magnās urnās portant. ubi ad fontem veniunt, multae fēminae iam adsunt.

aliae aquam dūcunt, aliae urnās plēnās portant.

Scintilla eās salūtat et diū colloquium cum amīcīs facit.

Horātia cum puellīs lūdit. tandem Scintilla aquam dūcit et domum redīt.

Horātia quoque aquam dūcit et post Scintillam festīnat. ​

urna magna est; Horātia eam aegrē portat.

subitō lāpsat; urna ad terram cadit; aqua in terram effluit.

Horātia in terrā sedet; 'heu, heu,' inquit; 'urna frācta est.'

Scintillam vocat; illa redit et 'ō filia,'cūr in terrā sedēs?

surge et aliam urnam ā casā portā.'

Horātia surgit; ad casam redit et aliam urnam ad fontem portat.

aquam dūcit et domum festīnat. ​ubi Horātia domum redit, Qunītus iam ad lūdum prōcēdit.

lentē ambulat et saepe consistit. Horātia festinat et mox eum videt.

'mane, Qunite, inquit. manet Quīntus; Horātia ad eum ad lūdum ūnā prōcēdunt.