Упалі першыя буйныя кроплі дажджу і нібыта крупінкі жывога срэбра задрыжалі і пакаціліся па дарожным пыле.

І дзе на свеце ёсць такая як Нёман рэчанька другая

Вада ў рацэ празрыстая.

Раса на траве блішчыць.

Дзядзька спаў як пшаніцу прадаўшы.

Нібы подых ночы, даносіліся шолахі з блізкага бору.

Выхаваныя людзі шчырыя і баяцца хлусні як агню.

Абоз расцягнуўся больш як на вярсту

Гэтая кніга выдадзена, як дапожнік для старшакласнікаў.

Ішлі мы дадому, як мыла з’еўшы.

Васька сядзеў як на іголках.

Дні стаялі светлыя, ясныя бы крышталь.

Яшчэ болей, чым папера, Петрака зацікавіла манастырская кніжная келля.

Лось з’явіўся нечакана быццам здань.

Дзе-нідзе як волаты ахапіўшы вузлаватым карэннем зямлю, стаялі дубы.

Па рацэ як сцвярджаў начальнік прыстані усяго кіламетраў дзвесце.

Можа травы і нагадалі мне нашы ранейшыя сустрэчы.

Стагі сена нібы горы.

За сваім мужам я жыву як за каменнай сцяной.

Стагі сена_ нібы горы.

Сябры ведалі Івана Мележа_ як мэтанакіраванага чалавека.

Бацька бярог свой новы гадзіннік_ як зрэнку вока.

У сыночка вочкі_ нібыта васілёчкі.

Генадзя Кісялёва мы ведаем_ як жыццяпісца Кастуся Каліноўскага.

Вада ў нашай крынічцы халодная_ быццам лёд.

Падаў, ціха слаўся на дол лёгкі_ нібы пух_ сняжок.

Без каня селяніну_ як без рук.

У гісторыю беларускай літаратуры Кандрат Крапіва ўвайшоў_ як пісьменнік-сатырык.

Камбайны павольна_ быццам караблі_ па жытнёвым полі паплылі.

Дзве ялінкі_ нібыта блізняткі.

Цэлы дзень на шашы шумна_ нібы на кірмашы.