30.Բերված զույգերը հարանուններ են։

Հրատարակչություն-հրատարակություն

Մարտ-մարտ

Սպրդել-սփրթնել

Քանի՞ փոխաբերական իմաստով գործածված բայ կա։

Երբ Հայաստան եմ ասում,

Քարն արթնանում է քնից,

Սիրտս թռնում է բնից,

Եվ կակաչները բլրից

Դեպի սարերն են վազում: Հ. Սահյան

Աչք,գլուխ բառերը բազմիմաստ բառեր են։

Որոնք են հոմանիշ լուռ բառին։

1. ակնդետ, անխոս, անթարթ

2. մշտապես, հանապազորդ, լռելյայն

Մոտ քանիսն են հեղինակային նորաբանությունները։

Եվ հրամայեց հավերժատեսիլ արարողը մեծ.

­ Քանի աշխարհում շուշանները կան եւ համր են քանի`

Շուշանալեզուդ մի սեւ շշուկ էլ մահի ահ չունի:

Բայց խելքդ գլխիդ դու թա՛գ դարձրու` տիվ ու գիշերով,

Որ չփոշոտվի մայրենիդ օտար լեզվափշերով:

­ Ալելուիա,­ ձայնեց վայրենաթոթով այս մարդն էլ իսկույն,

Ոտքն ընկավ, իբր խնկեց աստըծուն:

Ու մեծախորհուրդն արեւածաղկի լեզուն էլ առավ

Պատվաստեց բերանն ուրիշ մի համրի` իր լեզվածարավ,

Սակայն սա հենց որ նուրբ լեզվավորվեց` վեր նայեց խաբված,

Չընկավ անմարմին ոտքն արարողի, որ մթնեց ապշած:

Ըստ Հովհաննես Շիրազի

Տրված բառերն ունեն համանուններ։

սեր

քանոն

կետ

դող

տոն

Ճի՞շտ են առանձնացված։

Այպանել, սյուն, միջանցք, աշտե, մարդպետ, ուղևոր, ատենադպիր, պահարան, այրուձի, արդ, հետո, ի փառս, սենյակ, գրադարան, հանգույն, զի, որովհետև, վաղր, հանապազ:

նորաբանություններ – սյուն, միջանցք, ուղևոր, պահարան, հետո, սենյակ, գրադարան, որովհետև։

հնաբանություններ – այպանել, աշտե, մարդպետ, ատենադպիր, այրուձի, արդ, ի փառս, հանգույն, զի, վաղր, հանապազ։

Ճի՞շտ են բացատրված հետևյալ բառերը։

այպանել – ծաղրել, աշտե – երկարակոթ նիզակ, արդ – հիմա,ներկայումս, հանգույն – նման, վաղրավոր – սուր, թուր, հանապազ – միշտ, անդադար

Ընդգծված բառերե հնաբանություններ են։

սյուն, միջանցք, 1աշտե, 2մարդպետ, ուղևոր, 3ատենադպիր,պահարան, 4այրուձի, 5արդ, հետո, 6ի փառս, սենյակ, գրադարան, հանգույն, 7զի,որովհետև, 8վաղր,9 հանապազ։