Θα πρέπει λοιπόν ο επιχειρηματίας, όταν επιθυμεί να αξιοποιήσει μια επιχειρηματική ευκαιρία, να έχει τη δυνατότητα δραστηριοποίησης στον τομέα της επιχειρηματικής ευκαιρίας, καθως θα πρέπει να γνωρίζει απο πριν το αντικείμενο της αγοράς με την οποία συνδέεται η επιχειρηματική ευκαιρία που θέλει να αξιοποιήσει.

Η πλειονότητά των μικρομεσαίων επιχειρηματιών προτιμά να παραμείνει σε μια ήδη υπάρχουσα επιχειρηματική ιδέα και δεν ενδιαφέρεται για νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες.

Σύμφωνα με τη θεωρία της χρησιμότητας, όσοι άνθρωποι αποφεύγουν το ρίσκο παραμένουν απλοί εργαζόμενοι, ενώ όσοι δεν αποφεύγουν το ρίσκο γίνονται διευθυντες.

Η επιχειρηματική δράση, εφόσον θεωρηθεί επαγγελματική επιλογή, τότε αποτελεί μια επαγγελματική επιλογή με πολύπλοκη σχέση επιπέδων κινδύνου και ανταμοιβών

Η επιχειρηματικότητα απαιτεί την παρουσία και την αλληλεπίδραση δυο πραγμάτων: των επικερδών επιχειρηματικών ευκαιριών και των ανθρώπων με επιχειρηματικό πνεύμα

Η γνώση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και η ενημέρωση του επιχειρηματία για τις εξελίξεις του φαίνεται να διευκολύνουν την ανεύρεση ευκαιριών, αποτελώντας πρωταρχική πηγή τους.

Η επιχειρηματική ετοιμότητα αφορά το αγχος του επιχειρηματία να αναζητά και να αναγνωρίζει νεοεμφανιζόμενες επιχειρηματικές ευκαιρίες

Η επιχειρηματική ετοιμότητα θεωρείται έμφυτο χαρακτηριστικό και συνδέεται με γνωρίσματα όπως:

1. υψηλή ευφυΐα

2. υπακοή

3. δημιουργικότητα

4. αισιοδοξία

5. αυτοπεποίθηση

6. ανάληψη ρίσκου.

Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της προσωπικότητας του επιχειρηματία που συμβάλλει στην επιτυχημένη ανακάλυψη επιχειρηματικών ευκαιριών, ιδιαίτερα για τους επιχειρηματίες που δεν είναι δικτυωμένοι, είναι και η δημιουργικότητα

Η γνώση και η συμπεριφορά του επιχειρηματία συνδέονται και συμβάλλουν στην ανεύρεση των επιχειρηματικών ευκαιριών

Οι επιχειρηματίες υποχρεούνται να είναι δημιουργικοί και εφευρετικοί ώστε να επιλύουν αμέσως τα προβλήματα τα οποία απασχολούν τους ίδιους και τις επιχειρήσεις τους.

Γνώσεις που συμβάλλουν στην ανεύρεση των επιχειρηματικών ευκαιριών και αυξάνουν την πιθανότητα αναγνώρισης επιτυχημένων ευκαιριών είναι:

1. Η γενική γνώση ενός τομέα ή κλάδου οικονομικής δραστηριότητας.

2. Η γνώση για ένα εξειδικευμένο ή ειδικό θέμα.

3. Η γνώση της αγοράς και του τρόπου λειτουργίας της

Η επιχειρηματική ευκαιρία δεν πρέπει να «ταιριάζει» μόνο με τον επιχειρηματία αλλά και με το στάδιο του κύκλου ζωής μιας επιχείρησης.

Ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας θα πρέπει να γνωρίζει καλά ότι μια μικρομεσαία επιχείρηση σε σχέση με μια μεγάλη επιχείρηση εμφανίζει τις παρακάτω

διαφοροποιήσεις:

1. χαμηλότερη ρευστότητα.

2. χαμηλότερη αποδοση ιδιων κεφαλαίων.

3. χαμηλότερη αποδοτικότητα.

4. χαμηλότερη δανειακή επιβάρυνση.

5. χαμηλότερο μακροπρόθεσμο δανεισμό.

Ο επιχειρηματίας είναι το βασικό στέλεχος της μικρομεσαίας επιχείρησης και υποστηρίζεται από άτομα που έχουν βασικές αρμοδιότητες και ικανότητες

Στο χώρο των επιχειρήσεων γενικά συναντάμε λιγοτερο την επιχειρηματική ευκαιρία στη μορφή «Επίλυση προβλήματος».

Η αναγνώριση των επιχειρηματικών ευκαιριών στηρίζεται κυρίως στη μελέτη της αγοράς και των καταναλωτών.

Οι άγνωστες και νέες ανάγκες και ιδέες αυξάνουν τον κίνδυνο της επιχειρηματικής ευκαιρίας.

Η πράσινη επιχειρηματικότητα αφορά την επιχειρηματική δραστηριότητα που έχει ως βασικό μέσο για τη δημιουργία κερδών, την ίδρυση πάρκων πρασίνου και λοιπων οικολογικών χώρων.

Η Πράσινη Επιχειρηματικότητα έχει σημαντικούς στόχους:

1. Περιβαλλοντική προστασία

2. Αειφόρο ανάπτυξη

3. Βελτίωση της ποιότητας ζωής

4. Προστασία εισοδηματικής ισότητας

Πράσινη Επιχειρηματικότητα (ΠΕ) ασκεί κάθε επιχειρηματίας που διοικεί έναν οργανισμό ο οποίος επικεντρώνεται κυρίως στο να είναι «πράσινος» τόσο στα παραγόμενα προϊόντα/υπηρεσίες όσο και στις εφαρμοζόμενες διαδικασίες οργάνωσης.

Η Πράσινη Επιχειρηματικότητα (ΠΕ) έχει επιδράσεις στην:

1. Φοροδοτική πολιτικη

2. Περιβαλλοντική προστασία

3. Βιώσιμη ανάπτυξη

4. Οικονομική ανάπτυξη

5. Κοινωνική συνοχή