mam zawsze o jeden argument więcej od rozmówcy

potrafię znależć mnóstwo argumentów

staram się uspokoić atmosferę i znależć rozsądny argument

zazwyczaj jestem zbyt zestresowany żeby wymyślić jakikolwiek argument

nie potrafię postawić się w jego sytuacji

zazwyczaj wpadam na jakiś dobry pomysł

mam mnóstwo rozwiązań problemu

trudno przychodzi mi wymyślenie jakiegokolwiek sensownego rozwiązania

jest ważna, ale nie mam do niej cierpliwości

jest dla mnie łatwa i przyjemna

zabiera mi dużo czasu, ale sprawia mi przyjemność

nie jest łatwa, ale wiem, że jest dla mnie ważna

wzbudza moją ciekawość

stresuje mnie, dlatego unikam takich sytuacji

staram się poznać, chociaż czuję się w takich sytuacjach niepewnie

nie jest moją mocną stroną, więc zawsze proszę kogoś o pomoc

sprzątasz bardzo dokładnie pokój a nauką zajmiesz się póżniej

ogarniasz szybko pokój i resztę czasu poświęcasz na naukę

pomagasz w zakupach, sprzatasz, a jak tylko wyjdą goście zabierasz się do nauki

sprzątasz pokój, potem wybierasz najważniejsze treści do nauki i uczysz się dopóki nie pojawi się rodzina

od razu jej pomagasz

najpierw kończysz najważniejsze sprawy, potem skupiasz się na problemie koleżanki/kolegi

odmawiasz pomocy, tłumacząc się bardzo ważnymi sprawami

obiecujesz pomóc jak tylko skończysz swoje zadania

po tygodniu tłumaczenia na raty dajesz sobie spokój

trochę tłumaczysz przez internetowego tłumacza, a do trudniejszych fragmentów prosisz kolegę/koleżankę, która dobrze radzi sobie z angielskim

tłumaczysz tylko najistotniejsze zasady, resztę starasz się zrozumieć w czasie gry

dzielisz sobie tekst instrukcji na mniejsze fragmenty i mozolnie tłumaczysz fragment po fragmencie

Myślisz sobie, że 7 dni to sporo czasu i zdajesz się na wolną chwilę do nauki.

Od razu wyciągasz kartki z materiałami do konkursu i robisz punkt po punkcie, poświęcając każdą wolną chwilę.

Zgłaszasz się do nauczyciela i rezygnujesz z udziału w konkursie.

Odwołujesz zaplanowane na weekend spotkania ze znajomymi i realizujesz najważniejsze zagadnienia na konkurs.

Jesteś na początku trochę wycofana/y, ale przy nadarzającej się okazji starasz się zakumplować z nowymi lokatorami.

Buntujesz się i prosisz przez rodziców o natychmistowe przeniesienie do pokoju z twoimi koleżankami/kolegami.

Od razu nawiązujesz kontakt z nowymi osobami i tworzy się nić porozumienia.

Obrażasz się na organizatorów, stronisz od nowych współlokatorów i przez cały pobyt czekasz z utęsknieniem na te momenty dnia, kiedy możesz dołączyć do twoich znajomych.