จิตร ภูมิศักดิ์

จักร ภีมวสุ

ภูภูมิ จิตรา

ภูมิศักดิ์ จิตรา

กาพย์ยานี 11

กลอนแปด

โคลงสี่สุภาพ

โคลงโลกนิติ

ร้อยแก้ว

ร้อยกรอง

ค้าขาย

เกษตรกร

ผู้นำหมู่บ้าน

ข้าราชการส่วนท้องถิ่น

ดั่งดวงแก้ว

บุหงารำไป

ความคิดคำนึง

มณีพลอยร้อยแสง

บรรยายภาพเหมือนจิตรกรวาดภาพ

บรรยายสิ่งที่คนพบเห็นมาให้ผู้อ่านเข้าใจ

บรรยายแบบอธิบายขั้นตอนในการทำนาของชาวนา

บรรยายโดยถ่ายทอดเสมือนชาวนาเป็นผู้มาบรรยายเอง

สงสารชาวนา

เข้าข้างชาวนา

เห็นใจชาวนา

เวทนาชาวนา

จิตร ภูมิศักดิ์ : จากรวงเป็นเม็ดพราว ล้วนทุกข์ยากลำเค็ญเข็ญ

หลี่เชิน : หว่านข้าวในฤดูใบไม้ผลิ ข้าวเมล็ดหนึ่ง

จะกลายเป็นหมื่นเมล็ดในฤดูใบไม้ร่วง

จิตร ภูมิศักดิ์ : ข้าวนี้น่ะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน

เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว

หลี่เชิน : ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส

จิตร ภูมิศักดิ์ : เหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

หลี่เชิน : หว่านข้าวในฤดูใบไม้ผลิ ข้าวเมล็ดหนึ่ง

จะกลายเป็นหมื่นเมล็ดในฤดูใบไม้ร่วง

จิตร ภูมิศักดิ์ : ปูดโปนกี่เส้นเอ็น จึงแปรรวงมาเปิบกิน

หลี่เชิน : รอบข้างไม่มีนาที่ไหนทิ้งว่าง

แต่ชาวนาก็ยังอดตาย

เนื่องจากฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน

ผลผลิตที่ได้ตกถึงชาวนาน้อยมาก

ที่ดินขาดความอุดมสมบูรณ์

ถูกเอาเปรียบเรื่องราคาข้าว