Font size
WorksheetsWH 9G 15-20 Chapter2
Total questions: 60
Worksheet time: 31mins
1950 жылдардың басында Араб елдерінде пайда болған Араб социалистік
өрлеу партиясы: /ұлтшыл, солшыл, радикалдық бағытта болды/
«ФАТХ»
«БААС»
«ХАМАС»
«Хезболлах»
БҰҰ Бас Ассамблеясы Иордан өзенінің батыс жағалауында еврей және
араб мемлекеттерінің құрылатындығын дауысқа салған (№181 Қарар-резолюция) жыл:
1947 жыл 29 қараша
1949 жыл 4 сәуір
1945 жыл 2 қыркүйек
1948 жыл 30 қараша
1947 жылы Палестина жері үшін Араб-Израиль соғысы болған жылдар:
1947-1949 жж
1967-1968 жж
1956-1957 жж
1950-1951 жж
Араб-Израиль қақтығысы кезінде христиан, мұсылман, иудейлер
таласқан жер (лер):
Тель-Авив қаласы
Иерусалим қаласы
Синай түбегі
Палестина жері
Голгофа тауы
Ұзаққа созылған соғыстардан соң, Израиль мемлекетінің құрылғандығы
жарияланды:
1949 жыл
1947 жыл
1950 жыл
1948 жыл
КСРО оң көзқарас танытқан Израильдің Премьер-министрі:
Игаль Алон
Моше Шарет
Голда Меир
Леви Эшколь
Араб-Израиль қақтығысы кезінде бастапқыда арабтарға қолдау көрсеткен
мемлекет:
АҚШ
КСРО
Франция
Ұлыбритания
Араб-Израиль соғыстары кезінде ұлы державалардың арасындағы
бәсекелестікте қолдауға ие болған мемлекеттер:
КСРО Израильді, АҚШ араб мемлекеттерін жақтады
БҰҰ соғысушы тараптарды айыптап, бітімгершілік операциясын бастады
КСРО араб мемлекеттерін, АҚШ Израильді жақтады
Араб мемлекеттерін Африка елдері, Израильді Батыс Еуропа елдері
қолдады
Иерусалим қаласы екіге бөлінуі кезінде қалаға бақылау орнатқан
мемлекеттер:
Шығыс жағы Израильге, батыс жағы Иорданияға өтті
Батыс жағы Израильге, шығыс жағы Иорданияға өтті
Солтүстігі Ливанға, оңтүстігі Сирияға өтті
Орталығы Сауд Арабиясына, оңтүстігі Иранға өтті
1956 жылы күзде Таяу Шығыста шиеленісті жағдайды шиеленістірген
жағдай:
Суэц каналының 1956 жылы шілдеде Египет мемлекет меншігіне айналдырды
Израильде әскери төңкеріс нәтижесінде билікке радикалдар келді
Ливан мен Египет бір мемлекетке айналды
КСРО қысқа қашықтықтағы зымырандарын араб елдеріне орналастыра бастады
Египетке қарсы «Мушкетер» деген атпен соғыс қимылдарын бастаған
Суэц каналының акционерлері:
АҚШ пен КСРО
Франция мен Ұлыбритания
Италия мен Испания
Сирия мен Ливан
1956 жылғы соғыс әрекеттері қарашада аяқталып, израиль әскерлері
бақылауына өткен аймақ (тар):
Шарм-эш-Шейх
Газа секторы
Бүкіл Синай түбегі
Каир қаласы
Александрия қаласы
1964 жылы Палестинаны азат ету ұйымын (ПАҰ) құру бастамасын
көтерген Египет Президенті:
Гамаль Абдель Насер
Хосни Мүбарак
Муаммар Каддафи
Ануар Саадат
Араб-Израиль елдері арасындағы «алты күндік соғыс» басталды:
1956 жылы 14 мамырда
1967 жылы 5 маусымда
1948 жылы 14 мамырда
1973 жылы 1 қаңтар
1973 жылдың 6 қазанында Араб-Израиль соғысы кезінде одақтас араб
елдері шабуыл жасаған жер (лер):
Египет Иерусалимге, Ливан Тель-Авивке әскер кіргізді
Израиль Суэц каналын Батыс елдеріне сүйеніп жаулап алды
Египет Синайға шабуыл бастады
Сирия Голан жоталарына әскер кіргізді
Ирак Иран мен Кувейтке басып кірді
Иордан өзенінің батыс жағалауындағы аумақтар мен Газа секторында
Палестина ұлттық автономиясы құрылды:
1996 жыл
1997 жыл
1998 жыл
1999 жыл
1979 жылы наурызда АҚШ Президентінің араласуымен Египет
президенті мен Израиль Премьер-министрі қол қойып бекіткен Египет-Израиль бейбіт келісіміне қол қойған ел басшылары:
АҚШ президенті – Джимми
Картер, Египет президенті –
Әнуар Садат,
Израиль Премьер-министрі – Менахем Бегин
АҚШ президенті – Ричард
Никсон, Египет президенті – Гамаль
Абдель Насер, Израиль Премьер-министрі – Давид Бен Гурион
АҚШ президенті – Рональд Рейган, Египет президенті – Хосни Мүбарак,
Израиль Премьер-министрі – Голда Мейр
АҚШ президенті – Билл Клинтон, ПАҰ басшысы – Ясир Арафат,
Израиль Премьер-министрі – Ицхак Рабин
1993 жылы келіссөз
жүргізген ПАҰ басшысы мен Израиль Премьер-министрі:
ПАҰ басшысы - Гамаль Абдель
Насер, Израиль Премьер-министрі –
Ариэль Шарон
ПАҰ басшысы – Ясир Арафат,
Израиль Премьер-министрі – Ицхак
Рабин
ПАҰ басшысы – Ануар Садат,
Израиль Премьер-министрі – Яхуд
Ольмерт
ПАҰ басшысы – Махмуд Аббас, Израиль Премьер-министрі – Бениамин
Нетаньяху
Палестинадағы әскери төңкеріс нәтижесінде (2005 жылы) осы аймақтың
ішіндегі билікті қолына алған палестиналық радикалды қозғалыс:
«әл-Каида»
«Хезболлах»
«ФАТХ»
«Хамас»
БҰҰ 1980-1988 жылдардағы осы мемлекеттер арасындағы соғыстың
аяқталуына үлес қосты:
Иран-Ирак
КСРО-АҚШ
Франиця-Вьетнам
Үндістан-Пәкістан
1992 жылғы «Бейбітшілік үшін күн тәртібі. Превентивті дипломатия,
бітімгершілік және бейбітшілікті сақтау» баяндамасында ұсыныс жасаған
БҰҰ Бас Хатшысы:
Кофи Аннан
Пан Ги Мун
Антониу Гутерриш
Бутрос Гали
1992 жылғы БҰҰ Бас хатшысының қақтығыстарды реттеу үшін ұсынған
төрт бағыты:
Превентивті дипломатия
Бітімгершілік
Бейбітшілікті сақтау
Бейбітшілік орнату
Уранды байытуға тыйым салу
1960 жылдары БҰҰ-ның тәуелсіз Конгоны бельгиялықтар мен
американдықтар араласуынан қорғай алмауы кезінде өлтірілген көшбасшы:
Нельсон Мандела
Муаммар Каддафи
Патрис Лумумба
Хосни Мубарак
«Арабтардың оянуы», «панарабтық революция» деген атаулармен
танылған араб елдеріндегі революциялар атауы:
«Араб көктемі»
«Социалистік революциялар»
«Барқыт революциясы»
«Қызғалдақтар революциясы»
«Араб көктемі» оқиғалары Тунисте нәтижелі өткен соң шерулер толқыны
таралған басқа ел (дер):
Алжир
Иордания
Египет
Йемен
Иран
«Араб көктемі» оқиғалары өткеннен кейін де азамат соғысы жағдайында
қалған мемлекет (тер):
Бахрейн
Сауд Арабиясы
Палестина
Ливия
Сирия
«Араб көктемінің» бас көтерулері алғашында көшедегі шерулер түрінде
өтіп, оның өршуіне әсер еткен үш нәрсе:
«жариялылық»
«құрғақ сабан»
«детонатор»
«нысана»
«қуыршақ үкімет»
ІІ джс кейін Францияның басқару құрылымы талқыланған кезде
либерализм доктринасына сын-пікірін ашық білдірген
Франсуа Миттеран
Жак Ширак
Шарль де Голль
Анри Петен
Франциядағы 1944 жылғы референдум кезіндегі басты өзгеріс (тер):
Референдумға тұңғыш рет әйелдер қатысты
Франция Конституциялық монархиялы ел деп танылды
Мемлекет Варшава Шарты Ұйымы құрамына кірді
Француздарға 1875 жылғы Конституцияға оралуды немесе жаңа Конституция қабылдауды ұсынды
Францияның азаматтары Құрылтай жиналысы сайланды
1946 жылғы Францияда қабылданған Конституция бойынша Ұлттық
жиналыс пен Республика кеңесінен тұрған биліктің жоғарғы органы:
Парламент
Сейм
Бас штаттар
Рейхстаг
Францияда төртінші Республика кезеңі жылдары:
1875-1946 жж
1958-1969 жж
1946-1958 жж
1941-1955 жж
ІІ джс кейін дәстүрге, тәртіпке деген адалдық және елдің бірігуі сынды
ұрандарды басшылыққа алып, француздық консерваторларға қолдау
көрсеткен:
Либералистер
Этатистер
Голлшылдар
Коммунистер
1970 жылдары Батыстағы консерватизмнің жетекші бағыты – дәстүрлі консерватизм мен либерализм идеясының синтезі:
неоконсерватизм
неолиберализм
коммунизм
демократизм
1970 жылдары неоконсерватизм идеясының саясаттағы көрнекті өкілі
(дері):
Италия премьер-министрі Альдо Моро
Испания диктаторы Франциско Франко
АҚШ Президенті Рональд Рейган
Англия Премьер-министрі Маргарет Тэтчер
Франция Премьер-министрі, кейін Президенті Жак Ширак
Франция Президенті Миттеран Премьер-министр лауазымын ұсынуға
мәжбүр болған РҚБ жетекшісі:
Жак Ширак
Франсуа Олланд
Анри Петен
Поль Рейно
Франция президенті Жак Ширактың жекешелендірген объектісі (лері):
Ірі кәсіпорын тобы, банктер, сақтандыру компаниялары
«ТФ-1» телеканалы
«Гавас» жарнама агенттігі
«Боинг» ұшақ шығару зауыты
«Рено» автомобиль зауыты
1988 жылы Франциядағы президенттік сайлауда жеңіске жеткен
кандидат:
Жак Ширак
Франсуа Миттеран
Жак Ширак
Шарль де Голль
1945 жылы Ұлыбританияда жеңіске жеткен партия:
Республикалық
Демократиялық
Консерваторлық
Лейбористік
Ұлыбританияның АҚШ-пен «ерекше» қарым-қатынасын ең маңызды
бағытқа айналдырған 1945-1951 жж премьер-министрі:
Энтони Блэр
Маргарет Тэтчер
Клемент Эттли
Уинстон Черчилль
Ұлыбритания премьер-министрі Макмилланның жүргізген саясатының
атауы:
«Өзгеріс желі»
«Болашаққа бет бүру»
«Ізгі көрші»
«Егемендік онжылдығы»
Ұлыбританияда 1964-1970 жылдары билік басында болған лейбористік
үкіметті басқарған премьер-министр:
Э.Хит
К.Эттли
Г.Макмиллан
Г.Вильсон
1982 жылы Ұлыбритания осы елге инвестиция құюдан бірінші орын
алды:
АҚШ
Франция
КСРО
Жапония
«Тэтчеризм» саясатының мәні:
Мемлекеттік шығындарды қысқару
Экономиканы мемлекеттік реттеу арқылы қадағалау
Жеке меншік пен ортақ меншікті жою, мемлекеттік меншікті енгізу
Экономикадағы мемлекеттің үлесін төмендету
Нарықты реттеуді тоқтату
1960 жылдардың соңында Швецияда пайда болған социализмнің
«шведтік үлгісі» ұғымының мәні:
әлеуметтік мемлекет пен капиталистік
экономиканың үйлесімі
капитализмнің толық үстемдік етуі
жұмыссыздықпен күресті мемлекеттің басты бағдарламасына айналдыру
жекеменшіктен толық бас тартып, мемлекеттік меншікті енгізу
Экономикадағы «шведтік үлгінің» мәні (дері):
Мемлекет фирмалардың өндірістік қызметіне араласпайды
Жекеменшік сектор өндірісін барынша арттыру
Пайданың бір бөлігін салық жүйесі арқылы қайта бөлу
Жеке меншікті жою арқылы тап күресін болдырмау
Мемлекеттік және қоғамдық меншіктің қатар қолданылуы
І джс аяқталғаннан кейін Германияның батыс бөлігін бақылауына алған
мемлекет (тер):
Ұлыбритания
Франция
КСРО
Қытай
АҚШ
ІІ джс кейінгі Германияның қиыншылығы (тары):
Адамдардың үлкен шығыны, 12 млн босқын
Қираған инфрақұрылым
Карточка жүйесі белгілерінің
сақталуы
Германияның шетелдердегі
активтерінің бұғатталуы
Германиядан немістердің
жаппай көшуі
Германияның алғашқы федералдық экономика министрі:
Людвиг Эрхард
Давид Рикардо
Адам Смит
Джон Кейнс
Негізгі қағидаты – тәртіп пен еркіндіктің үздіксіздігі, тәртіптердің өзара
байланыстылығы болған Фрайбург мектебінің ғылыми бағыты:
әскери коммунизм
неолиберализм
ордолиберализм
национализм
Германияның батыс аймақтарында ақша реформасы басталды:
1949 жылы 7 қыркүйекте
1949 жылы 7 қазанда
1948 жылы 20 маусымда
1947 жылдың 1 қазанында
Германияның әлеуметтік-нарықтық экономика тұжырымдамасы
бойынша Германия экономикасын ІІ джс кейін қалпына келтіруге тырысқан
экономист (тер):
Л.Эрхард
А.Мюллер-Армак
Д.Рикардо
П.Самуэльсон
Д.Кейнс
Батыс Еуропадағы нарықтық экономиканың екі үлгісі (лері):
«Демократиялық корпоративизм»
«Әлеуметтік конформизм»
«Натуралды шаруашылық»
«Саяси нигилизм»
«Әлеуметтік нарықтық үлгі»
Гитлерлік Германияның ақшасы:
доллар (S)
неміс маркасы (DM)
франк (FR)
рейхсмарка (RM)
Германияның 1948 жылғы ақша реформасынан кейінгі жаңа ақшасы:
рейхсмарка (RM)
доллар (S)
неміс маркасы (DM)
франк (FR)
М.Тэтчердің беделі жұмыссыздықтың жоғары деңгейіне байланысты
төмендеген кезде 1982 жылы қайтадан арту себебі:
Аргентинамен Фолькленд аралдары үшін соғысы мен экономикалық даму
Куба дағдарысы мен КСРО ықпалының әлемде күшеюі
«Қырғи қабақ» соғысты аяқтау үшін НАТО әскерлерін КСРО шекарасына
шоғырландырды
Қытайға Гонконг пен Тайвань араладарын қайта беруі мен экономикалық
даму
2011 жылы 14 қаңтарда Тунистегі «араб көктемі» кезінде Сауда
Арабиясына қашқан Тунис президенті:
Хосни Мүбарак
Зин ал-Абидин Бен Али
Муаммар Каддафи
Әли Абдалла Салех
2011 жылы 11 ақпанда өз еркімен 30 жылдық биліктен кеткен Египет
президенті:
Хосни Мүбарак
Зин ал-Абидин Бен Али
Муаммар Каддафи
Әли Абдалла Салех
2011 жылы 23 тамызда биліктен кеткен Ливия мемлекетінің басшысы:
Муаммар Каддафи
Хосни Мүбарак
Зин ал-Абидин Бен Али
Әли Абдалла Салех
2012 жылы 27 ақпанда биліктен кеткен Йемен президенті:
Әли Абдалла Салех
Хосни Мүбарак
Зин ал-Абидин Бен Али
Муаммар Каддафи
АҚШ пен Вьетнам арасындағы ірі қақтығыс кезінде (БҰҰ соғысты
тоқтата алмады) қаза тапқан адамдар саны:
3 млн
1 млн
500 мың
2 млн
