เทอร์มอมิเตอร์ วัดอุณหภูมิ

เซคคิดิสก์ วัดระดับความลึกของน้ำ

ยูนิเวอร์ซัลอินดิเคเตอร์ วัดความเป็นกรด-เบส

ถุงลากแพลงก์ตอน เก็บตัวอย่างแพลงก์ตอนในน้ำ

สัตว์กินพืช

สัตว์กินพืชและผู้ย่อยสลายสารอินทรีย์

พืชและผู้ย่อยสลายสารอินทรีย์

สัตว์กินพืชและสัตว์กินซากพืชซากสัตว์

กระบองเพชรมีใบเป็นหนาม เพราะบริเวณทะเลทรายมีอุณหภูมิสูงและอากาศแห้ง

แบคทีเรียในปมรากของพืชตระกูลถั่วสามารถตรึงแก๊สไนโตรเจนในอากาศได้

เมล็ดต้นแดนดิไลออนมีขนปุยสีขาวทำให้สามารถลอยตามกระแสลมได้

นกพิราบสื่อสารสามารถใช้สนามแม่เหล็กโลกในการรับรู้ทิศทาง

ขนาดร่างกาย

ความสามารถในการสังเคราะห์ด้วยแสง

แหล่งที่อยู่อาศัย

ผลิตภัณฑ์หลังจากกระบวนการย่อยอาหาร

ผู้ผลิตและผู้บริโภคสัตว์

ผู้ผลิตและผู้บริโภคพืช

ผู้บริโภคพืชและผู้บริโภคสัตว์

ผู้ผลิตและผู้ย่อยสลาย

ดอกไม้กับแมลง

กล้วยไม้บนต้นไม้ใหญ่

พยาธิใบไม้ในตัวมนุษย์

แหนแดงกับไซยาโนแบคทีเรีย

ทากดูดเลือดคน

นกเค้าแมวล่าเหยื่อ

แมลงกับต้นกาบหอยแครง

เฟินชายผ้าสีดาบนต้นไม้ใหญ่

ภาวะปรสิต

ภาวะล่าเหยื่อ

ภาวะอิงอาศัย

ภาวะแก่งแย่งแข่งขัน

สิ่งมีชีวิต A คือ งูเห่า สิ่งมีชีวิต B คือ หนูนา

สิ่งมีชีวิต A คือ ดอกไม้ สิ่งมีชีวิต B คือ ผีเสื้อ

สิ่งมีชีวิต A คือ กล้วยไม้ สิ่งมีชีวิต B คือ ต้นประดู่

สิ่งมีชีวิต A คือ ดอกไม้ทะเล สิ่งมีชีวิต B คือ ปลาการ์ตูน

ภาวะปรสิต  ภาวะพึ่งพากัน

ภาวะอิงอาศัย ภาวะพึ่งพากัน

ภาวะปรสิต ภาวะอิงอาศัย

ภาวะแก่งแย่งแข่งขัน ภาวะอิงอาศัย

ต้นข้าว > ตั๊กแตน > กบ

หญ้า  >  หนอน  >  นก

ซากพืชซากสัตว์ > ไส้เดือน >  ไก่

แพลงก์ตอนพืช  >  แพลงก์ตอนสัตว์  >  ปลา

ผู้ผลิตและผู้บริโภค

ผู้บริโภคและผู้ย่อยสลาย

ผู้ผลิตและผู้ย่อยสลาย

ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์และผู้ย่อยสลาย

1,000 จูล

2,000 จูล

4,000 จูล

8,000 จูล

ถ้ามีการฉีดสารเคมีกำจัดวัชพืช นกจะมีการสะสมสารเคมีมากกว่าหอยทาก

ถ้ากระต่ายเพิ่มขึ้น จะส่งผลให้จำนวนแมลงและหอยทากลดลงเพราะอาหารน้อยลง

ถ้ากบและนกมีจำนวนลดลง แมลงและหอยทากจะมีจำนวนเพิ่มขึ้นเพราะผู้ล่าลดลง

พลังงานในโซ่อาหารจะถ่ายทอดไปที่เหยี่ยวมากที่สุด เพราะเป็นผู้บริโภคลำดับสุดท้าย

20x

100x

0.2x

0.01x

ต้นแสมดำ

นกกินปลา

ปูก้ามดาบ

ปลาตีน

สร้อยนางกรอง ช้องนางคลี่ ชายผ้าสีดา เป็นพืชอิงอาศัยกับต้นไม้ใหญ่

พืชกินแมลง เช่น หม้อข้าวหม้อแกงลิง มีบทบาทเป็นทั้งผู้ผลิตและผู้ย่อยสลาย

สิ่งมีชีวิตหนึ่งจะมีพลังงานศักย์สะสมเพิ่มขึ้น 10% เทียบกับสิ่งมีชีวิตอีกชนิดที่มากิน

สารพิษจากโลหะหนักในสิ่งแวดล้อมจะสะสมเพิ่มขึ้น 10% ทุก ๆ การกินระหว่างสิ่งมีชีวิต

สายใยอาหารในบริเวณนั้นจะมีความซับซ้อนมาก

โซ่อาหารในบริเวณนั้นจะเริ่มต้นจากผู้ย่อยสลายสารอินทรีย์

พลังงานจะถูกใช้หมุนเวียนอยู่ในระบบนิเวศนั้นเป็นเวลานาน

โซ่อาหารในบริเวณนั้นส่วนใหญ่ประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตมากกว่า 5 ชนิด

อัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงของผู้ผลิตถูกจำกัดด้วยอัตราการย่อยสลายของผู้ย่อยสลาย

ประสิทธิภาพของการถ่ายทอดพลังงานในแต่ละลำดับขั้นการกินอาหารมีค่าต่ำกว่า 100%

ผู้บริโภคลำดับสุดท้ายของโซ่อาหารเป็นสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ซึ่งไม่มีสัตว์อื่นล่าเป็นอาหาร

สัตว์ส่วนใหญ่เป็นผู้บริโภคปฐมภูมิที่กินพืชทำให้เหลือผู้บริโภคที่กินเนื้อสัตว์เป็นจำนวนน้อย