Od 1912 r. stał na czele Polskich Drużyn Strzeleckich. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich i Polskiej Sile Zbrojnej; dowodził batalionem, pułkiem i brygadą. Po 1918 r. w Wojsku Polskim - w 1920 r. stał na czele dywizji.

Członek Organizacji Bojowej PPS, współtwórca ZWC, szef sztabu Związku Strzeleckiego. W okresie I wojny światowej szef sztabu I Brygady Legionów. W latach 1917-1918 więziony przez Niemców. W okresie wojny 1919-1920 r. m.in. dowódca armii i minister Spraw Wojskowych.

Oficer służby stałej armii rosyjskiej. Uczestnik wojny z Japonią. W okresie wojny światowej m.in. dowodził pułkiem, dywizją i korpusem. Latem 1917 r. stanął na czele I Korpusu Polskiego, którego został organizatorem. Po jego demobilizacji latem następnego roku powrócił do kraju. Od 16 stycznia 1919 r. był głównodowodzącym Wojsk Wielkopolskich (potem: Frontu Wielkopolskiego).

Polityk, przywódca ruchu narodowego, zwolennik sojuszu z Rosją. Od 1917 r. przewodniczący Komitetu Narodowego Polskiego. Reprezentował Polskę na konferencji pokojowej w Wersalu, skutecznie bronił swojego programu dotyczącego zachodnich granic Rzeczpospolitej.

Przed I wojną światową służył w armii austro-węgierskiej. Od 1914 r. w Legionach Polskich - dowodził baonem, pułkiem i brygadą. W 1918 r. został dowódcą II Korpusu Polskiego w Rosji. Po jego kapitulacji przed Niemcami przedostał się na Murmań, a potem do Francji, gdzie został dowódcą Armii Polskiej. Razem z nią powrócił do kraju. W latach 1919-1920 dowodził frontem, w 1919 r. otrzymał stopień gen. broni

W okresie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Pierwszy premier Rzeczpospolitej Polskiej (1918-1919).

Uczeń gimnazjum, od 3 XI 1918 r. w stopniu szeregowego uczestniczył w obronie Lwowa. Ciężko ranny, zmarł 14 I 1919 r. Pośmiertnie odznaczony orderem Virtuti Militari 5 kl. i Krzyżem Niepodległości. Jest najmłodszym kawalerem orderu Virtuti Militari.

Oficer armii austriackiej, w latach 1916-1917 komendant Legionów Polskich. Od 1918 r. w Wojsku Polskim - w okresie wojny sprawował m.in. funkcje szefa Sztabu Generalnego, dowódcy dywizji i frontu. Od 1919 r. gen. broni. Po wojnie był inspektorem armii oraz ministrem Spraw Wojskowych.

Działacz chłopski, w czasie I wojny światowej poseł do parlamentu austriackiego, a w latach 1919-1930 - polskiego. Premier Rzeczpospolitej (1920-1921, 1923, 1926).

Ksiądz, kapelan I baonu 236 pułku piechoty Armii Ochotniczej. Poległ 14 VIII 1920 r. pod Ossowem. Pośmiertnie odznaczony orderem Virtuti Militari 5 kl. i Krzyżem Niepodległości oraz awansowany do stopnia majora. Malowidło ścienne poświęcone jego pamięci znajduje się w kaplicy letniej rezydencji papieży w Castel Gandolfo

Oficer armii rosyjskiej. W okresie I wojny światowej służył w Brygadzie i Dywizji Strzelców Polskich oraz później w I Korpusie Polskim - dowodził baonem, pułkiem i dywizją. Organizator i dowódca 4 Dywizji Strzelców na Kubaniu. W czasie wojny z Sowietami dowódca dywizji i grupy operacyjnej. Przywódca Litwy środkowej. W niepodległej Polsce inspektor armii i minister Spraw Wojskowych

Działacz narodowy na Śląsku, poseł do niemieckiego parlamentu. Komisarz Naczelnej Rady Ludowej, potem polski komisarz plebiscytowy na Śląsku, faktyczny dyktator III powstania śląskiego. W niepodległej Polsce poseł, senator i minister.

Od 1918 r. w Wojsku Polskim, podczas wojny 1919-1920 r. m.in. dowodził dywizją, frontem i armią. Po wojnie stał na czele Okręgu Korpusu, od 1919 r. gen. Dywizji. Dowódca oddziałów w polskich na Śląsku Cieszyńskim.

Od dnia 7 sierpnia 1919 został komendantem głównym POW. Jeden z dowódców I powstania śląskiego. Ponownie stanął na czele II powstania. W czasie III powstania śląskiego był szefem oddziału personalnego Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych

Austriacki gen. dyw., podczas I wojny światowej dowodzi ł dywizją. Organizator polskiego Sztabu Generalnego i jego pierwszy zwierzchnik. W latach 1918-1919 dowodził Armią "Wschód" w czasie walk z Ukraińcami. Następnie szef Polskiej Misji Wojskowej przy Naczelnym Dowództwie Aliantów. Latem 1920 r. został szefem Sztabu Generalnego WP i członkiem Rady Obrony Państwa.

W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich - był dowódcą kompanii, batalionu i przejściowo pułku. W 1917 r. wcielony do armii austriackiej, walczył na froncie włoskim, gdzie został ciężko ranny. Od 1918 r. w POW - był m.in. Komendantem Naczelnym nr 3 na terenie Rosji. Następnie w Wojsku Polskim - dowodził baonem i grupą. Zmarł 7 III 1919 r. w Torczynie w wyniku odniesionych ran w walce z Ukraińcami.

Działacz socjalistyczny, poseł do sejmu austriackiego. W okresie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Pierwszy premier Rzeczpospolitej Polskiej (1918-1919). Później m.in. poseł. Zginął 5 VIII 1944 r. w Sulejówku koło Warszawy. Odznaczony orderem Virtuti Militari 5 kl. i Krzyżem Niepodległości.

Pierwszy Prezydent II RP

 W latach 1922–1926 drugi prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Początkowo w Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, później związany z ruchem robotniczym – od 1891 w Zjednoczeniu Robotniczym, od 1892 w Polskiej Partii Socjalistyczne