเป๋ง

ก. ยูงทองร้องกะโต้งโห่งดัง เพียงฆ้องกลองระฆัง

ข. อยู่วังดังจันทรา มาหม่นหมองละอองนวล

ค. แดนดินถิ่นมนุษย์ เสียงดังดุจเพลิงโพลง

ง. พิณพาทย์ระนาดฆ้อง ตะโพนกลองร้องเป็นเพลง

ก. ปลา

ข. เดินทาง

ค. สาหร่าย

ง. เรือ

ก. ความดีทำให้สังคมโดยรวมสงบสุข

ข. การไม่ตั้งมั่นในความรักทำให้เกิดความทุกข์

ค. พระไชยสุริยาและพระมเหสีบวชเป็นฤาษีจนสำเร็จมรรคผล

ง. เสนาอำมาตย์ ข้าราชการและประชาชน ไม่ตั้งมั่นในคำสอนของศาสนา

ก. บ้างตื่นไฟตกใจโจน

ข. ลงโคลนเลนเผ่นผาดโผน

ค. ท่านผู้หญิงวิ่งยุดหลัง

ง. ลิงค่างโจนโผนหกหัน

ก. ใครรู้คดี

ข. ว่าพระมหา

ค. วายุพยุเพลา

ง. ใหญ่โตมโหฬาร์

ก. อาคารที่มีคุณค่า

ข. อาศรมของพระฤาษี

ค. สิ่งให้เกิดความรัก

ง. คฤหัสถ์ที่มั่งคั่งด้วยทรัพย์

ก. ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว

ข. กลับเนื้อกลับตัว

ค. โลภมากลาภหาย

ง. กรรมตามทัน

ก. กราบ

ข. มา

ค. ทาง

ง. ต่าง

ก. ๒ ชนิด

ข. ๓ ชนิด

ค. ๔ ชนิด

ง. ๕ ชนิด